اسطوره‌های مقاومت

سردار بی نشان

حمید باکری

تولد: سال 1334، ارومیه

سمت: قائم مقام فرماندهی لشکر31 عاشورا

شهادت: 3 اسفند 1362

در کودکی مادرش را از دست می‌دهد، بعد برادرش به دست رژیم شاه به شهادت می‌رسد. بزرگ‌تر که می‌شود راه برادرش را ادامه می‌دهد، بدون هراس از مرگ. همین روحیه باعث می‌شود تا بعد‌ها به یکی از اسطوره‌های دوران دفاع مقدس تبدیل شود. او سال 1355 به بهانه تحصیل از ایران خارج می‌شود. اول به ترکیه می‌رود و بعد از ترکیه به سوریه سفر می‌کند تا آموزش چریکی ببیند. به آلمان می‌رود تا وارد دانشگاه شود. اما با ورود امام به پاریس، او هم راهی پایتخت فرانسه می‌شود. بعد از انقلاب هم فعالیت‌هایش را در زادگاهش ارومیه آغاز می‌کند. سال 1357 عضو سپاه می‌شود و به مبارزه با گروهک‌ها می‌پردازد. با آغاز جنگ تحمیلی به آبادان می‌رود.

خصوصیات: راستگویی، میانه‌روی، فروتنی، خونسردی در حین برخورد با مشکلات، توان مدیریتی بالا، با هوش، صبور، مقاوم، شجاعت مثال‌زدنی، خلاق.

لحظه وصال: قبل از شروع عملیات خیبر با اولین گروه پیشتاز مخفیانه در عمق پایگاه دشمن پیاده می‌شوند و مراکز حساس نظامی را به تصرف درمی‌آورند، با بی‌سیم خبر تصرف پل مجنون (که به افتخارش پل حمید نامیده شد) در عمق 60 کیلومتری عراق را اطلاع می‌دهند. تصرف این پل باعث می‌شود عراقی‌ها نتوانند نیرو‌های موجود در جزایر را فراری دهند یا نیروی کمکی برای آنها بفرستند. 2 روز شجاعانه با نارنجک و آرپی جی و کلاش در مقابل نیروهای زرهی عراقی‌ها می‌ایستند و می‌جنگند و در نهایت باکری جاودانه می‌شود.

وصـیـت: در زندگیتان همواره آزاده باشید و به هیچ چیز غیر از خدا و آنچه خدایی است، دل نبندید و بدانید که دنیا زودگذر و فانی است، فریب زرق و برق دنیا را نخورید.

توکل با عشق

رضا دستواره

تولد: سال 1338، تهران

سمت: قائم مقام فرماندهی لشکر27 محمدرسول الله

شهادت: 13 تیر 1365، مهران

«ما خدا را داریم.» این جمله یکی از جمله‌های معروف شهید دستواره است. زمانی که برادرش از او پرسید که «چطور می‌شود رژیم شاه را که توپ و تانک دارد از بین برد.» او در جواب گفته بود: «ما خدا را داریم.» (نقل به مضمون) او به این جمله اعتقاد داشت، چه آن زمان که با رژیم پهلوی مبارزه می‌کرد و چه آن زمان که در جبهه‌ها برای حفظ کیان ایران می‌جنگید.

خصوصیات: خوشرویی، جذابیت، اخلاص و توکل به خدا از جمله خصوصیات بارز سردار دستواره بود. در کنار همه این‌ها همرزمانش می‌گویند که جایی که دستواره حضور داشت غم و اندوه وجود نداشت. تجزیه و تحلیل حساب شده مسائل جنگ و قدرت تصمیم‌گیری سریع، از دیگر ویژگی‌های او بود. دستواره در شب‌های عملیات تا صبح در خط اول درگیری با دشمن و در کنار رزمندگان از نزدیک به هدایت عملیات می‌پرداخت.

لحظه وصال: برادرش حسین در عملیات کربلای یک شهید شد. رضا برای مراسم تشییع و تدفین حسین به تهران رفت. اما فقط 3 روز در تهران ماند. نقل است وقتی به او می‌گویند که خوب بود لااقل تا شب هفت می‌ماندی،جواب می‌دهد: «کنار قبر حسین، برای من یک قبر خالی نگه دارید.» 10 روز از شهادت برادرش نگذشته بود که «روز آزادسازی شهر مهران» به شهادت رسید.

وصیت: من نتوانستم آن طوری که می‌خواستم به اسلام خدمت کنم، شما از امام پیروی کنید و به نظام مقدس جمهوری اسلامی خدمت نمایید.