Logo jame jam online for Site - SVG - Positive
صفحه نخست عمومی کد خبر: ۳۳۵۱۰۹ ۲۷ خرداد ۱۳۸۹  |  ۰۰:۰۳

خنداندن تماشاگران تلویزیونی کار سختی است و به همین دلیل است که اکثر مجموعه‌های تلویزیونی یا اکشن و ماجراجویانه هستند یا خانوادگی و درام. در همین رابطه، وقتی مجموعه‌ای مثل «پوست‌ها» با استقبال فراوان روبه‌رو می‌شود، این موفقیت را باید به فال نیک گرفت. این مجموعه کمدی انگیسی که از سال 2007 به روی آنتن رفت، پس از 4 سال به پایان رسید و تهیه‌کنندگان خویش را بر سر یک دوراهی قرار داد. آیا آنها باید سری جدید این مجموعه را تهیه و تولید کنند، یا به سراغ ساخت نسخه سینمایی آن بروند؟ این پرسش در شرایطی مطرح می‌شود که کمتر کسی پیش‌بینی موفقیت بالایی برای این مجموعه تلویزیونی می‌کرد. حتی خود سازندگان «پوست‌ها» هم انتظار موفقیت بالای آن را نداشتند.

«پوست‌ها» که جمی بریتین و برایان ایسلی خالقان اصلی آن هستند، در آغاز به عنوان یک مجموعه 13 قسمتی ساخته شد و به روی آنتن رفت. تماشاگران از همان قسمت‌های اول مجموعه استقبال بالایی از آن کردند و قبل از آن که پخش سری اول به پایان خود برسد، تولید سری دوم آن شروع شد. تکرار موفقیت مجموعه باعث شد تا برای 4 سال پی در پی سری‌های جدید آن تولید شود. با تولید هر سری جدید، بازیگران تازه‌ای به «پوست‌ها» اضافه شدند و ماجراها و فضاهای تازه‌ای برای آن خلق شد.

شخصیت‌های اصلی مجموعه تعدادی از دانش‌آموزان نوجوان انگلیسی هستند که در شهر لندن زندگی و تحصیل می‌کنند. این دانش‌آموزان متعلق به طبقه، نژاد، فرهنگ و مذهب متفاوتی هستند که در یک دبیرستان مشغول تحصیل هستند. زندگی این نوجوانان سرشار از لحظات تلخ و شیرین است و آنها همزمان با بزرگ شدن، با یک سری از وقایع و مسائل جامعه و محیط دور و بر خود آشنا می‌شوند. کاراکتر اصلی مجموعه، سید (با بازی مایک بیلی)‌ نوجوانی است که می‌خواهد با همه دوست شود، ولی معمولا موفقیتی در این راه به دست نمی‌آورد. صمیمی‌ترین دوست او‌، تونی (نیکلاس هولت)‌ است که همیشه در حال جر و بحث کردن با اوست. تونی عقیده دارد هر چیزی را خود آدم باید حتما یک بار تجربه کند. انور (دیو پاتل)‌ نمی‌داند چگونه باید با دنیای جدیدی که پیش روی او باز شده کنار بیاید. قصه مجموعه بجز این 3 نفر، کاراکترهای دیگری هم دارد که هر یک درگیر مسائل خاص خود هستند.

به این ترتیب، قصه «پوست‌ها» در هر قسمت به بررسی مسائل و مشکلات کاراکترهای متعدد و متفاوت خود می‌پردازد، اما این تمام قصه نیست. این بچه‌ها، والدین و معلم‌هایی دارند که نقش مهمی در زندگی و فعالیت‌های آنان بازی می‌کنند. در حقیقت معلم‌ها و والدین بچه‌ها هم تلاش دارند همراه و همزمان با آنها رشد کنند تا بتوانند کمک حال آنها باشند. هم معلم‌ها و هم والدین بچه‌ها سعی می‌کنند به جای آن که نقش بزرگ‌تر و مسوول آنها را بازی کنند، بیشتر شبیه دوست و همراه آنها باشند و ادای یک آدم همه چیز دان را بازی نکنند.

کار گروهی موفق

‌تهیه‌کنندگان مجموعه از یک گروه ده نفره فیلمنامه‌نویسان تلویزیونی کمک گرفتند، ‌تا قسمت‌های مختلف آن را بنویسند. این گروه ده نفره به صورت جمعی روی تمام قسمت‌های مجموعه کار نکردند. در حقیقت، هر یک از آنها وظیفه نگارش چند قسمت از «پوست‌ها» را به عهده گرفت. آنچه که این ده نفر نویسنده، نوشتند، توسط یازده کارگردان مختلف تلویزیونی کارگردانی شد. در این بین، سایمن مسی با کارگردانی هشت اپیزود در فاصله سال‌های 2008 تا 2009 پرکارترین فیلمساز در تولید این مجموعه بوده است. این در حالی است که آدام اسمیت اولین کارگردان مجموعه فقط 4 اپیزود آن را کارگردانی کرد. تهیه‌کنندگان «پوست‌ها» زمانی که متوجه شدند کارگردانی مسی باعث افزایش شمار تماشاگران مجموعه شده تصمیم گرفتند کارگردانی تعداد بیشتری از قسمت‌های مجموعه را به دست او بسپارند. به اعتقاد گروهی از منتقدان تلویزیون، اگر مسی کارگردان اصلی و اول «پوست‌ها» بود، موفقیت آن خیلی بیشتر از آن چیزی می‌شد که در حال حاضر دارد.

مسی همکاری خود با «پوست‌ها» را این گونه توصیف می‌کند: از سال 1990 تا به حال در تلویزیون فعالیت داشته و مجموعه‌های مختلف و متفاوتی را کارگردانی کرده‌ام. خیلی از آنها در زمان پخش خود جزو کارهای موفق بوده‌اند، ولی «پوست‌ها» چیز دیگری است. زمانی برای کارگردانی مجموعه دعوت شدم که بیش از یک سال از پخش موفقیت‌‌آمیز آن می‌گذشت. قسمت‌های قبلی آن را دیده بودم و عقیده داشتم که کار خوبی است. ولی به‌خودم می‌گفتم اگر قرار باشد کارگردانی قسمت‌هایی از آن را به عهده بگیرم، حتما تغییراتی در آن ایجاد خواهم کرد. به همین دلیل، وقتی پیشنهاد همکاری با «پوست‌ها» را دریافت کردم، این نکته را به تهیه‌کنندگان مجموعه گفتم. آنها از فکر من استقبال کردند و این مساله باعث شد تا اپیزودهایی که من کارگردانی کردم، متفاوت از بقیه اپیزودهای آن باشد. به اعتقاد من، وقتی یک مجموعه تبدیل به یک کار موفق می‌شود، حتما باید تغییراتی در آن ایجاد کرد که دچار یکنواختی و تکرار نشود. این تغییرات هم قصه و لوکیشن‌ها را در برمی‌گیرد و هم شامل کاراکترهای آن می‌شود. همیشه حضور چند کاراکتر جدید و تازه نفس به قصه یک مجموعه، باعث تغییرات مثبتی در آن می‌شود. خوشبختانه، این مورد در ارتباط با «پوست‌ها» جواب خیلی داد و استقبال تماشاگران را به همراه داشت. هنگام ساخت یک مجموعه تلویزیونی خیلی مهم است که تغییرات شما به گونه‌ای باشد که با واکنش منفی بینندگان روبه‌رو نشود. آنها برای یک مدت زمان طولانی به تماشای یک قصه نشسته‌اند و به جنبه‌های مختلف آن عادت کرده‌اند. حالا اگر قرار باشد شما این معادله را درهم بشکنید و چیز تازه‌ای را به آن اضافه (یا از آن کم) کنید، باید به شدت مراقب نوع واکنش تماشاگران آن باشید. این کارگردان تلویزیونی در بیش از بیست سال فعالیت هنری خود، بالای بیست مجموعه کارگردانی کرده، که هیچ یک به اندازه «پوست‌ها» موفق نبوده‌اند، مسی پس از این مجموعه، کارگردان اپیزودهایی از سه مجموعه تلویزیونی دیگر نیز بوده است و با شنیدن خبر تولید نسخه سینمایی آن، خود را نامزد کارگردانی این نسخه نیز کرده است. اما بعید به نظر می‌رسد خالقین «پوست‌ها» کارگردانی نسخه سینمایی آن را به دست وی یا هیچ یک از فیلمسازان تلویزیونی دیگر بسپارند.

استقبال جهانی

مجموعه «پوست‌ها» در دوران زمان نمایش عمومی خود موفق به دریافت چندین جایزه تلویزیونی شد، که جایزه ویژه تماشاگران در مراسم بافتا (اسکار انگلیسی که در کنار انتخاب بهترین‌‌های یک سال سینما، دست به انتخاب بهترین‌های یک سال تلویزیون هم می‌زند)‌ یکی از آنهاست. موفقیت مجموعه در کشور سازنده‌اش باعث شد تا تعداد زیادی از کشورهای جهان، آن را برای نمایش عمومی خریداری کنند. این اتفاق در شرایطی رخ داد که یکی از شبکه‌های پربیننده آمریکایی هم اعلام کرد قصد دارد نسخه دوباره‌سازی شده آمریکایی آن را تهیه و تولید کند. تهیه‌کنندگان آمریکایی مجموعه گفته‌اند قصد دارند به پیروی از خالقین نسخه انگلیسی، نقش‌های اصلی کار خود را به دست بازیگران تازه‌وارد و ناشناخته بسپارند.

البته بازیگران ناشناس مجموعه انگلیسی «پوست‌ها» چند هفته پس از پخش عمومی آن، تبدیل به چهره‌ها و نام‌‌هایی مطرح شدند. در این بین بیشترین موفقیت نصیب نیکلاس مولت و دیوپاتل (بازیگر هندی‌تبار)‌ شد که در قصه مجموعه نقش‌های تونی وانور را بازی کردند. این دو کاراکتر در سری اول و دوم مجموعه تقریبا نقش‌های اصلی را داشتند و در سری‌های بعدی آن، جای خود را به کاراکترهای جدید قصه دادند. دیو پاتل پس از موفقیت «پوست‌ها» و مطرح شدن نام خود در یک سطح وسیع، نقش اصلی درام اجتماعی «میلیونر زاغه‌نشین» به کارگردانی دنی بویل را بازی کرد. این فیلم که دو سال قبل جوایز اسکار بهترین فیلم و کارگردان سال را از آن خود کرد، نامزدی اسکار بهترین بازیگر مرد نقش مکمل را برای پاتل به همراه داشت. هولت هم که از سال 1996، بازیگر مجموعه‌های مختلف تلویزیونی بوده، در دو سال اخیر در فیلم‌های مطرح «مرد مجرد» و «برخورد تایتان‌ها» بازی کرده است. هر دو بازیگر هم‌اکنون قرارداد بازی در چند فیلم مهم دیگر را دارند و این در حالی است که قرار است در نسخه سینمایی «پوست‌ها»، دوباره نقش‌های قبلی خود در مجموعه تلویزیونی را تکرار کنند.

تغییر نگرش به جوانان

یک دیدگاه قدیمی در این باره بحث می‌کند که ساخت یک مجموعه موفق نوجوانانه هیچ‌وقت کار ساده و راحتی نبوده است. بسیاری از تجربه‌های تلویزیونی در این رابطه شکست خورده‌اند. همین نکته، موقعیت ویژه و برجسته‌ای برای «پوست‌ها» فراهم می‌کند. در آمریکا، کمپانی والت‌دیزنی متخصص تولید کارهای کودکانه و نوجوانانه موفق برای این قشر سنی است. اما منتقدان تلویزیونی پوست‌ها را با هیچ‌یک از کارهای تلویزیونی این کمپانی مقایسه نمی‌کنند. علت این کار هم تفاوت عمده‌ای است که پوست‌ها با این کارها دارد.

یکی از منتقدان انگلیسی این مساله را چنین مورد بحث و بررسی قرار می‌دهد: مجموعه‌های تلویزیونی والت‌دیزنی فقط به دنبال سرگرم کردن بیننده خود هستند و جایی برای تفکر بیننده باقی نمی‌گذارند. اما پوست‌ها در کنار وجه سرگرم‌سازی خود، حرف‌هایی هم برای گفتن دارد و روی یک‌سری مسائل و مشکلات اجتماعی انگشت می‌گذارد. به همین دلیل این مجموعه را با کارهای والت دیزنی نباید مقایسه کرد. همین منتقد به این نکته مهم نیز اشاره می‌کند که یکی از موفقیت‌های اصلی پوست‌ها این است که نگاه و نگرش عمومی را نسبت به نوجوانان در کشور انگلستان عوض و کمک کرد تا جامعه نگاه دیگری به این قشر سنی کند و تلاش‌های خود برای درک بهتر این قشر و مسائل و مشکلات آنها را آغاز کند.

ورایتی / مترجم: کیکاووس زیاری

ارسال نظر
* نظر:
نام:
ایمیل:

یادداشت

بیشتر

مهارت تحکیم بنیان خانواده پس از فرزندآوری

ازدواج پیش از داشتن فرزند، قراردادی است برای آماده ساختن آسایش جسمانی و روانی متقابل، ولی پس از بچه دار شدن معنی حقیقی خود را به دست می آورد. خانواده همیشه در بین تمامی جوامع بشری به عنوان اساسی‌ترین نهاد اجتماعی، منشاء فرهنگ‌ها، تمدن ها و تاریخ بشر بوده است. توجه به خانواده و حمایت و هدایت آن به جایگاه واقعی و متعالی‌ خود، همواره سبب اصلاح خانواده انسانی و غفلت از آن موجب دور شدن بشر از حیات حقیقی و سقوط به ورطه هلاکت و ضلالت بوده است. 

سختی‌های موج سوم کرونا

سختی‌های موج سوم کرونا

چند روزی است اوضاع بیمارستان مسیح‌دانشوری به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بیمارستان‌های مرجع کرونا در ایران نگران‌کننده شده و روزانه حدود 200بیمار به اورژانس کرونای این بیمارستان مراجعه می‌کنند.

راهکار های کسب مهارت همسرداری قبل از ازدواج

راهکار های کسب مهارت همسرداری قبل از ازدواج

نظام خانواده یک نهاد اساسی و محوری در جامعه است و به عنوان هسته اولیه برای سایر نهادهای اجتماعی به شمار می رود. همانطور که نظام های بزرگ اجتماعی، قوانین و حقوق خاص خودشان را در ارتباط با اداره و استحکام و رشد و بالندگی دارند لذا جهت تحکیم بنیان خانواده باید خانواده ها را آموزش داد. بدین ترتیب با توجه به تاثیر مستقیم آموزش بر وضعیت زوجین، شناسایی و تعیین عللی که به بهبود روابط زناشویی منجر می شود، در پیشگیری از مشکلات آنان نقش موثری خواهد داشت.

گفتگو

بیشتر

پیشنهاد سردبیر

بیشتر

پیشخوان

بیشتر