کیانیان ادامه داد: وقتی در فیلمی بازی میکنم تمام لذتم در مرحله فیلمبرداری است نه بعد از آن. البته تئاتر این تفاوت را با سینما دارد که هر شب باید آن را بازی کرد و لذتش در این است که بازیگر تنها کلیات را میداند اما
در ادامه این نشست، آتیلا پسیانی نیز در باره ارتباط بازیگر و کارگردان گفت: حرفهایترین بازیگر، نرمترین و منعطفترین بازیگر است که برای بازی کردن، تلقیهای خود را از تمرین میگیرد، نه اینکه از بیرون با خودش بیاورد. این بازیگر در کارهای کارگاهی جسارت، نظم و بدیهیسازی را با خود میآورد و تمرین منظم و دینامیک به وسیله چنین بازیگرانی پدید میآید.
او در پاسخ به پرسشی درباره گفتوگوی میان بازیگر و کارگردان توضیح داد: در کارگردانی سالهای اخیر اصلا تصور گفتوگوی با بازیگر را ندارم، به عنوان کارگردان وظیفه بزرگم شناخت روان بازیگر است که بر مبنای نوع روانشناختی و حرکت هر بازیگر، چیزی را طراحی کنم.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم