توسط باستانشناسان صورت گرفت

کشف دیوار‌نگاره‌هایی از حواریون در ایتالیا

باستان‌شناسان موزه‌ واتیکان موفق به کشف سردابی با استفاده از فناوری لیزر شدند که در آن دیوار‌نگاره‌هایی از دو تن از حواریون نقش بسته است.
کد خبر: ۳۳۵۸۸۰

به گزارش آسوشیتدپرس ، در این دیوار‌نگاره‌ها که قدمتی در حدود 1600 سال دارند، تصاویری از دو حواری مشهور حضرت عیسی (ع) به نام‌های پائول و پیتر به چشم خورند البته دیوار‌نگاره‌های این سرداب که در نزدیکی یکی از کلیساهای مشهور واتیکان قرار دارد، به‌دلیل وجود رطوبت، صدمات زیادی دیده‌اند.

مسوولان شهر رم قصد دارند تا این سرداب تاریخی را پس از انجام پروژه‌ مرمت به یک جاذبه‌ گردشگری تبدیل کنند.

کمتر از یک ماه قبل نیز بقایای یک خانه استروکانی که قدمت آن بیش از 2400 سال برآورده شده، در محوطه‌ تاریخی مشهور وتولونیا در 200 کیلومتری رم و در خارج شهر گروسستو در مرکز ایتالیا، به همراه دیگر آثار تاریخی، کشف شد.

این خانه، که یکی بنای اشرافی بوده و بخش اعظم آن سالم مانده است، با گذشت هزاران سال شکل و نمای ظاهری خود را حفظ کرده و تا به‌ حال در آن آثار تاریخی متعدد از جمله شش سکه رومی و استروکانی کشف شده‌اند.

در حدود دو ماه پیش نیز باستان‌شناسان ایتالیایی در جریان کاوش‌های خود در محوطه‌های تاریخی در شهر پوتنزا در جنوب این کشور موفق به کشف معبدی تاریخی شدند که به سبک معابد سوئدی ساخته شده و در اصل یک قربانگاه بوده است.

در ماه فوریه نیز باستان‌شناسان ایتالیایی در محوطه‌هایی تاریخی در 12 مایلی شهر رم ـ پایتخت این کشور ـ موفق به کشف بقایای کاخی از یکی از امپراطوران سلسله‌ اتروسکان شدند که در متون تاریخی به خونخواری و ستمگری شهرت دارند.

محققان ایتالیایی در بررسی‌های خود به این نتیجه رسیدند که این کاخ به آخرین امپراطور از امپراطوران سلسله‌ پادشاهی اتروسکان تعلق دارد و حدود شش قرن پیش از میلاد مسیح (ع) ساخته شده و سالم‌ترین بنای تاریخی است که از آن دوران باقی مانده است.

طبق اعلام باستان‌شناسان ایتالیایی، این کاخ به پسر خون‌خوارترین امپراطور سلسله‌ اتروسکان که آخرین امپراطور بوده است، تعلق دارد و در آن تزیینات بسیار زیبایی از جمله دیوارنگاره کشف شده‌اند.

در ماه ژانویه نیز محققان فرانسوی و ایتالیایی این شانس را داشتند که کشف یک مجموعه‌ کامل آب‌راه 1900 ساله‌ رومی را که در نزدیکی پایتخت ایتالیا ـ شهر رم ـ واقع شده است، به نام خود ثبت کند.

این آب‌راه در 40 کیلومتری شهر رم واقع شده است و از آن می‌توان به‌عنوان یکی از آثار شاخص تمدن رم باستان نام برد.

چند رور قبل از کشف مجموعه‌ کامل آب‌راه 1900 ساله‌ی رومی نیز پلیس ایتالیا 108 اثر تاریخی این کشور را که به مقبره‌هایی چندهزار ساله تعلق داشتند را از چنگ قاچاقچیان آثار تاریخی خارج کرد.

این آثار در منطقه‌ پوگلیا کشف شدند و به مردمی تعلق دارند که پیش از شکل‌گیری امپراطوری رم باستان در بخش‌هایی از ایتالیا زندگی می‌کردند.

این آثار شامل ظرف‌های سفالی و وسایل خاک‌سپاری‌اند و بین 2400 تا 2600 سال قدمت دارند.

ایتالیا همواره با مشکل بزرگ تاراج محوطه‌های تاریخی و قاچاق آثار به خارج از این کشور مواجه است البته مسئولان ایتالیایی تا به‌حال موفق شده‌اند با تلاش‌های بی‌وقفه‌ خود، آثار زیادی را از این کشور که در موزه‌های دیگر کشورهای جهان از جمله موزه‌ی متروپلیتن نیویورک و موزه‌ی گتی در لس‌آنجلس آمریکا نگهداری می‌شوند، به این کشور بازگردانند.

در مارس 2009 نیز در کشفی عجیب بقایای اسکلت زنی که به خون‌آشام بودن متهم شده بود توسط باستان‌ شناسان ایتالیایی در بقایای یک قبرستان قدیمی که اکنون بخشی از یک مرداب در شهر ونیز است، همراه چند اثر تاریخی کشف شد.

طبق بررسی‌های اولیه‌ باستان‌شناسان دانشگاه فلورانس، این زن در قرون وسطی به اتهام خون‌آشام بودن زنده‌به‌گور شده و براساس رسوم آن دوران، برای اثبات این امر که او دیگر نمی‌تواند خون کسی را بیاشامد، یک آجر بزرگ در زمان دفن در دهان او قرار داده شده است.

باستان‌شناسان براساس بررسی اشیایی که همراه این زن خون‌آشام و دیگر اسکلت‌های این قبرستان دفن شده‌اند ، تاریخ دقیق دفن این زن را سال 1576 میلادی اعلام کرده‌اند. هم‌چنین طبق بررسی‌های محققان، در قرون وسطا زنده‌به‌گور ‌کردن خون‌آشام‌ها و قرار ‌دادن آجر در دهان آن‌ها مرسوم بوده است.

در سال 2008 نیز در زمان اجرای پروژه‌ احداث یکی از تونل‌های خطوط مترو شهر رم ـ پایتخت ایتالیا ـ که در نزدیکی فرودگاهی در این شهر درحال بود، بقایای یک گور دسته‌جمعی متعلق به کارگران رومی که بیشتر آنها مرد هستند و براثر حمل بارهای سنگین جان داده‌اند، کشف شد.

در این گورستان، علاوه بر اسکلت‌های کارگران، اشیای دیگری نیز به‌دست آمده‌اند که هر کدام از آن‌ها به‌تنهایی سندی بر زندگی سخت و مشقت‌بار این افراد هستند.

البته کشور ایتالیا در آوریل 2009 شاهد یک تراژدی فرهنگی نیز بود که در آن صدها بنای تاریخی شهر تاریخی لاکوئیلا با زمین‌لرزه شدیدی تخریب شده‌ند که از آن جمله می‌توان به سقوط بخش‌هایی از گنبد کلیسای مشهور این شهر اشاره کرد. این گنبد زیبا که بخشی از کلیسای تاریخی سانتا ماریا است، در قرن ‌13 میلادی در شهر لاکوئیلا ساخته شده است.

علاوه بر گنبد کلیسای سانتا ماریا، این زلزله به یکی از قدیمی‌ترین حمام‌های تمدن رم باستان همراه چند ویلای ساخته‌شده در دوره‌ امپراطور کاراکالا نیز به‌شدت خسارت زده و دروازه‌ی تاریخی این شهر که یادگاری از قرن ‌16 میلادی است، تخریب شده است.

البته این نخستین‌باری نبود که شهر تاریخی لاکوئیلا توسط زلزله تخریب می‌شود، در سال ‌1703 میلادی هم زلزله‌ای سهمگین در این شهر به‌وقوع پیوست، ولی هیچ سندی درباره‌ی خسارت‌های آن زلزله در دست نیست.

ایسنا

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها