جو ‌زده رویدادهای بزرگ هستیم!

ایرانی‌ها چون آدم‌های احساساتی هستند، در رویدادهای بزرگ اصولا جو‌زده می‌شوند و این اتفاق را قبل از بازی با برزیل به وضوح دیدیم. یک روز قبل از بازی وقتی در سطح شهر دبی با هموطنانمان برخورد می‌کردیم، همه به دنبال تهیه بلیت بازی ایران و برزیل بودند و خیلی جالب بود که نمی‌دانستند باید به کجا مراجعه کنند یا از چه کسی بلیت این بازی را تهیه کنند و تنها راه، مراجعه به لیدر تور بود که در کمال تعجب شاهد 5 برابر شدن بلیت بازی بودیم. نمی‌دانیم واقعا بلیت نبود یا بازار سیاه با قیمت‌های کاذب درست شده بود که چنین رقم‌هایی را می‌شنیدیم اما وقتی در استادیوم حاضر شدیم و با سکوهای خالی مواجه شدیم، افسوس خوردیم که چرا مسوولان فدراسیون فوتبال ایران تسهیلات و تمهیداتی برای علاقه‌مندان در نظر نگرفته بودند تا هموطنانمان در غربت اینقدر عذاب نکشند و بتوانند با تهیه بلیت، این بازی بزرگ را از نزدیک ببینند. بسیاری از علاقه‌مندان به فوتبال که خود را به دبی رسانده بودند تا این بازی را از نزدیک ببینند، وقتی قیمت بلیت بازی را می‌شنیدند، قید سفر به ابوظبی را زده و در دبی ماندند تا بازی را از تلویزیون ببینند. به این ترتیب بازی ایران و برزیل باعث رونق گرفتن بازار دبی شد چون بسیاری از هموطنانمان در این شهر ماندند و به ابوظبی سفر نکردند و ترجیح دادند از جذابیت‌های این شهر توریستی لذت ببرند.

اکثر تیم‌های ورزشی ایرانی که به دبی سفر می‌کنند، سری هم به باشگاه ایرانیان می‌زنند تا از امکانات این مجتمع فرهنگی و ورزشی استفاده کنند. محل اسکان اعضای فدراسیون و روسای هیات‌های استان‌ها که در این سفر همراه مدیران فدراسیون بودند هم در باشگاه ایرانیان بود. ساعت 14 روز پنجشنبه 15 مهر به باشگاه ایرانیان رسیدیم تا همراه با دیگر خبرنگاران و عکاسان که با هزینه فدراسیون فوتبال به این سفر اعزام شده بودند، به ابوظبی رفته و از این بازی تاریخی گزارش تهیه کنیم. فکر می‌کنم برای اولین بار در تاریخ بود که شاهد چنین اتفاقی بودیم که فدراسیون فوتبال برای اعزام عکاسان و خبرنگاران ورزشی دست‌ به چنین اقدامی زده بود. به هر حال وقتی به باشگاه ایرانیان رسیدیم عده‌ای از علاقه‌مندان به تیم ملی را دیدیم که در آنجا حضور داشتند و برای سفر به ابوظبی برنامه‌ریزی می‌کردند. این عده تعدادی پرچم و لباس تیم ملی را هم از باشگاه ایرانیان گرفتند تا در استادیوم ابوظبی حاضر شوند. قرار بود ساعت 15 از خبرنگاران حاضر در دبی تجلیل شود اما چون دوستان برای خرید در سطح شهر به سر می‌بردند، این جلسه تشکیل نشد و ساعت 16 جلسه‌ای برای روسای هیات‌های استان‌ها برگزار شد تا با باشگاه ایرانیان و خدماتی که این مجتمع فرهنگی و ورزشی به تیم‌های ایرانی می‌دهد، آشنا شوند. در پایان این جلسه مهدی تاج‌ نایب‌رئیس اول فدراسیون فوتبال از مسوولان باشگاه ایرانیان، عکاسان و خبرنگارانی که برای پوشش خبری و تصویری این بازی در امارات حاضر شده بودند، تشکر کرد اما حرف‌های او به همین جا ختم نشد و از بعضی منتقدان فدراسیون هم گله کرد که تیم ملی با هر تیم بزرگ یا کوچکی مثل برزیل یا بورکینافاسو بازی دوستانه انجام دهد، همواره شاهد انتقاداتی هستیم و دیگر به این شرایط عادت کرده‌ایم.

به هر حال بعد از اتمام این جلسه کسل‌کننده، آماده سفر به ابوظبی شدیم. در طول سفر از دبی به ابوظبی شاهد شور و شوق هواداران ایران بودیم. اتومبیل‌هایی که حامل تماشاگران ایرانی به ابوظبی بود به پرچم جمهوری اسلامی مزین شده بود و فریاد «ایران ـ ایران» از آن به گوش می‌رسید. تماشاگران ایرانی با پرچم و کلاه و پیراهن ایران به سمت ابوظبی می‌رفتند و نکته جالب این‌که شاهد همکاری آنها بودیم و هر کسی که جای خالی در اتومبیلش داشت، ایرانی‌هایی که قصد سفر به ابوظبی را داشتند همراه خود می‌برد. این همکاری و شور و شوق هواداران ایرانی در نوع خودش بسیار جالب بود.

اتوبوس حامل خبرنگاران و عکاسان ایرانی به ابوظبی هم شرایط جالبی داشت. در طول مسیر دبی به ابوظبی دوستان رسانه‌ای جو شادی را در اتوبوس ایجاد کرده و مدام با یکدیگر شوخی می‌کردند تا جو غربت را بشکنند و سختی‌های سفر را از یاد ببرند و خاطره خوبی از این سفر برای خود و دوستان به یادگار بگذارند. این جو بیانگر این حقیقت بود که نمایندگان رسانه‌های گروهی در غربت بسیار بیشتر از داخل کشور هوای همکاران خود را دارند. قبل از رسیدن به استادیوم ابوظبی اتوبوس حامل خبرنگاران در مسجدی در شهر ابوظبی توقف کرد تا دوستان نماز عصر و شب خود را بخوانند که فضای روحانی مسجد با حضور عکاسان و خبرنگاران ایرانی هم در نوع خودش جالب بود.

ساعت 15 روز بازی، وقتی در باشگاه ایرانیان بودیم خبر رسیده بود که استادیوم محل برگزاری بازی پر شده و دیگر جایی برای حضور تماشاگران ندارد اما وقتی به ورزشگاه رسیدیم، شاهد بودیم که بسیاری از علاقه‌مندان 2 تیم بدون مشکل وارد استادیوم می‌شوند. جالب است بدانید که 45 دقیقه قبل از بازی تنها یک‌پنجم ورزشگاه پر شده بود و در مجموع حدود 15 هزار نفر این بازی را از نزدیک دیدند و حدود 30 هزار صندلی خالی در استادیوم وجود داشت که باعث بهت و حیرت ما شده بود.

حق پخش بازی ایران و برزیل متعلق به شبکه ابوظبی اسپورت بود که امکانات و تجهیزات این شبکه هم در نوع خودش جالب بود. این بازی با 18 دوربین تصویربرداری شد و تمام لحظات حساس آن از چند زاویه پخش شد. جالب این‌که تمام تصویربرداران و گروه کارگردانی و تکنیسین‌های پخش این دیدار غیراماراتی و از کشور لبنان بودند. البته چند متخصص اروپایی هم در بین آنها دیده می‌شد.

لحظه‌ای که بازی 2 تیم شروع شد، شاهد استرس و اضطراب بیش از حد بازیکنان ایران بودیم تا جایی‌که خسرو حیدری در دقیقه 2 بازی خطای پرتاب اوت دستی داد. این خطا از بازیکنی باتجربه مثل حیدری بعید بود اما به نظر می‌رسید بازیکنان تیم ملی هم مثل مردم در جو بازی با برزیل قرار داشتند و نمی‌توانستند توانایی‌های خود را در زمین بازی اجرا کنند. مشخص نبود که کادر فنی تیم ملی و در راس آنها افشین قطبی قبل از سوت آغاز بازی به بازیکنان تیم ملی چه چیزهایی گفته بودند که ملی‌پوشان ما با استرس بالایی بازی را شروع کردند.

هواداران صنعت نفت آبادان شعار معروفی به نام «آبادان برزیلته» دارند و همواره در استادیوم‌ها این شعار را فریاد می‌زنند. در هنگام بازی ایران و برزیل هم اتفاق جالبی در استادیوم ابوظبی افتاد. تعدادی از هواداران آبادانی که در استادیوم حضور داشتند، پلاکارد بزرگی را با عنوان «آبادان برزیلته» را در بین هواداران برزیل نصب کرده بودند و خودشان هم به تشویق تیم برزیل می‌پرداختند. بالاخره آبادانی‌ها به ظاهر و برای یک بار هم شده،برزیلی شدند و در بین هواداران برزیل، تیم محبوب‌شان را تشویق کردند. البته این پلاکارد بزرگ بعد از دقایقی به دستور مسوولان برگزاری بازی جمع شد اما هواداران آبادانی تا پایان بازی در جمع طرفداران برزیل ماندند و این تیم را تشویق کردند.

سیدمهدی رحمتی، دروازه‌بان باتجربه تیم ملی به عنوان بهترین بازیکن زمین معرفی شد اما جالب است بدانید که در هر صحنه‌ای که او واکنش نشان می‌داد یا حتی گل می‌خورد، به‌شدت تشویق می‌شد تا روحیه‌اش را از دست ندهد. جنگ تن به تن رحمتی و پاتو هم از نکات دیدنی و به یادماندنی این بازی بود که رحمتی دو‌بار توپ‌های این بازیکن را گرفت اما بار سوم مغلوب ضربه حرفه‌ای و دیدنی این ستاره برزیلی شد.

رطوبت بالا و گرمای زیاد هوا باعث شده بود که در ورزشگاه ابوظبی همه دنبال آب معدنی باشند تا عطش خود را برطرف کنند. ما که در جایگاه خبرنگاران حاضر بودیم، در طول 90 دقیقه بازی 6 بطری آب خوردیم و نمی‌دانیم بازیکنانی که در زمین حضور داشتند، چطور این شرایط را تحمل می‌کردند. گرمای هوا و رطوبت بالا تمام حاضران در استادیوم را کلافه کرده بود، اما جذابیت این بازی آنقدر بود که گرمای هوا را به جان بخرند.

روی یک صحنه وقتی مدافع برزیل با پا ضربه‌ای به سر محمد غلامی زد و پشت محوطه جریمه مرتکب خطا شد، بازیکنان ایران به جای این که پیگیر وضعیت غلامی باشند، دنبال توپ دویدند تا خودشان ضربه کاشته را بزنند، اما بازیکنان برزیل وقتی روی آنها خطا می‌شد، اول پیگیر وضعیت هم‌تیمی خود بودند و بعد دنبال زدن ضربات کاشته که این تفاوت آشکار باعث شد فاصله بازیکنان حرفه‌ای و آماتور را بخوبی احساس کنیم.

کنفرانس خبری بعد از بازی حاوی نکات آموزنده‌ای بود. منزس، سرمربی تیم ملی برزیل خیلی آرام و راحت آمد و حرف‌هایش را زد و به سوالات خبرنگاران پاسخ داد، اما وقتی قطبی در کنفرانس خبری حاضر شد،‌3ـ2 نفر از دوستان رسانه‌‌ای‌اش برای این که فرصت را به خبرنگاران دیگر ندهند، لب به تحسین عملکرد او گشودند و کاری کردند که قطبی می‌خواست. قطبی هم در کنفرانس مطبوعاتی به ظاهر رسانه‌ای همه گناه شکست را گردن داور و قابلیت‌های بازیکنانی چون آلوز و پاتو انداخت در حالی که خود قطبی هم می‌دانست که مقایسه 2 تیم با یکدیگر به هیچ وجه کار درستی نیست.

صبح جمعه روزنامه‌های اماراتی بازی ایران و برزیل را در سطح وسیعی‌ پوشش داده و اهم اخبار خود را به گزارش و چاپ عکس‌هایی از این بازی اختصاص داده بودند. روزنامه اسپورت 360 با عکس صحنه گل اول برزیلی‌ها کار آلوز را ستوده بود و روزنامه نشیونال هم در صفحه اول خود، عکسی از هواداران ایران را با پرچم جمهوری اسلامی کار کرده بود.