پارک ‌: ولاسکو را هم بیاورید، فایده ندارد

این شاید نشات گرفته از اخلاق خاص ما آسیایی‌ها باشد، اما پارک کی وون که 13 سال در ایتالیا مربیگری کرد و تیم بزرگی چون پروجا را به جایگاه رفیعی در معتبرترین لیگ دنیا رسانده است، نامدارترین مربی خارجی ایران هم به حساب می‌آید که نخستین مدال نقره بازی‌های آسیایی بوسان و مدال برنز جام ملت‌های آسیا را برای ایرانیان به ارمغان آورد و بی‌انصافی است که تلاش‌های او را نادیده بگیریم و از یاد ببریم که او مدرن‌ترین شیوه‌های دفاع روی تور و دفاع داخل میدان را به والیبال‌بازان ما آموخته است.

انگار هنوز ناراحت هستید که در اواخر زمان ریاست یزدانی‌خرم شما را کنار گذاشتند.

گائیچ مربی خوبی است،‌ اما هیچ مربی‌ای سبک اختصاصی ندارد، حتی اگر خولیو ولاسکو باشد.‌ اگر فردی این‌گونه فکر کند، دچار خود بزرگ‌بینی شده است.

موفقیت در والیبال در گروی عوامل مختلفی است. من با آوردن یک آنالیزور و یک مربی بدنساز سیستم آماده‌سازی تیم ایران را متحول کردم، اما اجازه ندادند تمام برنامه‌هایم را اجرا کنم. والیبال ایران فاکتورهای مثبتی دارد، اما فراموش نکنید دیگر کشورها هم دارند کار می‌کنند.

تیم ایران در AVC کاپ از حمایت تماشاگران زیادی بهره گرفت، اما در گوانگجو 5 ـ 4 تیم همسطح داریم. ایران، چین، کره جنوبی، ژاپن و حتی هند را نباید دست‌کم گرفت.

اگر یک باشگاه یا فدراسیونی برنامه داشته باشد و بگوید که از من چه می‌خواهد، چرا که نه. من یک مربی حرفه‌ای هستم و تازه احساس می‌کنم که ایران خانه برادر من است، این را از صمیم قلب می‌گویم.

دومین دوره مسابقات جام کنفدراسیون والیبال آسیا با قهرمانی تیم‌ ایران خاتمه یافت، ارومیه به عنوان میزبانی سربلند در انظار و افکار مهمانان خارجی نقش بست، در حاشیه این رقابت‌ها اتفاقات ریز و درشتی به وقوع پیوست، مثل معطل ماندن تیم ژاپن در فرودگاه یا کم‌توجهی به حضور زودهنگام استرالیایی‌ها در ایران و برخی برخوردهای پیرامونی که همه تحت تاثیر مهمان‌نوازی و مهمان‌‌داری خوب مردمان ارومیه و قهرمانی تیم ایران قرار گرفتند و بازتاب پیدا کردند، اما فدراسیون والیبال باید بازنگری در برخی عوامل خود را جدی بگیرد، افرادی که حتی حاضر نیستند یکی دو ساعت کنار مردم بنشینند و تیم ملی کشورشان را تشویق کند. در این باره هم «پارک کی‌وون» یک ایده خوب دارد: «میزبانی، سالن،‌ حمل و نقل و... همه چیز خوب بود، اما دیگر کشورها هم بد برگزار نمی‌کنند، اما حسن بزرگ این رقابت‌ها انتقال آن به یک شهرستان والیبال‌خیز بود؛ کاری که در ژاپن، کره، چین و دیگر کشورها هم انجام می‌شود. از این‌ همه نیروی جوانی که همه روزه در سالن بزرگ ارومیه جمع‌ می‌شدند، استفاده کنید. کمتر کشوری چنین سرمایه گرانبهایی دارد.»