یک رویداد تاثیرگذار

اما آنچه در جنبه هنری و زیر شاخه کاربُردی هنرهای تجسمی یعنی پوستر اهمیت ویژه‌ای دارد، برگزاری نمایشگاه تایپوگرافی اسماء‌الحسنی طی 6 سال اخیر است. نمایشگاهی که موافقان و مخالفان زیادی را طی این سال‌ها به همراه داشته است.

تایپوگرافی که در این نمایشگاه به حروف‌نگاری ترجمه شده، شامل تمامی پوسترهایی است که با استفاده از حروف و کلمات یا به‌طورکلی نوشتار خلق شده‌اند، به‌گونه‌ای که نوشتار علاوه بر انتقال مفهوم و خوانا بودن، خود با تبدیل شدن به نقوش تصویری در خلق یک اثر گرافیکی مؤثر بوده است.

این‌که تایپوگرافی به حروف نگاری تعبیر یا این‌که بر سر ریشه‌های واژگان آن بحث شود یا این‌که در مقایسه با واژه کالیگرافی تعریف شده یا به سوابق تاریخی هندرایتینگ یا هندلترینگ اشاره شود، بحث قابل توجهی است که باید در حضور صاحب‌نظران و کارشناسان و در جلسه‌ای تخصصی بررسی شود.

شاید برگزاری نمایشگاه اسماء‌الحسنی که 6 دوره آن سپری شده مجالی باشد تا در یک نشست و میزگرد تخصصی به بهانه این نمایشگاه، تعاریف متعدد تایپوگرافی نیز مطرح و مباحث آن نقد و بررسی شود.

در هر حال باید بپذیریم که این نمایشگاه با برگزاری سالانه، منسجم و مستمر و توجه به رویکرد بین‌المللی توانسته است مخاطبان زیادی شامل طراحان پوستر و همچنین بازدیدکنندگان نمایشگاه را به خود جذب کند و به عنوان یک نمایشگاه رسمی حروف‌نگاری با زمان و مکان ثابت، در تقویم و تاریخ جشنواره‌های بین‌المللی قرار گیرد.

اما از نکات مهم و فراتر این رویداد هنری نیز نباید غافل شد. یکی آن‌که این نمایشگاه توانسته بر رویدادهای مشابه تأثیرگذار باشد و دو سه سالی است که نهادها و تشکل‌های دیگر نیز به برگزاری نمایشگاه‌های مشابه (یا در نام یا در محتوا) همت گماشته‌اند.

نکته دیگر آن که با سپری شدن هر دوره، الگوبرداری از آثار دوره گذشته نیز مشهودتر است و از این منظر شاید بتوان دوره‌های اولیه آن را به لحاظ ناب بودن عناصر تصویری شاخص‌تر دانست.