90 و پشت پرده فوتبال

البته امروز برنامه پرمخاطب 90 به یمن اقبال مردمی، جایگاه ماندگارش در فوتبال ایران را به تصویر کشیده و نیازی به این نیست که پیرامون اهمیت آن و تاثیرگذاری‌های مثبتش دست به قلم برد، اما نکته اینجاست که با وجود اقبال گسترده مردم در جای جای ایران اسلامی، مسوولان ورزش و فوتبال نخواسته‌اند با دریافت مناسب پیام‌های مثبت این برنامه، طرحی نو در جهت توسعه و پویایی فوتبال درانداخته و به مقابله با ناهنجاری‌هایش بپردازند.

با این رویکرد باید اشاره کنیم که برنامه 90، پنجشنبه شب گذشته با توانمندی و زیرکی عادل فردوسی‌پور یکی از داغ‌ترین برنامه‌های خود را جلوی آنتن برد تا پرونده‌ای که طی یک سال اخیر روی آن حرف و حدیث‌های زیادی مطرح بوده است با حضور علی دایی در برنامه، بدون واسطه و شفاف در معرض قضاوت مردمی قرار گیرد.

عادل فردوسی‌پور که کارش را خوب بلد بوده و از تکرار گریزان است در این برنامه نیز شرایطی را فراهم آورد تا علی دایی در باره مطالباتش از فدراسیون فوتبال توضیحات لازم را ارائه داده و به همراه رئیس کمیته استیناف فدراسیون نکته‌ای را ناگفته نگذارند.

هر چند که در این برنامه به نوعی دیگر پشت پرده فوتبال عیان و در معرض قضاوت همگان قرار گرفت، اما یقینا این‌که فدراسیون به دایی بدهکار هست یا خیر یا حق با دایی است یا فدراسیون، اهدافی نبودند که برنامه 90 و عادل فردوسی‌پور به دنبال آن باشند، چه اصولا خود مردم بهترین قاضی هستند و مسائل مختلف را خوب از هم تمیز می‌دهند.

به سخنی دیگر در این برنامه یک بار دیگر واقعیت امروز فوتبال ایران و پشت صحنه آن به نمایش گذاشته شد، فوتبالی که سالانه 400، 500 میلیارد تومان پول در آن هزینه می‌شود و در چنین چشم‌اندازی رقم‌های کلانی بی‌ضابطه در آن جابه‌جا می‌شود، بدون آن که اصولا بهره‌وری مناسبی از این هزینه‌کردها عاید و واصل فوتبال ملی ایران شود.

از سوی دیگر برنامه 90 شرایطی را فراهم آورده که مردم به درستی با قهرمانان ملی‌شان آشنا شوند، این‌که عده‌ای از آنان بر سر چه اعداد و ارقامی در فوتبال دعوا می‌کنند.

جالب این‌که عمده این دعواها و جنجال‌سازی‌ها نیز بر سر پول بوده است، آن هم در فوتبالی که 95 درصد آن دولتی است و پولش از جیب بیت‌المال پرداخت می‌شود.

شاید اگر بحث این مبالغ 800، 900 و یک میلیاردی نبود، بسیاری از دعواها و مجادلات فوتبالی مجالی برای عرض اندام نداشتند، اما چون جنگ و نزاع بر سر چند میلیون ناقابل نیست، بازیگران عرصه فوتبال برای رسیدن به درصد بیشتری از پول آن، دست به پرده‌دری و عبور از مرزهای اخلاقی می‌زنند تا این وسط سر فوتبال ایران بی‌کلاه مانده باشد و بس!

البته صدا و سیما جدا از برنامه‌های ورزشی، در کارهای طنز و نمایشی خود نیز بارها موضوع ناهنجاری‌های ورزشی و بویژه فوتبال را به تصویر کشیده است.

در مرد هزار چهره و در سریال مسیر زاینده‌رود به خوبی چهره ورزشکاران مدعی، کم‌ظرفیت و بی‌اخلاق به تصویر کشیده شده است تا همان‌طور که درابتدا اشاره رفت، توجه مسوولان بدان جلب شده و در جهت برخورد درست با این کژی‌ها در ورزش اقدام کنند.

بی‌شک فوتبال به عنوان ورزشی جذاب و فراگیر، صرف بازی در زمین چمن و جلوی تماشاگران نیست، فوتبال ورزشی است با یک دنیا زیبایی و حرکت‌های انسانی و جوانمردانه که در عین حال اگر از آن خوب مراقبت نشود، مافیای فوتبال و زدوبندهای مالی و رسانه‌ای و... در آن فرصت نفس کشیدن راهم از دیگران سلب می‌کنند.

امیدواریم مسوولان سازمان تربیت بدنی و فدراسیون فوتبال در زمینه مقابله با این ناهنجاری‌ها، راهکارهای لازم را مورد توجه قرار داده و از اتلاف ثروت ملی فوتبال جلوگیری کنند.

حجت‌الله اکبرآبادی