
خیابان شهید باهنر، خیابان شهید امیدوار و سرانجام پارک جمشیدیه، آدرسش به همین سرراستی است که دیدید اما اگر بخواهیم راحتتر آدرس بدهیم، باید بروید تجریش و بعد در میدان قدس و آن وقت کمی در امتداد خیابان نیاوران جلو بروید تا بتوانید سوار خطیهای پارک جمشیدیه شوید. با این حال ما به شما پیشنهاد میکنیم حتما با خودروی شخصی بروید. میپرسید چرا؟ دلیلش این است که در برگشت با مشکل مواجه میشوید، چون در برگشت تاکسی خطی وجود ندارد و شما باید مسیر سر پایینی طولانی را پیادهروی کنید یا به ناچار به یکی از آن راننده تاکسیهایی که با خونسردی کنار پارک ایستادهاند و فریاد میزنند «دربست» قیمتی پیشنهاد دهید!
پارک جمشیدیه در میان دیوارههای سنگی کوه کلکچال، باغ دولو، خیابان جمشیدیه و جاده کلکچال قرار گرفته است و حدود 16 هزار درخت و درختچه دارد و مساحت آن 69 هزار مترمربع است. انتهای پارک به کوه میرسد و روی کوه، پلههایی کنده شده است که میتوانید از آنها بالا بروید تا نمایی زیبا از تمام تهران را ببینید که زیر پایتان در هالهای از غبار فرو رفته است، این پارک پیش از سال 56 باغ بود و قرار بود سرای سالمندان شود، اما در آن سال به پارک تبدیل شد.3 عنصر آب، گیاه و سنگ تشکیلدهندههای اصلی پارک جمشیدیه هستند. پارک جمشیدیه پر از دریاچهها و برکههای کوچک و بزرگ، مجسمههای سنگی، رستورانها و خانههای فرهنگی استانهای مختلفی مانند آذربایجان، کردستان و... است و در این رستورانها با غذاها و موسیقی محلی هر استان از شما پذیرایی میشود.
علی یوشیزاده
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
در یادداشتی اختصاصی برای جام جم آنلاین مطرح شد
عضو دفتر حفظ و نشر آثار رهبر انقلاب در گفتگو با جام جم آنلاین مطرح کرد
بهتاش فریبا در گفتوگو با «جامجم آنلاین»:
رئیس جمعیت هلالاحمر در گفتوگو با «جامجم» تشریح کرد