روایت وندرس از رسوایی‌های اخلاقی کلیسا

او که علاقه خاصی به مسائل و موضوعات روز دارد، این بار تصمیم گرفته سراغ رسوایی اخلاقی کلیسای کاتولیک برود و آن را به تصویر بکشد.

او قصد دارد در جدیدترین پروژه سینمایی خود به رسوایی اخیر کشیش‌های کلیسای کاتولیک در مورد سوءاستفاده جنسی از کودکان بپردازد.

وندرس با انتقاد از پاپ بندیکت شانزدهم به‌خاطر سکوت برابر این رسوایی‌های اخلاقی، اعلام کرد که کلیسای کاتولیک با سکوت خود همچنان این رسوایی‌ها را مخفی نگه می‌دارد.

به گزارش ایسنا، او گفته:«آنها معتقدند بهتر است در این مورد صحبتی نشود، اما عاملان این جنایت‌ها، شایسته بدترین رفتار و افشاگری هستند.»

وندرس که مدت 10 سال ریاست آکادمی فیلم اروپا را به عهده داشته است، با اعلام این که کلیسای کاتولیک به هیچ دلیلی نباید مورد حمایت قرار گیرد، اظهار کرد که منافع واتیکان تنها در حمایت از نقض‌کنندگان قانون است.

وی افزود: «من نامه‌های بسیاری را در این خصوص خوانده‌ام و با افراد زیادی صحبت کرده‌ام. به‌خاطر همین قصد دارم موضوع فیلم جدیدم را رسوایی اخلاقی کلیسای واتیکان قرار دهم.»

وندرس 65 ساله که برنده نخل طلای کن است، اولین فیلم بلندش را سال 1970 با نام «تابستان در شهر» ساخت و پس از آن، فیلم‌های «ترس دروازه‌بان از ضربه پنالتی»(1972)، «داغ ننگ»(1973)،‌ «آلیس در شهر»(1974)، «حرکت غلط»(1975) و «پادشاهان جاده»(1976) را کارگردانی کرد.

بی‌تردید شاهکار سینمایی «وندرس» در سال 1984 با فیلم «پاریس، تگزاس» رقم خورد که جایزه نخل طلا، بهترین فیلم معنوی و جایزه فیپرشی جشنواره کن را برای او به‌همراه آورد. این فیلم همچنین جایزه بهترین کارگردانی از جوایز «بافتا»ی انگلستان را کسب کرد.

 3 سال بعد، «وندرس» با ساخت فیلم «بهشت برفراز برلین» جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن و بهترین کارگردانی جوایز فیلم اروپا را به‌دست آورد.

اولین جایزه سینمایی معتبری که «وندرس» کسب کرد، شیر طلای جشنواره ونیز در سال 1982 برای فیلم «وضعیت اشیا» بود. وی در سال 1987 برای فیلم «بال‌های اشتیاق» جایزه بهترین کارگردانی جشنواره کن را به‌دست آورد و 2 سال بعد دکتری افتخاری دانشگاه سوربن پاریس را نیز کسب کرد.