در بر همان پاشنه می‌گردد!

 این که چه کسانی «می‌خواهند» چندان مهم نیست چون نه صاحبان سینماها و پردیس‌ها از این قضیه خبر دارند و نه مسوولان شهرداری و ارشاد. همه می‌گویند: «ما هم شنیده‌ایم اما چیزی تاکنون ابلاغ نشده و به شکل دستورالعمل درنیامده است.» بعد اعلام می‌شود که «برخی» بازی‌های مهم قرار است نمایش داده شوند. «برخی» یعنی کدام‌ها؟ بازی‌های برزیل و آرژانتین و آلمان و انگلیس و اسپانیا؟ در کجا؟ با کدام مقدمات؟ آیا زمان‌بندی نمایش این فوتبال‌ها تداخلی با دیگر سئانس‌ها ایجاد نخواهد کرد؟ و آیا تبلیغی برای این کار شده تا مردم بدانند کدام فوتبال‌ها را باید در کدام سینماها ببینند؟ آیا اهالی شهرستان‌ها هم از این امکان برخوردارند؟

جام‌جهانی آغاز می‌شود و پیش می‌رود، اما تاکنون هیچ خبری از این ماجرا نیست. در بحث‌های روزنامه‌ای که گاه برای خالی نبودن عریضه مطرح می‌شود، عده‌ای می‌گویند «خوب است اگر این اتفاق بیفتد»، عده‌ای دیگر هم می‌گویند «خوب نیست چون به سینمای نیم‌بند و وضعیت ناگوار اقتصادی سالن‌ها لطمه می‌زند». اینها را باید شنید و از کنارشان عبور کرد. ماجرای نمایش فیلم در سینماها، به فرض که اجرا هم بشود، سرانجامی بهتر از نمایش فیلم‌های سینمایی در پارک‌ها نیست. آخرین باری که خبری در این باره شنیدید کی بود؟ پس همچنان در سینمای ایران روی همان پاشنه می‌گردد...