در ماه مبارک رمضان امسال، هر شب شاهد پخش سریال ملکوت به کارگردانی آقای محمدرضا آهنج از شبکه دوم سیما بودیم. در نگاه اول به این مجموعه، شاید موضوع برای مخاطب تکراری به نظر بیاید ولی با کمی تامل و دقت بیشتر میتوان دریافت که کارگردان این مجموعه با کمک همین موضوع تکراری و با استفاده از جلوههای ویژه رایانهای و بهکارگیری بازیگران توانا، مخاطب را تشویق به پیگیری موضوع سریال میکند.
داستان اصلی سریال در خصوص غفلت انسان از اعمال خود در دنیای مادی است که فکر میکند دارای عمر طولانی است و در این فرصت اندک میتواند به تمام امور زندگیش رسیدگی نماید. ریتم مناسب سریال در کنار آهنگ خوب متن و تیتراژ پایانی و گفتگو و دیالوگ روان میان حاج فتاح و فرشته ملکوتی را میتوان از محاسن این مجموعه برشمرد.
گفتگوهای میان این دو نقش سریال، حاوی نکات آموزنده بسیار و نشانگر محاسبه دقیق هر عمل خوب و بد انسان در این دنیای مادی بود ، حتی اگر عمل خوبی که با نیت خالص برای رضایت خداوند بزرگ نباشد، اجر و قرب و ثواب آن از میان خواهد رفت.به هر حال ساخت اینگونه سریالها خالی از هر گونه عیب و ایرادی نیست و امیدواریم این معایب که گاه میتواند در محتوای سریال باشد با مشاوره و مشورت با مراجع عظام تقلید و اساتید حوزههای علمیه و گاه در بخش جلوههای ویژه رایانهای، با استفاده از فناوریهای روز دنیا برطرف گردد.
هوشنگ سلیمانی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم