جایگزینی برای دندان‌های از دست رفته

ایده‌آل‌ترین روش، استفاده از ایمپلنت‌های دندانی یا به اصطلاح کاشتن دندان است. در این حالت پیچی از جنس تیتانیوم در درون استخوان فک قرار داده می‌شود که در واقع به عنوان ریشه دندان عمل می‌کند و بعد از طی دوره‌ای برای ترمیم استخوان و شکل‌گیری لثه در اطراف آن تاجی از جنس سرامیک ـ که مانند تاج دندان طبیعی است ـ روی آن قرار داده می‌شود. در صورت رعایت بهداشت دهان و دندان، دوام این ایمپلنت‌ها مادام‌العمر است. برای جایگزینی هر دندان می‌توان از یک ایمپلنت استفاده کرد، همچنین در افرادی که تمامی یا بیشتر دندان‌های خود را از دست داده‌اند، می‌توان با بهره‌گیری از تنها 2 یا چند ایمپلنت همه دندان‌های فک را بازسازی کرد. برخلاف تصور عامه، جراحی قرار دادن ایمپلنت برای بیمار بسیار راحت بوده و به مراتب از کشیدن دندان عقل آسان‌تر است. اما مشکل اصلی استفاده از ایمپلنت‌ها، گرانی آنهاست.

روش دیگر که از زیبایی و دوام کمتری برخوردار است، استفاده از پروتز‌های ثابت و به اصطلاح بریج (Bridge)‌های دندانی است که از 2 یا چند دندان که در طرفین ناحیه بی‌دندانی قرار دارند به منظور پایه‌ای برای جایگزینی دندان‌های از دست رفته، استفاده می‌شود. مشکل اصلی این روش بویژه در مواردی که دندان‌های پایه سالم هستند، تراش این دندان‌هاست که این مساله در درازمدت دندان‌ها را ضعیف‌تر می‌کند و سرانجام ممکن است آنها از بین بروند. روش دیگر که همه دندان‌ها در فک از دست رفته‌اند یا دندان‌های پایه کافی برای جایگزینی آنها توسط بریج‌های ثابت وجود ندارد، استفاده از پروتز‌های متحرک یا دست دندان است. از مهم‌ترین مشکلات آنها می‌توان به لقی، آزرده کردن و زخم کردن دهان و همچنین دشواری در خوردن غذاهای سفت بویژه در مورد پروتز‌های فک پایین اشاره کرد. همان گونه که گفته شد، می‌توان با استفاده از تنها 2 ایمپلنت دندانی به عنوان پایه، این مشکلات را تا حد زیادی رفع کرد.

دکتر امین امینیان