لجاجت شارون با اتکا به حمایت بوش

جام جم آنلاین: هیچ چیز مانند هزینه هنگفت نظامی ، مالی و انسانی دفاع از هفت هزار شهرک نشین که به زور در میان یک میلیون و 300 هزار فلسطینی در نوار غزه بخشی از اراضی اشغالی جنگ 1967 اسرائیل با همسایگان عربش

کد خبر: ۳۴۶۰۱

جا داده شده اند ، افکار عمومی اسرائیل را دچار تفرقه نمی کند و هیچ چیز فلسطینیان را مانند یک حمله موفقیت آمیز به یکی از 18 شهرک اسرائیلی ، که ایجاد و گسترش آنها غزه را به چهار منطقه تقسیم کرده و یک چهارم اراضی آن رامصادره کرده ، متحد نمی کند.
حمله اخیر چریک های فلسطینی به نتزاریم شهرکی که کمتر از 60 خانواده اسرائیلی در آن ساکنند اما عملا غزه را به دو نیم کرده چنین حالتی داشت. سه سرباز اسرائیلی و همچنین یکی از مهاجمان در حمله فوق کشته شدند.
دو گروه مبارزه اصلی فلسطینی ، یعنی حماس و جهاد اسلامی اعلام کردند مشترکا این حمله را به عنوان بخشی از یک «پاسخ هماهنگ شده» به حملات اخیر نظامیان اسرائیل در غزه انجام داده اند.
مخالفان داخلی رژیم اسرائیل و بیشتر رسانه های آن ، حمله به نتزاریم را به عنوان نشانه و مدرک بیهودگی حضور اسرائیل در غزه ارزیابی کردند.
هاآرتص ، روزنامه لیبرال چاپ اسرائیل نوشت «آریل شارون ، نخست وزیر اسرائیل ، قدرت سیاسی و حمایت مردمی کافی برای خروج یک جانبه از نوار غزه را دارد او اگر این کار را نکند همه مردم غزه ، اسرائیلی ها و فلسطینیان ، را به خونریزی ، درد ، نفرت و یاس بیشتر محکوم خواهد کرد.»
دردآورتر برای شارون حمله به سیاست های او از طرف مهمترین شخصیت نظامی اسرائیل یعنی موشه یعلون ، رئیس ستاد ارتش بود.
یعلون در حضور خبرنگاران گفت که «حملات سربازانش به مناطق فلسطینی ، ایجاد موانع برای کنترل مردم و سایر اقدامات آنها ، باعث رنج مردم بی گناه فلسطین ، افزایش نفرت و خشم آنان از اسرائیل و حمایت آنها از گروه های تروریستی (گروه های مبارز فلسطینی) خواهد شد ; به این دلیل این کارها برخلاف منافع اسرائیل است».
تصمیم گروه های مبارز فلسطینی به هماهنگ کردن اقدامات مقابله جویانه خود ، پس از حمله ارتش اسرائیل به اردوگاه آوارگان رفح در غزه ، صورت گرفت.در آن حملات بیش از دو هزار فلسطینی بی خانمان شدند.
نظامیان اسرائیلی در مقابل حمله به نتزاریم 3 مجموعه آپارتمانی 13 طبقه مجاور این شهرک را با دینامیت منفجر کردند «تا به نهاد خودگردان فلسطین این پیام را برسانند که اجازه ندهد از تاسیسات غیرنظامی برای حملات تروریستی استفاده شود».
شیخ احمد یاسین ، رهبر حماس ، گفت: به اقدام مشترک حماس و جهاد اسلامی نباید به عنوان یک اتحاد جدید نظامی نگاه کرد بلکه این اقدام یک «پاسخ دسته جمعی به سیاست های مجازات دسته جمعی اسرائیل بود».
همچنان که یک تحلیلگر فلسطینی گفت: وحدت جدید اسلامگراها ، هر قدر محدود ، موضع چانه زنی آنها را با نخست وزیر جدید نهاد خودگردان برای هر آتش بس احتمالی جدید تقویت خواهد کرد.
رهبر حماس و نخست وزیر نهاد خودگردان چندی پیش اعلام کردند در تدارک آغاز مذاکرات درباره اعاده آتش بس هستند.
احمد غوری گفت برخلاف آتش بس یک جانبه قبلی فلسطینیان که با بمب گذاری شهادت طلبانه به اتوبوسی در بیت المقدس در ماه اوت خاتمه یافت ، این بار اسرائیلی ها هم باید آتش بس اعلام کنند و قول بدهند به «حملات نظامی علیه مردم ما خاتمه دهند».
مردم فلسطین علاقه مند به متارکه براساس مذاکره هستند ، به طوری که یک نظرسنجی اخیر نشان داد که 85 درصد آنان از قطع دوجانبه خصومت ها طرفداری می کنند.
اما حال که چنین وضعی وجود ندارد ، 75 درصد آنان از حملات شهادت طلبانه به داخل اسرائیل و حتی درصد بیشتری از حملات چریکی به شهرک های یهودی نشین ، مشابه حمله به نتزاریم ، حمایت می کنند.
اگرچه نموری همیشه حملات پیشین را محکوم کرده ، باتوجه به نظر مردم فلسطین در مورد حمایت از این حملات ، از انتقاد از حمله به نتزاریم ، خودداری کرد.
در طرف اسرائیل ، شارون هر پیشنهاد برای از سرگیری مذاکرات مربوط به آتش بس را ، با این ادعا که مبارزان فلسطینی از آتش بس های کوتاه قبلی همیشه برای تجهیز دوباره خود استفاده کرده اند ، رد کرده است و دولت او نه فقط در فکر برچیدن شهرک ها نیست ، بلکه برعکس درصدد گسترش آنها در ساحل غربی است.
اگرچه معتدل ترین حزب ائتلاف حاکم یعنی حزب میانه رو سکولار شینویی ، در مورد حمایت از برچیدن شهرک نتزاریم به مخالفان دولت و رسانه ها پیوست ، اکثریت راستگرای ائتلاف حاکم توجهی به این پیشنهاد ندارد.
وزارت مسکن ، و «افی ایتام» وزیر آن از حزب مذهبی ملی ، بدون توجه به تعهد اسرائیل براساس طرح صلح «نقشه راه» که از حمایت بین المللی برخوردار است ، اما عملا با شکست مواجه شده ، برای ساختن تعدادی شهرک در ساحل غربی پولها را سرازیر کرده اند و کمیته مالی پارلمان اسرائیل بیست میلیون دلار ، برای ساختن خانه های جدید در شهرک ها اختصاص داد.
دولت امریکا در اوایل نوامبر - به صور خصوصی- به برنامه اسرائیل برای ساختن 135 باب خانه جدید در «کارنی شومرون» ، شهرکی در عمق ساحل غربی ، اعتراض کرد.
شایعات حاکی از این بود که واشنگتن درصدد برآمده است در مورد خبر درج شده در رسانه های اسرائیل ، دایر بر این که وزارت دفاع این رژیم تصمیم گرفته است به هشت پست دیده بانی غیرمجاز در ساحل غربی ، حصار و برق بدهد ، تحقیق کند.
اما به نظر می رسد شارون اطمینان دارد که در هیچ شرایطی واشنگتن فشار جدی به وی وارد نخواهد کرد.
او می داند که اگر به ظاهر اعلام کند که نقشه راه را پذیرفته می تواند به نادیده گرفتن عملی آن ادامه دهد ، کاری که رهبری فلسطین هم مشغول انجام آن است.
در واقع وفاداری به «نقشه راه» از نظر اسرائیلی ها دلیلی برای کوچک شمردن و رد کردن «توافق ژنو» است که قرارداد صلح غیررسمی دیگری است که اخیرا گروه ها و شخصیت های مخالف اسرائیل و سیاستمداران برجسته فلسطینی ، به رهبری دو وزیر سابق- «یوسی بلین» از طرف اسرائیلی ها و «یاسر عابد ربو» از طرف فلسطینیان - بر سر آن به توافق رسیدند.
براساس «توافق ژنو» کشور فلسطین در تقریبا تمام ساحل غربی ، غزه و بخشی از بیت المقدس - تشکیل می شود و موضوع آوارگان فلسطینی نیز حل خواهد شد.
از نظر اسرائیل این توافق چیزی از خیانت کم ندارد و نگران حمایت دولت های اروپایی از آن است و به آنها اصرار می کند که چنین کاری نکنند.
روسیه یکی از چهار مجموعه ای که (به اتفاق امریکا ، اتحاد اروپا و سازمان ملل) نقشه راه را پیشنهاد کرده ، کوشید با پیشنهاد تایید آن در شورای امنیت سازمان ملل و تقاضا از طرفین در مورد به اجرا درآوردن آن ، بار دیگر آن را احیا کند.
اما امریکا اعلام کرد حالا زمان طرح آن (به دلیل عدم ثبات موقعیت کابینه جدید فلسطین) نیست در حالی که در مورد ریاست نیروهای امنیتی نهاد خودگردان فلسطین اتفاق نظر وجود ندارد، یعلون ، رئیس ستاد ارتش اسرائیل گفت: سیاست های امنیتی اسرائیل باعث سقوط دولت قبلی نهاد خودگردان شد و اسرائیل باید فرصت بیشتری برای موفقیت به غوری بدهد.