حل مسائل افغانستان در 5 دقیقه

بازسازی کشور، ریشه کن کردن فساد اداری و آموزش نیروهای نظامی افغانستان از موضوعاتی بود که در این کنفرانس همچون کنفرانس لندن در اوایل سالجاری مورد بحث قرار گرفت. 68نماینده حاضر در وزارت خارجه افغانستان تنها 5 دقیقه در اختیار داشتند تا راهکارهای خود در این زمینه را بیان کنند. با تمام این اوصاف تنها تفاوت اجلاس کابل این بود که بر خلاف 8 مورد گذشته این اجلاس برای نخستین بار در خود افغانستان برگزار می‌شد. با نگاهی خوشبینانه می‌توان امیدوار بود که شاید افغانستان در مسیری قرار گرفته تا بتواند به طور کامل کنترل اوضاع خود را به دست بگیرد. البته اکثر وزرای خارجه اجلاس کابل می‌دانستند چنین روزی بزودی فرا نخواهد رسید. متاسفانه به باور بسیاری از دیپلمات‌ها و تحلیلگران منطقه رسیدن به موفقیت با چنین شرایطی تا حدودی غیرممکن به نظر می‌رسد. به گفته این افراد دولت افغانستان استحکام و قدرت لازم برای مقابله با شبه‌نظامی‌گری در مناطق مختلف این کشور را ندارد. با این طرز فکر بود که اغلب آنها در 5 دقیقه مخصوص به خود به مسائلی حاشیه‌ای پرداختند. در این میان حامد کرزای رئیس‌جمهور افغانستان نیز ابراز امیدواری کرد کشور با استفاده از منابع معدنی (طبق آمار ارزش این منابع برای افغانستان در حدود یک تا 3 تریلیون دلار است) به گذرگاه تجاری آسیا تبدیل خواهد شد.

در میان موضوعات مطرح شده بیشتر توجه معطوف به گسترش و افزایش استانداردهای آموزشی نیروهای نظامی افغان بود. این امیدواری وجود دارد که با آموزش و استخدام بهتر در کنار ایجاد پلیس ملی افغانستان، بتوان تا سال 2014 کنترل کامل را به دست نیروهای نظامی افغان سپرد. البته مشکل اصلی در اینجا مناطق جنوبی کشور است که عمده فعالیت گروه‌های شبه‌نظامی در آنجا انجام می‌شود. به همین دلایل بود که بسیاری از نمایندگان حاضر، امیدوار به امضای توافقنامه‌ای سیاسی با شبه‌نظامیان بودند. به باور برخی از دیپلمات‌های واقع‌بین شاید حتی بتوان کشور را این‌گونه تقسیم کرد: جنوب در اختیار طالبان، شمال در دست جنگ‌سالاران قدیمی و کابل در کنترل دولت ملی. اگرچه هیچ‌کدام از این موارد در کنفرانس مطرح نشد، اما برخی صحبت‌ها حاکی از تشویق سران طالبان برای آشتی با دولت بود. کرزای نیز که بیشتر بر بازسازی کشور تاکید داشت، نظر خود در مورد سازش و آشتی با سران طالبان را مشروط به 2 عامل دانست: 1ـ پذیرش قانون اساسی و 2 ـ قطع رابطه با گروه تروریستی القاعده.

در هر صورت اجلاس یکروزه کابل گذشت و باید تا ماه نوامبر صبر کرد تا شاهد اجلاسی دیگر این‌بار در لیسبون باشیم. این‌طور که از شواهد و قرائن پیداست باز هم باید در انتطار وعده‌های تحقق نیافته‌ای باشیم که مدت‌هاست مردم افغانستان را به انجام آنها امیدوار می‌کنند.