قصه با محور قرار دادن شخصیت بروسلی در زندگی او جستجو میکند و با پرداخت قصههای متنوع و گوناگون، در هر بخش شخصیت او را باز میکند. در تبیین این شخصیت (به مانند فیلمهای قبلیاش) او را انسانی کمحرف، حساس، شجاع، قوی و مدافع حق معرفی میکند. بروسلی به دلیل بهرهمندی از تکنیکهای رزمی هم مورد احترام است و هم مورد حب و بغض. احترامی که اطرافیان به او میگذارند، به دلیل خیرخواهی اوست. این شخصیتمحوری، در عین توانمندی رزمی از سوی تعدادی از دوستان و بعضا نزدیکانش آسیب میبیند. کلاسهایی که بروسلی برای آموزش رزمی طراحی میکند، از سوی برخی مخالفانش تحتالشعاع قرار میگیرد و سبب ایجاد دردسرهای جدی برای او میشود.
در کنار بروسلی، شخصیتهای دیگری مانند عمو و زن عمویش، استادش، شاگردان و علاقهمندانش نیز طرح میگردند.
البته همین امر سبب میشود تا شخصیت بروسلی تحتالشعاع قرار گیرد، اما از وجه دیگر با چنین طراحی، دقیقا شخصیت او نمایان میشود. البته روند کند داستان را باید در همین اتفاق دانست. در برخی قسمتها آنقدر افراد حاشیهای در کنار بروسلی مطرح میشوند که بیننده کلافه میشود. این که از جهات گوناگون و مرتبا به مخاطب القاء شود این شخصیت خوب است، خیلی جذاب به نظر نمیرسد. نکته قابل تامل در این سریال تاکیدی است که نویسنده بر تلفیق ورزش و فلسفه دارد. همین موضوع باعث شده تا بروسلی انسانی اخلاقمند معرفی شود. اجرای نمایش، شعار باشگاه و حتی طرح تئوری تشکیل هستی و ... از مصداقهای این نکته است.عدم تناسب موسیقی با بسیاری از صحنهها از دیگر ضعفهای این سریال تلویزیونی است نوع موسیقی انتخابی در صحنههای عادی و خانوادگی با صحنههای اکشن چندان تناسبی ندارد. این اثر تلویزیونی خیلی کوشیده تا با فیلمهای بروسلی شبیهسازی کند، ولی انصافا نتوانسته است فاصله زیادی که در آثار بروسلی با این مجموعه تلویزیونی است نه به خاطر حوادث اکشن آن است، بلکه به دلیل قصه و پردازش موضوعی است، قصه در فیلمهای بروسلی هیچگاه در فضای مجازی رها نمیشد، اما در مجموعه داستان بروسلی معلوم نیست به کجا در حال حرکت است. به هر حال این سریال پس از گذشت سالها از فیلمهای بروسلی، نتوانسته خیلی همردیف آنها باشد.
محدثه محمدزاده
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم