دادن اطلاعات غلط به مدیران کشور جرم است

شرایط پروژه در وضعیت مناسبی به لحاظ مالی قرار ندارد و البته امیدواریم با برنامه‌ریزی‌های صورت گرفته بتوانیم عقب‌ماندگی آن را جبران کنیم.

درخصوص ساخت تجهیزات خارج از کشور مشکلاتی داریم که بیشتر مربوط به تامین منابع مالی است و با قول‌های داده شده امیدواریم این مشکلات حل شود. 55 درصد پیشرفت ماهانه طی 3 ماه گذشته حاصل شده که پیشرفت مناسبی است، ‌ البته باید تاکید کنم تامین مالی و عدم پیشرفت پروژه مربوط به مسائل تحریم و سیاسی نیست بلکه بیشتر موضوع به مسائل نقدینگی مربوط است. در فاز 2 پروژه یا تانک‌ها تجهیزات عمده وارد شده، اما تامین حداقل‌های ساخت داخل کارگاه با مشکل روبه‌رو‌ست. در این فاز 52 درصد نسبت به برنامه پیشرفت داشتیم که خوب نیست اما با وجود مشکلات تامین مالی پیشرفت قابل قبول است.در بخش ‌یوتیلیتی آفساید‌ کار مورد قبول ما نیست و از برنامه عقب است که این هم به دلیل مشکل مالی است. بخش نیروگاهی، پیشرفت خوبی دارد، اما لزوم انجام چند مورد هماهنگی کار را به عقب انداخت. باید مجوزهایی از برخی نهادها بگیریم که این کار طول کشیده و باعث عقب‌ افتادن کار شده در حالی که ما طبق برنامه 31 خرداد باید نیروگاه را افتتاح می‌کردیم. متاسفانه مجوزی که اواخر اسفند درخواست کردیم 27 خرداد داده شد و حتی اگر تا 15 خرداد مجوز صادر می‌شد ما می‌توانستیم کار را پیش ببریم.

به نظرم روشی که پیش می‌رود روش موفقی نخواهد بود البته بنا ندارم در این زمینه وارد شوم و اظهارنظری کنم زیرا معتقدم برخی افراد که شعار می‌‌دهند واقعیت را نمی‌گویند.

در کشورهای غربی قانونی وجود دارد برای مجازات گمراه کردن افراد تصمیم‌گیر که جرم سنگینی است و مجازات زندان دارد. چنانچه فردی اطلاعات غلطی به فرد تصمیم‌گیر بدهد که منجر به تصمیم‌گیری غلط شود او را به 10 سال زندان محکوم می‌کنند، اما در کشور ما قبح این کار ریخته است.

با این شیوه، کار‌کردن دشوار خواهد بود. مدیر بالادست باید به زیردستان خود اعتماد کند و مدیران زیردستش نباید دروغ بگویند و اگر دروغ بگویند این آدم اشتباه تصمیم می‌گیرد و این اشتباه سبب ضرر به کشور می‌شود و متاسفانه بعضی از مدیران خیلی به این مساله توجه ندارند. طرف اصلا برایش این حرف‌ها مهم نیست.

اینها فکر می‌کنند براحتی مدیر یک کشور را می‌توانند با اطلاعات خود فریب دهند . من موردی را خودم شاهد بودم‌. ‌ آقایی نامه فرستاده بود دفتر رئیس‌جمهور و ادعا کرده بود پروژه‌اش،‌ پروژه‌ای است که 25 میلیون دلار در روز درآمد دارد. برای من خیلی جالب بود که وقتی پروژه ما 20 میلیون دلار در روز درآمد دارد و یکی از بهترین بازگشت سرمایه‌ها را هم دارد بزرگ‌ترین پروژه یک کشور هم هست پس بنابراین پروژه این آقا باید یک پروژه خیلی نزدیک به پروژه ما باشد که بتواند این درآمد را داشته باشد. نامه را به من دادند و گفتند اظهارنظر کنم. به مدیر پروژه مذکور گفتم این 25 میلیون دلاری که می‌گویید به تفکیک توضیح دهید. شروع کرد به تفکیک کردن و 5‌/‌1 میلیون دلار درآمد نشان داد. گفتم مابقی چه می‌شود؟ خیلی تلاش کرد. شد 750‌/‌1 میلیون دلار به او گفتم: خجالت نمی‌کشید؟ گفت: چرا؟ گفتم: می‌گویید 25 میلیون دلار اما کل درآمدی که روی کاغذ می‌توانی به دست بیاوری 750‌/‌1 میلیون دلار است و این یعنی دروغ.امروز یکی می‌گوید پروژه من 25 میلیون درآمدزایی دارد فردا فرد دیگری می‌گوید پروژه من 100 میلیون روزانه درآمد دارد . اصلا چه کسی راست می‌گوید؟ چه کسی دروغ می‌گوید؟ اینها مهم است. چند مدیر دولتی حاضر بگویند‌ من مثلا پروژه‌ای را تا آخر تابستان راه‌می‌اندازم و اگر راه‌اندازی نشد من را بیندازید زندان.

اگر گاز را به صورت خط لوله بفروشیم قیمت را می‌توانیم بگوییم. اما بحث سرمایه‌گذاری روی خط لوله است، اگر منظور میزان درآمد حاصل از فروش گاز در پارس جنوبی است به اندازه 4 فاز این منطقه ال ان جی می‌تواند درآمد داشته باشد، ولی اگر منظور این است گاز با خط لوله مثلا به سوئیس برود قیمتش آنجا فرق نمی‌کند.

قیمت هر تن ال ان جی 5‌/‌7 میلیارد ‌دلار است که با محاسبه این درآمد، به میزان درآمد 8 فاز پارس جنوبی، می‌شود 60میلیارد دلار آن‌هم با قیمت نفت 80 دلاری . با مبنا قرار دادن نفت 80 دلاری درآمدی حدود 200 میلیون دلار در سال نصیب کشور می‌شود.

زیبا اسماعیلی / گروه اقتصاد