صداهایی برای فضای قرن 19

ماجراهای این سریال در قرن 19 میلادی و در شهر لندن می‌‌گذرد.

دکتر النور برامول پس از اختلاف با رئیس بیمارستان محل کار خود، با کمک پدرش و یک زن خیر درمانگاهی در یکی از مناطق فقیر شهر می‌سازد و به مداوای بیماران می‌پردازد.

صمصامی درباره کلیت دوبله این اثر می‌گوید: هنگامی که این سریال برای دوبله به من سپرده شد، درباره تاریخ پخش آن چیزی گفته نشد. من می‌خواستم دوبله را سر فرصت و با دقت انجام بدهم اما ناگهان دیدم که آنونس آن پخش شد، مجبور شدم به صورت فشرده و با عجله کارهای دوبله قسمت اول را انجام دهم تا به پخش شبکه تهران برسد.

با تمام محدودیت‌هایی که داشتم سعی خودم را کرد‌ه‌ام و امیدوارم نتیجه کار، خوب بوده باشد. صمصامی درباره انتخاب دوبلورها چنین می‌گوید: برای نقش النا، مینو غزنوی را انتخاب کرده‌ام و به نظرم با توجه به ویژگی‌های شخصیتی و ظاهری النا فقط صدای غزنوی مناسب وی است. نقش پدر النا را هم با توجه به شخصیت و نوع گویش و مانوری که در صدا وجود دارد به حسین عرفانی سپرده‌ام. دلیل دیگرم برای انتخاب عرفانی این بود که می‌خواستم کنار صدای شفاف غزنوی صدایی بم قرار دهم تا نوعی کنتراست به وجود بیاید. برای نقش بنت لی که آدمی معلول است و در درمانگاه به دکتر برامول کمک می‌کند با توجه به فیزیک این شخص، امیر عطرچی را برگزیده‌‌ام و او هم با انعطافی که در صدایش دارد، لحن حرف زدن بنت لی را همانند اصلش درآورده است. دکتر مارشام و دکتر هربرت همیلتون 2 پزشک هستند که گاهی در سریال حضور دارند و علیرضا باشکندی و همت مومی‌وند را برای گویندگی به جای آنها انتخاب کرده‌ام. مارشام دکتری جوان و متخصص بیهوشی است که می‌خواهد پزشک جراح شود و به النا نیز علاقه دارد. با توجه به حضور این نقش کنار نقش النا تصمیم گرفتم صدایی جوان و شاخص را برای آن انتخاب کنم. همیلتون نماینده پزشکانی است که تصور می‌کنند هر کاری انجام می‌دهند درست است.

با توجه به سن و سال این شخصیت و این که بازیگران انگلیسی هجاها را درست ادا می‌کنند و به اصطلاح دیالوگ‌ها را نمی‌خورند، مومی‌وند را برگزیدم. نقش خانم پیترز ـ شخص خیری که به ساخت درمانگاه کمک می‌کند ـ را مینا شجاع اجرا کرده است. برای این نقش ابتدا گویندگان دیگری را در نظر داشتم اما با منتفی شدن حضور آنها، شجاع را انتخاب کرده‌ام و وی هم با توجه به علاقه‌اش آن را خوب اجرا کرده است. صمصامی درباره چگونگی استفاده از گویندگان تازه‌کار می‌گوید: در 3 قسمتی که تاکنون دوبله کرده‌ام، 2 نقش را به دوبلورهای جدید سپرده‌ام: پرستار مجموعه که در درمانگاه به دکتر برامول کمک می‌کند و فرزانه شجاعی به جایش صحبت کرده است. کیت که خدمتکاری فضول است و گاهی می‌آید چیزی می‌گوید و می‌رود و رویا گذشتی گوینده آن بوده است.

صمصامی گویندگی تیتراژ «برای زندگی» را به ژاله علو سپرده است. او درباره این کار می‌گوید: ماجراهای این اثر در لندن قرن 19 میلادی می‌گذرد و من خواستم بیننده از تیتراژ با فضای سریال آشنا شود، به همین دلیل ژاله علو را برگزیدم.

مدیر دوبلاژ «برای زندگی» درباره حذفیات این اثر پس از دوبله و ویراستاری آن چنین می‌‌گوید: متاسفانه حذف تصاویر پس از دوبله، باعث می‌شود که سینک دیالوگ‌ها به هم بخورد و بیننده تصور کند که دوبله ایراد دارد. در ویراستاری هم متاسفانه محدودیت‌های عجیبی برایمان به وجود می‌آورند. موضوع سریال، پزشکی است، اما ما حق نداریم نام بعضی از بیماری‌ها را ذکر کنیم. در ویراستاری مثلا به جای سیفلیس، بیماری عفونی و به جای فتق، انسداد روده قرار می‌دهند. بعضی از ویراستاری‌ها هم با تصاویری که ارائه می‌دهند مغایرت دارد. مثلا در قسمت دوم یکی از شخصیت‌های مونث، خواننده اپراست و بیماری‌اش بیماری مربوط به حنجره‌اش است، اما در ویراستاری او به بازیگر تئاتر تبدیل شده و در انتهای این قسمت می‌بینیم که شخصی روی سن می‌آید و او را معرفی می‌کند و بعد او به صورت تک‌نفره روی صحنه می‌آید. در تئاتر چنین کاری انجام نمی‌شود. به نظر من اگر فیلم یا سریالی مشکل دارد، نباید آن را خرید و دوبله کرد.