ناگهان سکوهای ورزشگاه فرو ریخت

این مهاجم 32 ساله در حال حاضر در تیمی مشغول بازی نیست و درحالی که لیگ برتر آغاز شده است، به دنبال تیم می‌گردد. او چند سالی هم در تیم راه‌آهن بازی کرد که بسیار موفق‌تر از پرسپولیس بود. انتظاری در مورد مهم‌ترین حادثه زندگی‌اش می‌گوید: پیش از این که به پرسپولیس بروم، سال 77 در تیم شموشک نوشهر بازی می‌کردم. در جام حذفی به تیم پرسپولیس برخورد کردیم که آن زمان علی پروین را روی نیمکت مربیگری خود داشت، چون در بازی رفت، ما میزبان بودیم و ورزشگاه شهدای نوشهر گنجایش زیادی نداشت، برای همین به شهر ساری و ورزشگاه متقی این شهر رفتیم. قبل از شروع بازی، تماشاگران بسیاری در ورزشگاه حضور پیدا کرده بودند که غیرقابل تصور بود. بازی شروع شد و در 30 دقیقه اول بازی من 2 گل به پرسپولیس زدم که ناگهان سکوهای ورزشگاه فروریخت. ابتدا صدای افتادن ایرانیت‌هایی را که تماشاگران روی آن نشسته بودند، شنیدم، اما باور نمی‌کردم تماشاگران دیگری از فاصله بسیار دور به پایین سقوط کرده باشند. همه چیز به هم خورد و هیچ چیز در کنترل نبود. احساس خیلی بدی داشتم و تعدادی هم زخمی شده بودند. همه فکر می‌کردند تنها برخی مجروح شده‌اند، اما حدود 10 دقیقه بعد مشخص شد 2‌نفر از تماشاگران طرفدار پرسپولیس کشته شده‌اند. بازی دیگر ادامه پیدا نکرد و پرسپولیس به احترام روح هواداران درگذشته‌اش در بازی برگشت شرکت نکرد. هر‌چند همان بازی باعث شد تا من به تیم پرسپولیس بروم، اما آن خاطره تلخ را هیچ گاه فراموش نمی‌کنم، حتی سال‌هایی که در پرسپولیس بودم، گاهی بر سر مزار آن دو عزیز می‌رفتیم. امیدوارم دیگر از این اتفاقات در فوتبال ایران رخ ندهد.