مربی کنونی سایپا در تقبیح این ارقام نجومی به ذکر یک مثال بسنده میکند: «سال قبل 2 بازیکن خارجی که هماکنون در پرسپولیس هستند، از سوی یک مدیر برنامه برای حضور در سایپا به من پیشنهاد داده شد و رقم آنها بین 150 تا 170 هزار دلار بود، اما من گفتم که در کشورمان آنقدر بازیکن خوب وجود دارد که میتوان از آنها استفاده کرد. وجدانم اجازه نمیداد که از این بازیکنان خارجی استفاده کنم در حالی که تا پایان فصل هم 4 جای خالی داشتم. ما میتوانستیم آنها را با 150 و 170 هزار دلار به سایپا بیاوریم، اما این کار را انجام ندادیم. پس از آن دیدیم که همین بازیکنان با 400 هزار دلار سر از پرسپولیس درآوردند. میبینید که هیچ حساب و کتابی نیست. براحتی هم آقایان بدون این که بازخواست شوند، جابهجا میشوند. این به خاطر این است که مدیران ما با مسائل آشنا نیستند و البته مسائل دیگری وجود دارد که نمیخواهم آنها را باز کنم.»
اوضاع در مورد بازیکنان داخلی از خارجیها هم بدتر است، تا جایی که شنیده میشود سیدمهدی رحمتی در مذاکرات جدیدش رقم یک میلیارد تومان را به عنوان پیشنهاد مطرح میکند و محمدرضا خلعتبری هم با کمتر از 750 میلیون تومان راضی به پوشیدن پیراهن پرسپولیس نمیشود.
نمونههای اینچنینی در بازار نقل و انتقالات فوتبال ایران کم نیستند، اما ظاهرا فدراسیون فوتبال هیچ طرح و برنامهای برای مبارزه با این افزایش سرسامآور دستمزد بازیکنان ندارد.تنها واکنش همان اظهارنظرهای کلیشهای همیشگی است که گاها از سوی اهالی فدراسیون فوتبال به گوش میرسد.
علی کفاشیان، رئیس فدراسیون فوتبال در رابطه با تعیین سقف قرارداد برای بازیکنان و مربیان میگوید: «امسال سقف قراردادها را هم برای مربیان و هم برای بازیکنان مشخص کردیم و فدراسیون با هر تیمی که از این قانون تخطی کند به شدت برخورد خواهد کرد!»
به گفته او این سقف قرارداد همانند سال گذشته 400 میلیون تومان است، اما در واقع هیچ تضمینی وجود ندارد که باشگاهی به آن عمل کند یا خیر.واکنش سازمان لیگ هم در قضیه برخورد با افزایش بیرویه دستمزد بازیکنان چیزی شبیه به همانی است که کفاشیان گفت.
عزیزالله محمدی دراین باره میگوید: «اگر سازمان لیگ در گزارشی که از سوی ناظران خود دریافت میکند متوجه مغایرت مبلغ پرداختی با رقم قرارداد شود، با آن باشگاه و بازیکن مربوطه به صورت جدی برخورد میکند، ضمن این که قطعا سازمانهای دولتی و صنعتی که مقام مافوق باشگاهها به حساب میآیند اگر هم چنین مغایرتی را متوجه شوند، آنجا هم برای باشگاه و مسوولان آن باشگاه مشکلاتی به وجود میآید.»
این تهدیدات درحالی مطرح میشود که باشگاهها و بازیکنان در فصول گذشته نیز با چنین خط قرمزهایی روبهرو بودند، اما حتی یک بار هم گزارشی از سوی ناظری دریافت نشد که مثلا رقم دریافتی فلان بازیکن با رقم قرارداد او مغایرت دارد. حال آنکه دور زدن این قانون، آنقدر در میان بازیکنان و مدیران باشگاهها رایج شده که شاید از هر دو یا 3 قرارداد، رقم یکی غیرواقعی و صوری باشد.
در هر صورت حالا که اهالی فدراسیون رقم 400 میلیون تومان را به عنوان سقف قرارداد تعیین کردهاند، مدیران و بازیکنان لیگ برتری نیز توجه ویژهای به این عدد از خود نشان میدهند. حبیب کاشانی از این رقم به عنوان سقف قرارداد پرسپولیسیها یاد میکند، مدیرعامل مس از رقمی کمتر از 400 میلیون تومان برای قرارداد یکساله با مرفاوی حرف میزند و....
در این میان مدیرانی همچون واعظآشتیانی هم پیدا میشوند که صراحتا میگویند چون جان واریو راضی نشد کمتر از یک میلیارد تومان از استقلال بگیرد، قیدش را زدیم! اما دیگر کسی از جمع اهالی فدراسیون فوتبال و ناظرانش پیگیر این مساله نمیشود که وقتی چنین بازیکنی، پیشنهاد 950 میلیون تومانی استقلال را رد میکند، پس با چه رقمی با مدیران سپاهان به توافق رسیده است؟!
گروه ورزش
رضا پورعالی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم