امروز در این گزارش که از حقوق جانبازان شیمیایی سردشت میگوییم، نمیخواهیم از کمبود مراکز درمانی و امکانات دیگر در این شهر محروم چیزی بنویسیم، بلکه حرفمان درباره آن گروه از سردشتیهاست که از سالها پیش در مراجعههای مکرر به بنیاد شهید و امور ایثارگران ابراز کردهاند در بمبارانهای شیمیایی این شهر مصدوم شدهاند، اما جانبازی آنها تایید نشده است.
صالح عزیزپور اقدم، رئیس هیات مدیره انجمن دفاع از حقوق مصدومان شیمیایی سردشت دراینباره به «جامجم» میگوید: جمعیت این شهر در زمان بمباران 12 هزار نفر بوده است و نیروی هوایی عراق، 4 نقطه مرکزی شهر و 2 نقطه ورودی آن را بمباران کرده است. آیا این منطقی به نظر میرسد که از چنین جمعیتی فقط حدود 1500 نفر تحت پوشش بنیاد شهید قرار گرفته باشند؟!
به گفته او پس از بمباران شیمیایی سردشت، شمار مصدومان این شهر از سوی سازمان ملل، حدود 4 هزار و 500 نفر تخمین زده شد. عزیزپور اقدم به مدرکی دیگر از شمار واقعی مصدومان شیمیایی سردشت اشاره میکند و توضیح میدهد: انجمن یکی از مدارک منتشر شده از سوی اداره استخبارات عراق را که در دادگاه صدام مورد استفاده قرار گرفت، در اختیار دارد که ثابت میکند شمار مجروحان شیمیایی در این بمباران، 4500 نفر بوده است.
علاوه بر شواهد رئیس هیات مدیره انجمن دفاع از مصدومان شیمیایی سردشت، براساس کتاب جنگ شیمیایی عراق و تجارب پزشکی آن ـ که از یکی از منابع معتبر و قابل اعتماد درباره تاریخ بمباران شیمیایی ایران است ـ بیش از 8 هزار نفر مصدوم شیمیایی در روز حادثه به مراکز پزشکی این شهر مراجعه کردهاند.
حسین محمدیان، عضو هیات موسس انجمن حمایت از مصدومان شیمیایی سردشت نیز اظهار میکند: تا سال 79 بنیاد شهید فقط 100 نفر را در سردشت به عنوان مصدوم شیمیایی شناسایی کرده بود. بنیاد شهید از مصدومان شیمیایی سردشت، صورت سانحه و مدارک پزشکی آن زمان را میخواهد در حالی که بسیاری از جانبازان این مدارک را ندارند. او میافزاید: هنوز علم پزشکی در حدی پیشرفت نکرده است که قادر باشد صددرصد مصدومیت شیمیایی فردی را پس از گذشت سالها تشخیص دهد. ضمن آن که کسانی هم وجود دارند که در زمان بمباران حتی در شهر نبودهاند اما به آنها درصد جانبازی داده شده است و این احتمال خطای علم را در تعیین میزان مصدومیت شیمیایی اثبات میکند.
پاسخهای بنیاد شهید
هرچند گفتگو با مدیرکل بهداشت و درمان بنیاد شهید و امور ایثارگران علیرغم تلاش «جامجم» میسر نشد، اما محسن نریمانی، مدیرکل روابط عمومی بنیاد شهید حاضر شد دراینباره به پرسشهای ما پاسخ دهد.
او در پاسخ به این پرسش که «گروهی از مردم سردشت ادعا میکنند با وجود مصدومیت شیمیایی در جریان بمباران شیمیایی این شهر، جانبازی آنها از سوی بنیاد شهید مورد پذیرش قرار نگرفته است.» آیا این موضوع صحت دارد، میگوید: بنیاد شهید کمیسیون پزشکی دارد که اعضای این کمیسیون از پزشکان خارج از بنیاد انتخاب میشوند. پس مصداق و شاخص تعیین جانبازی 3 آزمایش اچ. آر.سی، اسپیرومتری و بادی باکس است.
هرچند به گفته کارشناسان این روشها هنوز آنقدر پیشرفته نیستند که بتوانند مصدومیت شیمیایی را صددرصد اثبات کنند، اما نریمانی میافزاید: دانشمندان داخل و خارج از کشور این روشها را تایید میکنند.
این مقام مسوول در بنیاد شهید در پاسخ به این ابهام که در 7 تیر سال 1366 سردشت دستکم 6 بار بمباران شد آیا به نظر منطقی است که فقط حدود 2000 نفر از 12 هزار نفر جمعیت شهر مصدوم شده باشند، ادعای حضور 12 هزار نفر در سردشت را تکذیب میکند. بسیاری از افراد مدعی هستند که برای احراز جانبازی خود مدرک پزشکی ندارند. نریمانی در این باره توضیح میدهد: ما صورت سانحه نمیخواهیم اگر هم کسی مدارک پزشکی ندارد، میتواند به کمیسیون پزشکی برود تا جانبازیاش مشخص شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم