جنگ ایران و یونان روی صحنه

نمایش را تئاتر ملی ولز تولید کرده است و پیرسون با اجرای آن در روستای سیلینی انگار بر جان همه تلنگری زده است. غیرنظامیان اجازه ندارند وارد این روستا شوند که در دوران جنگ سرد ساخته شده است. روستا اگرچه از دور چشم‌اندازی فریبنده دارد، اما این بلوک‌های سیمانی هرگز خانه کسی نبوده است. لاشه تانک‌های سوخته در خیابان‌ها نیز نشان می‌دهد که این‌ منطقه با دیگر روستاها تفاوتی اساسی دارد و جایی است که در آن سربازان، جنگ در مناطق مسکونی را می‌آموزند.

این اجرای عالی با همراهی نوای موسیقی جان هاردی، آدمی را به سفری یکروزه می‌برد و وقتی از تپه‌ها پایین می‌آییم، با مشاهده خانه‌های خالی از سکنه حس عزا به ما منتقل می‌شود. از آنجا دور می‌شویم در حالی که بیشتر از گذشته به عواقب جنگ می‌اندیشیم.