در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
به طوری که اکتفا به تساوی بدون گل در برابر تیم متوسط ایرلند شمالی در بلفاست و سپس ناتمام ماندن مسابقه با صربستان در همان دقیقه ششم در شهر جنوای ایتالیا به سبب پرتاب مواد محترقه از سوی هواداران تیم صربستان، ایتالیا را از گریز از دست رقبایش در صدر جدول این گروه محروم ساخت.
اینها برای تیم ملی کشور چکمهای اروپا و «چزاره پراندلی» که بعد از نمایش اسفبار این تیم در جام جهانی امسال سرمربی آن شد، نمیتواند آنقدرها هم غیرمنتظره و حتی ضعیف تلقی شود.
پراندلی 53 ساله که سرمربی سابق فیورنتینا است، منکر مشکلات فراروی خود نیست و اعتراف میکند که حتی مهارتهای فنی اکثر ملیپوشان ایتالیا چیزی نیست که باید باشد، اما او امیدش را از دست نداده است و گمان میکند که ریشه و پایه قوی فوتبال ایتالیا میتواند این تیم را به پیش براند و بیدار و احیا کند.
آقای پراندلی، 4 ماه نخست تصدی پست سرمربیگری تیم ملی فوتبال ایتالیا چگونه بوده است؟
دوره پر شور و شوقی را گذراندهام. از همان آغاز میدانستم که یک دوره انتقالی را پیش رو دارم و کار بازسازی تیم، آسان نخواهد بود. در عین حال من اشتیاق و همت زیادی نزد بازیکنان تیم دیدهام و آنها هر چه توان داشتهاند، ارائه دادهاند. براساس این وقایع فکر نمیکنم بد بازی کرده یا ضعیف نتیجه گرفته باشیم.
بر عکس باید متذکر شد که برخی نتایج تیمتان بد بوده است.
شاید از این دیدگاه و با تکیه بر یکی دو بازی خاص درست بگویید. بدیهی است وقتی ترکیب تیمتان را تا حد زیادی عوض میکنید و طرحها و شکل بازیتان عوض میشود، باید در انتظار بروز مشکلاتی هم برای خود باشید و بعضی نتایج منفی از آب درآید. باید فرصت بیشتری به ما داد تا نتایج هم از این بهتر شود. در نقطه مقابل برخی اهداف ما حاصل آمده است.
مثلا؟
یکی از اهداف اصلی و اولویتهای کاری ما این بود که ارتباط خود را با تماشاگران و فوتبالدوستان که بر اثر نتایج نامساعد تیم ملی تیره شده بود، احیا و آن را از نو روشن و مثبت کنیم که فکر میکنم به این قسمت از قضیه رسیده باشیم. به واقع پیامی که ما میخواستیم به تماشاگران برسانیم، اینک به آنها رسیده و اوضاع مساعدتر و امیدبخشتر شده است.
تعدادی از نفرات دعوت شده توسط شما در تضاد با منتخبین مارچلو لیپی آدمهایی با شخصیتهای ناآرام و دردسرساز هستند و آنتونیو کاسانو و ماریو بالوتلی نمونههای روشنی در این خصوص هستند. آیا همکاری با اینگونه بازیکنان یاغی و به راه آوردن آنها بخشی از وقت مفید شما را نمیگیرد؟
به هر حال آنها هم اعضاء و اینک جزو تیم ملی ایتالیا هستند و فقط از این نظر باید مورد توجه قرار گیرند. این که آدمهایی با شخصیت خاص و قوی برای تیم شما به میدان آیند، نه یک رویداد منفی بلکه امتیاز و حسن است و این شما هستید که باید فن بهرهگیری درست از آنها را بشناسید و به آنها تفهیم کنید که برای تیم مهم هستند و به آنها بها دهید تا هر چه دارند برای بهروزی تیم ارائه کنند. سر و کله زدن با آنها، فقط با روشهایی خاص میسر میشود و هنرهای ویژه و متفاوتی را میطلبد.
نتایج جامجهانی امسال و حتی نتایج مسابقات اخیر ایتالیا با هدایت شما نشان داد که این تیم واقعا به نیروهایی جوان و تازه نیاز دارد. آیا واقعا این نیروها را در اختیار دارید؟
امیدوارم داشته باشیم. در حال جستجو برای یافتن آنها هستیم و آنهایی را که واجد شرایط هستند در دیدارهای اخیرمان به کار گرفتهایم. یک نکته روشن و مسلم است و آن زمان زیادی است که صرف این مساله خواهد شد و نمیتوان یکی دو روزه به نتیجه رسید. یک نقطه امیدبخش این است که ایتالیا کلا و اصولا منبع و مامن استعدادهای قوی در این رشته است و دائما فوتبالیستهایی غنی و قوی در آن ظهور کردهاند و حتی در بدترین دوران نزول فوتبال ما این روند چندان تضعیف نشده است. فکر میکنم ما در شروع فصل و دورهای از این دست قرار گرفته باشیم و به تدریج اوضاع بهتر شود.
با این حال اکثر کارشناسان معتقدند که سطح و کلاس بازی ملیپوشان فعلی ایتالیا بالا نیست و به سطح لازم نمیرسد. به نظر آنها استعداد نسل کنونی اصلا به اندازه قبلیها نیست.
نمیدانم چقدر میتوان روی این برآورد حساب کرد و آیا باید آن را قطعی و کاملا صحیح شمرد و یا فقط شماری از ملیپوشان ما ضعیفتر از چیزی هستند که باید باشند. حقیقت هرچه باشد، مسوول ضعف فنی در تیم ملی فقط مربیان این تیم نیستند و کار آموزش و بالا بردن سطح کار بازیکنان باید در باشگاهها و پیش از آن در سنین پایه شروع شود و آنقدر کار پیگیر و طولانی و در سطوح مختلف باشد که در نهایت تیم ملی بزرگسالان را هم در بر بگیرد. در مجموع فکر میکنم که کار در حال حاضر آن قدرها هم نگرانکننده نیست و قدمهای صحیح و بلندی در حال برداشتهشدن است ولی هر کاری از این قبیل زمان میبرد و نیاز به صبر و دقت دارد.
آیا اسپانیا براساس نتایج حاصله و پیروزیهای چند ساله اخیر نمونه خوبی نیست تا سایرین به آن تاسی کنند و آن را الگوی خود قرار دهند؟
آنچه اسپانیا در سطح بزرگسالان در 4، 5 سال اخیر انجام داده، نباید اسباب تعجب شود و یک چیز کاملا بدون مقدمه تلقی شود، زیرا این کشور در همین مدت زمانی در سطوح سنی نوجوانان و جوانان به بردهای متعددی رسیده و قهرمانیهایش پرشمار بوده و همان جوانها بالا آمده و در سطح بزرگسالان هم عصای دست مربیان تیم ملی شدهاند. یک عامل که کمک کرده اسپانیا در این زمینه موفق باشد، حرکت و اقدام بر اساس قابلیتهای نفراتش بوده است. یعنی اسپانیاییها به جای این که ارزشهای فنی جدیدی را به کار خود بیفزایند، روی همان مهارتهای خود مانور داده و آن را به حد کمال پرورش دادهاند. اسپانیا بازیاش را بر اساس همان محسنات سنتی و ویژه خود یعنی توانایی فردی بالا و سرعت در پاسکاریهای سریع روی زمین پرورش داده و به اجرا درآورده است. با این اوصاف اسپانیا نه فقط برای ما بلکه برای هر کشور طالب پیشرفت در این زمینه یک الگوی مناسب است.
فرجام کار کشور شما چه خواهد شد؟
ما تلاش خود را میکنیم و فعلا هدف عاجل ما بالاتر بردن سطح بازی و کاراییمان است. این کلید موفقیت است و گریزی هم از آن نیست. دلیل اصلی فتوحات اسپانیا داشتن بازیکنانی است که کارهای فنیشان در سطحی بالاست. وقتی شما بازیگرانی دارید که هر لحظه چیزی را به بازی تیم میافزایند، بدیهی است که شانس پیروزیتان بیشتر باشد.
با این اوصاف چقدر بخت دارید که در «یورو 2012» یک مدعی جدی و حقیقی باشید؟
ما ابتدا باید صعودمان را به مرحله نهایی قطعی کنیم و بعدا ببینیم کجا و در چه مرحلهای ایستادهایم. قدر مسلم این که اگر تصور کنیم راهیابی به مرحله پایانی برای فتح جام کافی و کار در مرحله نهایی آسان است اشتباه بزرگی خواهد بود. باید هم فن و تاکتیک قوی داشته باشید و هم شخصیتی محکم تا در مقابل ناملایمات بتوانید بایستید. باید حریفان را شناخت و راههای تقابل با آنها را پیدا و در نهایت اجرا کرد. با این حال تا چنان مرحلهای هنوز راهی طولانی مانده است.
تا به حال شیرینترین وجه کار شما در تیم ملی ایتالیا چه بوده است؟
شاید ارتباطی که با هوادارانمان داشتهایم روشنترین و مثبتترین قسمت بوده باشد. به رغم ناکامیهای بزرگ در جام جهانی برخورد تماشاگران با ما عالی بوده است و همواره از ما حمایت کردهاند. همین مساله سبب شده که انگیزهای قویتر هم در من برای ادامه کار به وجود آید.
آیا از فشارهای روحی روی خود ناراحت و آزرده نمیشوید؟
سعی کردهام که نشوم و برعکس آن را یک چالش مفید برای خود دانستهام. غلبه بر این نگرانیها هموارکننده راه حرکت تیم نیز خواهد بود. نباید فراموش کرد که مربیشدن در تیم ملی ایتالیا یک موهبت است و چیزی نیست که نصیب هر کسی شود.
سایت یوفا
مترجم: وصال روحانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: