پنجره‌ای باز رو به جهان

سال گذشته در روزهای برپایی جشنواره تئاتر فجر به ایران برگشته بودم که در جلسه‌ای با مدیر قبلی و فعلی مرکز هنرهای نمایشی طرح اجرای این کار ریختم و تصویب شد. بعد از آن من به فوریت، طرح اولیه متن را نوشتم و فرستادم و بعد از تایید، آن را کامل کردم. اواسط فروردین امسال بود که متن را ارسال کردم و پس از مطالعه، توصیه‌هایی از سوی دوستان اداره کل هنرهای نمایشی شد که آنها را هم اعمال کردم.

چون من در منچستر بجز خانم نظری‌پور، بازیگر ایرانی دیگری نمی‌شناختم! به همین سادگی. من از این گروه راضی هستم، اما واقعا تجربه با دوستان ایرانی یک لذت دیگر دارد و به آن بیشتر افتخار می‌کنم. این هم یک تجربه است و به نظرم برای تئاتری‌ها می‌تواند یک آزمون و تجربه خوب باشد. البته باید از تمام زحمت‌های این گروه هم که صادقانه و بی‌دغدغه‌تر از ایران بود، تشکر کنم.

ما به این دوستان شما ارادت داریم، اما ایرادش را متوجه نمی‌شوم.

فکر نمی‌کنم که اشکالی داشته باشد. مثل پروژه بنده هم نمونه‌هایی وجود داشته است. همین امسال یک کارگردان از آلمان آمد ایران و کارش را به روی صحنه برد. عکسش هم بارها انجام شده است. باید چند نکته را روشن کنم. من آخرین نمایشم را سال 84 اجرا کردم و فکر کنم اگر هم در صف می‌ایستادم الان نوبتم می‌شد.

3هفته. امیدوارم که همه چیز خوب پیش برود. جمعا 24 اجرا خواهیم داشت چون روزهای پنجشنبه و جمعه 2 بار روی صحنه می‌رویم.

گروه در طول تمرین، خیلی همکاری کردند. ما هر روز 6 ساعت با هم کار می‌کردیم و آنها بسیار منظم بودند و گاه بیشتر از من وقت گذاشتند و سپاسگزارشان هستم. بویژه که تمام کارهای دیگرشان را تعطیل کردند تا دربست به کار فکر کنند. این مساله البته با شیوه برخی از بازیگران ما فرق دارد و من در این زمینه، آنها را موفق‌تر می‌بینم. آنان با حضور ذهن و با تمرکز بیشتر وارد تمرین می‌شدند و هر چیز دیگر را که به دنیای نمایش ما مربوط نمی‌شد، کنار می‌گذاشتند و در نتیجه در پیدا کردن لحظه‌ها و تبلور و تثبیت آنها، ما بسیار خوب پیش رفتیم. برای همین اگر ضعفی هم مشاهده می‌شود، به توانایی‌های من برمی‌گردد که نتوانستم یک هدایتگر خوب باشم.

همان‌طور که گفتید چیزهایی از پسیکودرام و الهاماتی از لوئیجی پیراندللو و چخوف در کار وجود دارد. از همه مهم‌تر این‌که مرز دنیای واقعی و خیالی در این کار خوب تفکیک نمی‌شود. یک نسبیت سیال در کلیت اثر وجود دارد. منظورم از نسبیت، تفکری است که ایرانیزه شده‌اش را در آثار شیخ اشراق دیده و خوانده‌ایم. مطمئنا این اثر را یک ایرانی با تفکر ایرانی نگاشته است که زمینه‌های فکری و فلسفی او با آدم‌های غربی متفاوت است، اما صد البته تاثیرگرفتن را نمی‌توان انکار کرد. من تئاتر وضعیت را بسیار دوست دارم.

مذاکراتی برای اجرا در ماه دسامبر (آذرماه) در شهر لیورپول انجام داده‌ایم. دو شهر دیگر را هم در فهرست داریم. امیدوارم که این اجراها تحقق پیدا کنند. البته این موارد با در نظر گرفتن حقوق مرکز هنرهای نمایشی که تولیدکننده اولیه بوده است، انجام خواهد گرفت.

تمام تلاش من این است که این مساله رخ دهد. فکر می‌کنم که دانشگاه منچستر در این مورد حمایت کند و بخش اسکان و هزینه رفت و برگشت چند نفر و از جمله، یک نماینده از مرکز هنرهای نمایشی را بدهد. به هر حال باید دوسویه تبادل انجام شود. مثلا با پروژه روبرتو چولی خیلی موافق بودم. او کارهایش را می‌آورد و فقط هزینه اسکان داشت. در ازایش هر سال، چند کار می‌برد. متاسفانه این شانس از دست رفت.