خود را از آسیب امواج مغناطیسی حفظ کنید

در واقع طبیعت ماده و انرژی است که این دو به هم تبدیل می‌شوند. پس ما در اقیانوسی از انرژی‌ها زندگی می‌کنیم و این انرژی‌ها اشکال مختلف دارند. ما نسبت به بعضی انرژی‌ها، گیرنده‌های حساسی در بدن داریم. مثلا در خصوص نور مرئی، به محض این که نور در چشم ما می‌زند، مردمک چشم بسته می‌شود و از چشم محافظت می‌کند در واقع گیرنده‌های بدن می‌فهمند که این انرژی به ما تابیده است.

در مورد انرژی گرما هم به همین صورت است. وقتی نزدیک اجاق گاز می‌شوید، خیلی راحت می‌فهمید که به بدن‌تان گرما می‌رسد، اما بعضی انرژی‌‌ها این گونه نیست و اگر مقدار خیلی زیادی از این انرژی‌ها حتی در حد مرگ به ما برسد گیرنده‌ای نداریم که ما را خبردار کند. یکی از این اشکال، اشکال تشعشعات ناشی از مواد رادیواکتیو و تجهیزات و دستگاه‌هایی است که این مواد در آنها به کار رفته یا تجهیزات و دستگاه‌هایی است که در آنها جریان برق وجود دارد، یعنی اطراف‌شان میدان مغناطیسی وجود دارد، ذات الکترون این است که از هر جا عبور کند، از هر رسانا و هادی که حرکت کند، اطراف خود 2 میدان درست می‌کند؛ یکی میدان الکتریکی و دیگری میدان مغناطیسی.

در این دو میدان انرژی وجود دارد و از آنجا که بدن ما انسان‌ها هادی است الکترون از آن عبور می‌کند. اگر ما در آن میدان قرار بگیریم، انرژی آن میدان به ما منتقل می‌شود. اطراف ما وسیله‌های برقی وجود دارند که سبب ایجاد این 2 میدان می‌شوند و اجسام هادی را تحت تاثیر خود قرار می‌دهند بسته به حجم و قدرت این میدان‌هاست که ما در این میدان قرار می‌گیریم.

علی گورانی، کارشناس مسوول بهداشت پرتوها، در این باره به جام‌جم می‌گوید: بیشترین انرژی که به بدن می‌رسد یا بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد، ناشی از پرتوهای یونیزان است که از منابع طبیعی یا مصنوعی منتشر می‌شود.بیش از 80 درصد این انرژی از طبیعت و فقط 15 درصد آن ناشی از تجهیزات پزشکی است.

گورانی می‌افزاید: جالب است بدانید معمولا مردم تصور می‌کنند وسیله‌ای که به برق اتصال دارد، اما خاموش است، میدان ندارد در حالی که وسایل برقی در صورت خاموش بودن، همین که پریز آنها به برق متصل باشد میدان الکتریکی را دارند. یعنی اگر سیم لباسشویی به پریز وصل باشد و دستگاه خاموش باشد، کودکی که در کنار لباسشویی خوابیده است، در میدان الکتریکی قرار دارد. مثال دیگر کودکی است که مقابل تلویزیون خاموش خوابش برده است. در خصوص لوازم خانگی که الکتروموتور و سیم‌پیچ دارند، مثل سشوار، ماشین لباسشویی و جاروبرقی هم شدت میدان مغناطیسی بالاتر است.

او ادامه می‌دهد: شاید بسیاری از ما در مورد امواج خطرناک منتشر شده از دکل‌های فشار برق قوی مطالبی شنیده باشیم اما آیا می‌دانستید که طبق نتایج تحقیقات علمی، میدان مغناطیسی یک سشوار روشن چندین برابر میدان مغناطیسی ایجاد شده در زیر یک دکل برق است؛ میدان مغناطیسی ناشی از ماشین لباسشویی نیز به همین گونه است.

گورانی تاکید می‌کند: بنابراین توصیه می‌شود هرگز کودک خود را در نزدیکی ماشین لباسشویی روشن نخوابانید. میدان مغناطیسی باعث گرم شدن بافت‌های بدن می‌شود، هرچه بافت دارای رگ و جریان خون کمتری باشد، میزان افزایش دمای آن بیشتر است. بنابراین باید با دقت کافی از این وسایل استفاده کرد.

دکترعلی اکبر موسوی موحدی، استاد بیوشیمی از تلفن‌های همراه به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین تجهیزات دارای امواج الکترومغناطیس نام می‌برد و می‌گوید: نقش منفی میدان‌های الکترومغناطیسی و اثرات سوء آن بر سیستم‌های زیستی به دلیل عدم دستورالعمل معین، آموزش صحیح بهره‌برداری و استفاده بهینه از سیستم‌های ارتباطی و مخابراتی به ویژه عدم آشنایی کاربران از تداخل و تزاحم‌های استفاده همزمان تلفن همراه با وسایل دیگر مانند رایانه، میکروفر، تلویزیون، استفاده از داروهای خاص یا داشتن بیماری است.

او ادامه می‌دهد: اثر سوء میدان‌های الکترومغناطیسی به ویژه میدان تلفن همراه به صورت فزاینده نقش تخریبی در بدن، ارگانیسم‌ها، بافت‌ها، سلول‌ها و ماکروملکول‌های حیاتی مانند DNA، پروتئین‌ها و آنزیم‌ها خواهد داشت.

به گفته موسوی نباید به تلفن همراه به عنوان وسیله‌ای بی‌خطر نگاه کرد و هر کس هر اندازه که تمایل داشت از آن استفاده کند؛ بلکه کاربرد تلفن همراه باید همانند مصرف دارو، محدود و کنترل شده و اصطلاحا دارای دوز مشخص باشد؛ به طوری که یک فرد تنها ساعاتی از روز را می‌تواند از تلفن همراه استفاده کند و پس از آن حق استفاده دوباره از آن را نخواهد داشت.استاد مرکز تحقیقات بیوشیمی ــ بیوفیزیک دانشگاه تهران تصریح می‌کند: مساله مهم دیگری که باید مورد توجه محققان قرار بگیرد، دوز مشخص استفاده از تلفن همراه برای مبتلایان به بیماری‌های گوناگون است؛ مثلا، میزان استفاده از تلفن همراه در افراد دیابتی که در برابر امواج آسیب‌پذیرتر از افراد سالم هستند، باید متفاوت باشد.

از سال 96 این دلهره جهان را فراگرفت که واقعا این پرتوها چه بلایی سر ما می‌آورند به کمک سازمان ملل، آژانس‌های ملی و منطقه‌ای و تحقیقاتی و سازمان بهداشت جهانی پروژه‌ای به اسم EMF یعنی پروژه بین‌المللی فیلدهای الکترومغناطیس تعریف کردند و نتیجه این تحقیقات این شد که لازم نیست مردم بترسند، اما باید احتیاط کنند.کارشناس مسوول بهداشت پرتوها در وزارت بهداشت ادامه می‌دهد: مثلا گفتند ما نتوانستیم ثابت کنیم تلویزیونی که مردم 50‌سال از آن استفاده کرده‌اند، آیا مردم را به سرطان مبتلا کرد یا نه. اما بنا بر اطلاعات موجود، عقل سلیم حکم می‌کند خود را در معرض آن قرار ندهیم.

به گفته گورانی، تا می‌شود نباید از دستگاه‌هایی نظیر تلویزیون یا تلفن همراه استفاده کرد اما اگر نمی‌توانید باید فاصله‌تان را از این وسایل زیاد کنید و سعی کنید بین خود و منبع انرژی مانع یا حفاظ ایجاد کنید. هر پرتو حفاظ مخصوص خود را دارد، مثلا در رادیولوژی‌ها می‌گویند سرب‌کوبی کنید. دیوار همه رادیولوژی‌ها از سرب است. وقتی شما پشت دیوار هستید فاصله‌تان از منبع خیلی کوتاه است، اما چون مانع دارید ترس ندارید. وی می‌افزاید: تا جایی که امکان دارد، استفاده نکنیم. اگر استفاده کردیم، تا جایی که ممکن است از ما دور باشد، حالا که نمی‌شود دور شود، تا جایی که می‌شود حفاظ ایجاد کنیم؛ یعنی از تمرکز انرژی به قسمت خاصی از بدن جلوگیری کنیم.مثلا یکی از حفاظ‌های تلفن همراه این است که هنگام صحبت، از پخش‌کننده صدا استفاده کنیم و در واقع سبب پراکندگی انرژی شویم. براساس منابع مطالعات و آمارهای موجود در این زمینه، سرطان‌های زیادی را به تلفن همراه ربط می‌دهند.