با دبیرکل کنفرانس بین‌المللی حمایت از مردم فلسطین

رژیم صهیونیستی در محاصره غزه

حمله رژیم صهیونیستی به کشتی‌های امدادی عازم غزه، در آب‌های بین‌المللی در 10 خرداد امسال واکنش جامعه جهانی را نسبت به این امر در پی داشت. در این اقدام تروریستی که از سوی رژیم اشغالگر و حمله با اسلحه گرم صورت گرفت اکثر شهروندان این کشتی‌ها که ملیت ترکیه داشتند مورد ضرب و شتم قرار گرفتند و 9 نفر از اعضای این تیم صلح‌طلب نیز کشته شدند.
کد خبر: ۳۳۷۶۵۹

پس از حمله رژیم صهیونیستی به غزه و شکست این رژیم، صهیونیست‌ها در غزه از شدیدترین رفتارهای غیرانسانی بهره گرفتند و با محاصره مردم از ورود مایحتاج اولیه به این منطقه جلوگیری کرد و حتی اجازه ارسال کمک‌های انساندوستانه از سوی مجامع بین‌المللی را به منطقه نداد.

حمله به کشتی‌های حامل کمک‌های انساندوستانه در آب‌های آزاد علاوه بر واکنش جامعه بین‌الملل و افکار عمومی، روابط ترکیه و رژیم صهیونیستی را نیز تحت تاثیر قرار داد و امروز در پی این رفتار رژیم اشغالگر، شاهد اعزام کشتی‌های بیشتری از سوی کشورهای حامی مردم بی‌دفاع غزه از سوی کشورهای مختلف از جمله ایران به این منطقه هستیم.

حسین شیخ‌الاسلام، دبیرکل کنفرانس بین‌المللی حمایت از مردم فلسطین با اشاره به سیر شکل‌گیری رژیم صهیونیستی و حمایت دولت‌های استکباری از این رژیم، در گفتگو با جام‌جم درخصوص حمله به کشتی‌های حامل کمک‌های انساندوستانه و واکنش نسبت به این اقدامات گفتگویی داشت که آن را می‌خوانید.

چرا رژیم صهیونیستی به کشتی‌های حامل کمک‌های انساندوستانه به غزه حمله کرد؟

به هر حال اگر این رژیم به کشتی‌ها حمله نکند دیگر رژیم صهیونیستی نیست و اگر آدمکشی نکند دیگر صهیونیست نیست.

این رژیم از اساس توسط عده‌ای آدمکش و قاتل بنا شد، در همان ابتدایی که صهیونیست‌ها به فلسطین آمدند، از خبیث‌ترین آدم‌هایی که در دنیا موجود بود برای اهدافشان استفاده کردند.

برای این‌که پاسخ به این سوال را بدهم اول توضیح می‌دهم که چرا صهیونیست‌ها به فلسطین آمدند و دوم این‌که چگونه حصر غزه آغاز شد.

این‌که چطور شد که صهیونیست‌ها به فلسطین آ‌مدند باید گفت واقع امر این است که وقتی مشخص شد که نفت چه نقشی در تعیین قدرت در دنیا دارد و زمین‌شناسی مشخص کرد که بیشتر نفت دنیا در خاورمیانه قرار دارد، استکبار این ضرورت را در خود احساس کرد که با اداره نفت دنیا را به دست گیرد و در این راستا تلاش کرد که منطقه خاورمیانه را تحت سیطره خود قرار دهد تا بتواند نفت را کنترل کند، اما منطقه خاورمیانه از جنس استکبار نبود، چون مردم آن مسلمان هستند و رفتار، سابقه و فرهنگشان متفاوت بود . لذا استکبار برای به دست گرفتن اوضاع تلاش کرد کسی را از جنس خودش، به این منطقه بیاورد و از نیل تا فرات مناطق نفت‌خیز و آبراه‌های مهم را نیز تحت سیطره خود قرار دهد.

با این شیوه رژیم صهیونیستی تشکیل شد و تبدیل به یک موجود وحشی خطرناک شد که حافظ منافع استکبار در منطقه خاورمیانه باشد. استکبار تا دندان این رژیم را مسلح کرد و با قدرت نظامی که به آنها داد این رژیم را بر همه عر‌ب‌ها مسلط کرد. به هر حال با جمع شدن بدترین آدم‌های صهیونیست در منطقه فلسطین آنها با آتش‌زدن دهکده‌ها، مردم را قتل‌عام کردند و به تخریب منازل پرداختند و با این شیوه صهیونیست‌ها حضور خود را تثبیت کردند و دولت اسرائیل از جنایتکاران و قاتلان تشکیل شد و مجهز به پیشرفته‌ترین تسلیحات گردید.

این روند ادامه یافت تا این‌که انقلاب اسلامی در ایران پیروز شد، این پیروزی خیلی از اتفاقات و حقایق را به مردم نشان داد و اولین کارش این بود که به مردم دنیا فهماند می‌توانند با دست خالی و با حضورشان در صحنه سرنوشت خود را تعیین کنند.

دوم این‌که دین و معنویت را به عنوان یک عامل وارد معادلات منطقه و جهان کرد. از اینجا بود که مردم‌سالاری و نقش دین و معنویت به کشورها و ملت‌های دیگر منتقل شد و هرچه این کشورها مظلوم‌تر بودند این مساله را سریع‌تر دریافت کردند و آن را با عمق بهتری پذیرفتند.

از مظلومان دنیا، مظلومان جنوب لبنان و فلسطینیان بودند که مردم مناطق جنوب لبنان با دریافت پیام انقلاب توانستند حزب‌الله و مقاومت اسلامی را پایه‌گذاری کنند.

امام(ره)‌ برای این‌که روش انقلاب اسلامی را به مردم نشان دهد، این روش را به مکه منتقل کردند و در روز ششم ذی‌الحجه مراسمی را تحت عنوان برائت از مشرکین طراحی کردند.

این مراسم خیلی ساده بود و مردم به خیابان آمدند و تظاهرات کردند و حمایت خود را در مکه از مردم فلسطین نشان دادند و حتی در این مراسم اعراب هم شرکت کردند. این مراسم چندین سال ادامه یافت تا این که بعد از آن که استکبار معنای آن را فهمید، مراسم را سرکوب کرد تا جلوی این کار را بگیرد که به قول آنان این اپیدمی به دنیای اسلام منتقل نشود، ولی دیگر دیر شده بود.

از اینجا بود که دیگر انتفاضه شروع و حزب‌الله تشکیل شد. وقتی صهیونیست‌ها در سال 1982 براساس تئوری از نیل تا فرات پیشروی کرد و تا بیروت آمدند، این نیروهای حزب‌الله بود که با آنها جنگیدند. اما بیروت تصرف شد و آمریکایی‌ها، انگلیسی‌ها و ایتالیایی‌ها در بیروت حاضر شدند و حضور آنان این معنا را داشت که ما این تصرف را تایید می‌کنیم و از نظر نظامی بحث اشغال مورد تایید ماست. اما به هر حال حزب‌الله با آنها جنگید و آنان را از بیروت بیرون کرد.

بعد از جنگ 33 روزه و 22 روزه، اسلحه متعارف اسرائیل دیگر تهدید نبود و باید گفت اسرائیلی که تمام اعراب را در عرض 6 روز یکجا شکست داد نتوانست در 33 روز یک حزب کوچک را در لبنان که مقاومت می‌کند خلع سلاح کند. این حزب‌الله بود که در این جنگ دست برتر را در سلاح متعارف داشت و دیدیم که سیدحسن نصرالله چه برخوردی با ناوچه اسرائیلی کرد و دیدیم که اسرائیلی‌ها نتوانستند حتی یک موشک حزب‌الله را مورد هدف قرار دهند.

با این که کل توانایی‌‌های غرب برای کمک به رژیم صهیونیستی در خدمت این رژیم قرار گرفته بود، اما عملا موفق نبودند و جنگ 33 روزه خلاف آن چیزی که اسرائیلی‌ها طراحی کرده بودند تا حزب‌الله را خلع سلاح کنند و توان موشکی آنان را بگیرند پیش نرفت و مشخص شد توان حزب‌الله پیشرفته و این اسرائیل است که ضربه‌پذیر است.

لذا در این جنگ مشخص شد که هدف اصلی که اسرائیل برای آن تشکیل شده بود تا همه را بترساند دیگر موثر نیست.

باید گفت فلسطینیان شیوه مبارزه را از انقلاب اسلامی ایران در حج و مراسم برائت از مشرکین فراگرفتند.

در سال 2006 نقطه عطفی در قضیه فلسطین رخ داد و انتخابات مجلس قانونگذاری فلسطین انجام شد و این بارا ز جنبش مقاومت فلسطین نماینده انتخاب شد که این افراد از پاکدستان فلسطینی بودند.

نتیجه این انتخابات به مذاق آمریکا و اسرائیل خوش نیامد، لذا نگذاشتند که دولت منتخب این مجلس به ریاست اسماعیل هنیه پا بگیرد و از اینجا بود که محاصره غزه شروع شد، چون این مجلس و دولت، راه‌حل‌های سازش را قبول نمی‌کرد.

لذا جنگ 22 روزه را به راه انداختند تا مردم غزه را به زانو درآورند که نتوانستند و شکست خوردند.

صهیونیست‌ها این‌بار فشارها را زیاد کردند و کشتار، محاصره و بستن مسیرهای رسیدن آب و غذا تشدید شد و به عبارتی منطق زور بالا گرفت. اما دیدیم که مردم ایستادند و مقاومت کردند.

پیشنهاد محاصره غزه از سوی آمریکا و اسرائیل مطرح شد تا مردم این خطه ذلیل و ناتوان شوند و سازش را بپذیرند.

اما باز ملت غزه مقاومت خود را ادامه داد. در مدتی که غزه محاصره بوده است انسان‌دوستان دنیا برای کمک و حمایت از این مردم که حدود 3 سال و نیم است در محاصره هستند، تلاش کردند و در این مسیر کشتی‌هایی را برای کمک، به سوی غزه تدارک دیدند.

چرا رژیم صهیونیستی به کشتی‌های کمک‌رسانی اجازه ورود به بندر غزه را نداد؟

رژیم صهیونیستی برای مقابله با این کشتی‌ها 2 راه‌حل بیشتر نداشت یا این که اجازه دهد این کشتی‌ها وارد منطقه شوند که در این صورت طرح راهبردی حصر غزه که مورد توافق آمریکا، اسرائیل و برخی کشورهای اروپایی و عرب‌ها بود شکسته می‌شد.

راه دیگر نیز این بود که با آمدن کشتی‌ها مقابله کند، به طوری که هزینه‌اش برای دیگر کشتی‌هایی که برای کمک انسان‌دوستانه وارد می‌شوند بالا برود و افرادی که قصد حرکت در این مسیر را داشتند این احتمال را بدهند که ممکن است کشته و یا زخمی شوند.

طبق قوانین بین‌المللی استفاده از زور در منشور سازمان ملل محکوم است و برای مناطق اشغال شده نیز 4 کنوانسیون معروف به کنوانسیون‌های ژنو وجود دارد که از جمله مباحث آن این است که مردم تحت اشغال باید نیازهای اولیه زندگی خود را دریافت کنند و حق مردم جهان هم هست که اگر می‌خواهند کمکی به مردم تحت اشغال ارسال کنند این امکان فراهم شود.

اما دیدیم که خلاف این کنوانسیون، رژیم صهیونیستی به کشتی‌های غیرنظامی حمله کرد و با اعمال زور و خشونت در منطقه آزاد کشتیرانی، رفتار خشونت‌بار خود را اعلام کرد. ما در این پدیده شاهد یک تروریسم دولتی بودیم. البته نتیجه این رفتار باعث شد که احساسات دنیا تحریک شود و کشتی‌های دیگری برای کمک به مردم غزه اعزام شود و رژیم اشغالگر قدس در یک تناقض گیر بیفتد که امیدواریم این مساله باعث شود که محاصره غزه شکسته شود و این به آن معناست که راه‌حل سازشی که استکبار می‌خواست رو به فناست.

آیا قوانین بین‌المللی اجازه می‌دهد که رژیم صهیونیستی در آب‌های آزاد به کشتی‌ها حمله کند؟ چرا براساس قوانین با این رژیم برخورد نمی‌شود؟

ساختار دنیا مربوط به زورگویان است و شورای امنیت و سازمان ملل قوانین خود را از زورگویان می‌گیرند.

در سازمان ملل گفته شده کشورهایی که قدرتمند هستند برای این که از توان نظامی خود استفاده نکنند حق وتو داشته باشند که این روش نشان می‌دهد که ساختار سازمان ملل ساختار صلح نیست بلکه ساختار قدرت است.

بارها آمریکایی‌ها تصریح کردند که امنیت اسرائیل جزو منافع ملی آنهاست و بر این اساس در شورای امنیت از رژیم صهیونیستی دفاع می‌کنند.

براساس منشور سازمان ملل و کنوانسیون ژنو کاری که اسرائیل کرده جنایت جنگی، ضدحقوق بشر و استفاده نامناسب از زور است و با این روش حتما سازمان ملل که اولین اصلش دفاع از حقوق ملت‌هاست باید این حرکت را محکوم می‌کرد. ولی دیدیم این اتفاق نیفتاد و به یک بیانیه بی‌محتوا بسنده کرد. در عوض این ملت‌ها در دنیا بودند که چنین اقدامی را محکوم کردند و به سازمان ملل نشان دادند که نماینده ملت‌ها نیست.

پس اسرائیل با قصد و غرض به کشتی آزادی حمله کرد و اصلا اشتباه محاسباتی نبود؟

بله این حمله با قصد و غرض بود تا هزینه را برای ادامه ارسال کشتی‌ها به غزه بالا ببرد و به دیگر کشتی‌ها بفهماند که بعد از این تهدید جانی در انتظار سرنشینان کشتی‌های بعدی است.

اما اشتباه محاسباتی را زمانی انجام داد که فکر نمی‌کرد عکس‌العمل دنیا این گونه باشد که به عصبانیت مردم بینجامد.

اسرائیل فکر کرد که اگر به کشتی‌ها حمله کند دیگر کشتی به آب‌های غزه راه پیدا نمی‌کند، اما دیدیم که چند کاروان دیگر از دیگر کشورها اعلام آمادگی کرده و در راه هستند. رژیم صهیونیستی عکس‌العمل دنیا را براساس منطق زورگویان و جنایتکاران ارزیابی کرد، اما متوجه شد که چه نظری در مورد رفتارش وجود دارد.

پس اسرائیل در افکار عمومی جهان محکوم است؟

بله قطعا، اسرائیل بعد از جنگ 22 روزه که جنگی در مقابل دوربین بود فهمید که در خطر است.

مطلوبیت اسرائیل برای کسانی که این رژیم تقلبی را ایجاد کردند کم شده چون این رژیم دیگر قادر به تامین منافع آنان نیست. ساختار جهان و رسانه‌ها در حال حاضر به گونه‌ای شده که بسیار سخت است که جنایت‌های اسرائیل مخفی نگه داشته شود و همین امر به کشورهای حامی اسرائیل فهمانده نباید دیگر از آبروی خود برای این رژیم هزینه کنند.

واکنش جهانی نسبت به اتفاقی که برای کشتی آزادی رخ داد را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

به نظر می‌رسد واکنش‌ها بسیار خوب بود و همه این اقدام را محکوم کردند، غیر از مقامات رسمی، واکنش مردمی و انساندوستانه باعث شد که دولت‌ها هم مواضع جدیدی را اتخاذ کنند. البته کسی مثل اوباما و بایدن از جنایتکاری رژیم صهیونیستی دفاع کردند، اما در نهایت آنها هم تسلیم خواهند شد.

چرا آمریکا از تصویب قطعنامه علیه اسرائیل جلوگیری می‌کند؟

چون اسرائیل پاره تن آمریکاست و اساس قدرت این کشور محسوب می‌شود و این آمریکایی‌ها هستند که رژیم صهیونیستی را به وجود آورده‌اند و در این خصوص احساس می‌کنند اگر قطعنامه‌ای تصویب شود فشار بر اسرائیل زیادتر می‌شود.

در اتفاقات اخیر دیدیم که ترکیه هم وارد بحث فلسطین و غزه شد. دورنمای روابط رژیم صهیونیستی و ترکیه را چگونه ارزیابی می‌کنید؟

یکی از تغییرات در موازنه قدرت،‌ حضور ترکیه بر ضد رژیم صهیونیستی است. ترکیه یک زمان هم‌پیمان رژیم صهیونیستی بود. به هر حال ترکیه عضو ناتو است و وقتی اسرائیل می‌خواست به سوریه حمله کند از فضای ترکیه استفاده کرد.

اما حالا می‌بینیم ترکیه‌ای که سابقه طولانی در همکاری با اسرائیل دارد امروز تبدیل به ترکیه ضد اسرائیل شده که این یکی از نقاط پیشرفت اسلام‌گرایی محسوب می‌شود.

قطعا روابط ترکیه و اسرائیل به زمینه‌‌های گذشته باز نمی‌گردد، چون حمله به کشتی آزادی، حمله به پرچم و عزت ترکیه بود و دیدیم که در این حمله خون شهروندان ترکیه مظلومانه و بی‌گناه ریخته شد.

چه زمانی حصر غزه شکسته خواهد شد؟

احساس می‌کنم زور ملت‌ها علی‌الخصوص با این اشتباهی که با اعمال خشونت صورت گرفت بر قدرت‌ها غلبه خواهد کرد و قطعا با افزایش کاروان‌ها، محاصره غزه شکسته خواهد شد و تجاوز اسرائیل در کرانه باختری و محاصره غزه پایان خواهد یافت.

از تغییر موضع ترکیه در مقابل اسرائیل فرمودید. نظر ایران در این خصوص چیست؟

این تغییر موضع تغییری راهبردی در منطقه است که نقطه مبارکی محسوب می‌شود و ان‌شاءالله این روش در دیگر کشورهای منطقه که ملت‌های آنان مسلمان هستند اما دولت‌های آنها همراه نیستند تکرار شود.

استراتژی مقاومت بدون خشونت برای ارسال کشتی‌ها، تا چه اندازه می‌تواند موثر باشد؟

قطعا این رفتار می‌تواند محاصره را بشکند و سرنوشت سازش را در فلسطین تغییر دهند و این راهبرد موفقی است که می‌تواند توقف تجاوزکاری اسرائیل در کرانه باختری باشد.

از زمانی که مسوولیت دبیرکلی کنفرانس بین‌المللی حمایت از انتفاضه مردم فلسطین را برعهده گرفتید، چه اقداماتی را برای شکستن حلقه محاصره غزه انجام دادید؟

تروئیکای بین‌المجالس آسیایی و مجمع مجالس آسیایی 2 روز بعد از این حمله سبعانه، در تهران تشکیل شد و رئیس مجلس اندونزی و رئیس‌ مجلس سوریه و رئیس‌ مجلس ایران در تهران جلسه‌ای با یکدیگر داشتند و موضع‌گیری خوبی درخصوص این مساله گرفتند.

البته نماینده‌ای از مجلس شورای اسلامی (ناصر سودانی نماینده اهواز)‌ همراه با قافله دوم آزادی به لبنان اعزام شد.

نامه‌ای نیز در مجلس تهیه شد تا نمایندگانی که قصد همراهی با کاروان‌های دیگر را دارند مشخص شوند تا همراه با کاروان‌ها بروند.

با دبیرخانه APA هماهنگی شده تا با موافقت این تشکیلات کشتی دیگری اعزام شود.

اینها کارهایی است که دبیرخانه انجام داده، اما تلاش بیشتر ما بر این است که بعد خارج از کشوری حمایت‌ها را نیز افزایش دهیم.

فاطمه امیری

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها