ورود ممنوع ، اینجا پکن است!

پکن ، پایتخت چین ، نمادی باقیمانده از اعصار و قرون کهن است. این شهر در دل خود شهری دیگر به نام شهر ممنوعه را جای داده که امروزه این نقطه تاریخی و دیدنی ، محل پذیرایی سالانه میلیون ها گردشگر است.

کد خبر: ۳۴۱۳۴

نه تنها گردشگران بلکه هنرمندان و فیلمسازان نیز دوست دارند در محصولات هنری خود نمایی از این شهر پر راز و رمز داشته باشند.
شهر ممنوعه چین در حقیقت یک کاخ است. بنای کاخ امپراتوری در شهر دادو (پایتخت بزرگ ، یعنی پکن امروزی) زمان حکومت زودی (یا امپراتوری یانگ له از سلسله مینگ در سالهای 1368 - 1644 میلادی) سال 1406 شروع و سال 1420کامل شد.
در سالهای بعد، یانگ له پایتخت خود را از بانجینگ به پکن انتقال داد و بازسازی و توسعه پایتخت زمان رژیم های کینگ و مینگ ادامه یافت ؛ اما کاخ امپراتوری تقریبا به همان صورتی که قبلا در زمان سلسله چین ساخته شده بود، باقی ماند.
کاخ سلطنتی از شرق تا غرب 750 متر و از جنوب تا شمال 960 متر امتداد دارد و محیط آن 3420 متر است.
دیوار اطراف آن 10 متر ارتفاع دارد و در هر یک از چهار گوشه آن ، برج مراقبت بی نظیری قرار دارد.
آن سوی دیوار خندقی با عرض 52 متر حفر شده است. مساحت کاخ 720 هزار متر مربع است که با داشتن بیش از 9 هزار اتاق و 160 مترمربع زیربنا، نمایانگر بزرگترین و کامل ترین کاخهای موجود در دنیاست.
بنای اصلی داخل کاخ در راستای محور شمال جنوب ساخته شده است و بناهای کم اهمیت به طور منظم در محورهای شرق و غرب قرار گرفته اند.
میدان مقابل کران کینگ من (دروازه آسمانی) شهر ممنوعه را به 2 قسمت تقسیم می کند و بارگاه اندرونی و بیرونی. در بارگاه های بیرونی ، امپراتوران جشنهای بزرگ را برگزار می کردند، مقامات را به حضور می پذیرفتند و امور دولتی را به انجام می رساندند.
در بارگاه های اندرونی با خانواده هایشان زندگی می کردند و امور روزانه دولتی را انجام می دادند. حاکمهای رژیم های کینگ و سینگ مبالغ هنگفت و نیروی انسانی عظیمی را برای ساخت و تجدید بنای کاخ امپراتوری صرف کردند.
تاریخ سلسله سینگ نشان می دهد که یکصدهزار صنعتگر و یک میلیون کارگر ساده در ساخت کاخ به کار گرفته شده اند.
زمان امپراتوری سینگ در سال 1906، الوار کاخ نیاز به تجدید پیدا کرد. بیشتر الوار به کار گرفته در زمان امپراتوری مینگ ، از لسیچوان ، یون نان گویزو و دیگر جاها بود؛ ولی در زمان سلسله کینگ بیشتر از شمال شرقی تامین می شد.
بیشتر سنگها از خنگشان (از توابع پکن) آورده می شد. خلاصه این که کارگران برای ساخت آن بی وقفه به نحوی طاقت فرسا کار می کردند و حتی بعضی از آنها در آن راه جان باختند.
حکاکی های روی سنگ با نقش اژدها در میان ابرها و سنگفرش پله ها، پشت باهودیان در شهر ممنوعه ، مورد تحسین همگان است. این سنگفرش به ابعاد 3 در 17 متر بوده و وزن آن بیش از 200 تن است.
الگوی اژدها و ابر در ابتدا در زمان سینگ و دوباره زمان کینگ حکاکی شده است. یوها یوآن (باغ امپراتوری) در قسمت شمالی کوانین گانگ ، در اصل گانگ هویان یا باغ پشت کاخ نامیده می شد که آمیزه ای از تمام باغهای امپراتوری در چین است.
این باغ از 6 جهت به طرف سالنهای کاخ باز می شود. مساحت آن 12 هزار متر مربع است. با بیش از 20 برج و باروی زیبا با دیوارهای سرخ ، سروهای سر به فلک کشیده ، گلها، گیاهان و صخره های عظیم ، منظره بدیعی دارد. شهر ممنوعه دارای مجموعه بزرگی از آثار تاریخی است که بندرت در جایی دیده شده است.
بیشتر آنها در نوع خود بی نظیرند و ارزش تاریخی زیادی دارند. این مجموعه دارای سفال منقوش کارهای سنگی و اشیای زینتی است که 6 هزار سال پیش ساخته شده است و دارای سفال سیاه و سفید با قدمت تاریخی 5 هزار ساله ، برنز مشهور از شانگ ، زو، بهار و پاییز، کشورهای در حال جنگ ، جنگجویان و اسبهای ترامکوتا که در مقبره اولین امپراتور سلسله کواین حکاکی شده ، دیوارهایی از سلسله هان ، خوشنویسی ، نقاشی و خطاطی از رژیم های تانگ وسو، سفال لعابدار 3 رنگ از زمان تانگ ، خوشنویسی و نقاشی و سرامیک از زمان 5 سلسله و سلسله های شمالی و جنوبی سانگ ، میناکاری ، حکاکی ، شیشه گری ، گلدوزی ، گنجینه های مطالعه فرچه های تحریر، چوبهای جوهری و همچنین صنایع دستی از خیزران ، چوب و عاج فیل است.
یک میلیون اثر تاریخی از امپراتوری سینگ و کینگ و کارهای هنری از دیگر رژیم ها وجود دارد. 2 تاج طلایی ، پیراهن امپراتوری کوان لانگ که با پرهای قو تزیین شده است و سازه های طلایی با 135 هزار اونس طلا در طول حکومت کوان لانگ ، از گنجینه های ملی هستند.
شهر ممنوعه ، آینه تمام نمای معماری سنتی چین باستان و خلاقیت مردم سختکوش چین است.