در اغلب موارد مشاهده شده که این فیلمها فاقد کیفیت و استاندارد لازم یک اثر سینمایی هستند و ساختار مشوش و ناشیانهشان که بارها توسط منتقدان به سازندگان آنها گوشزد شده، تاثیری در این جریان نداشته و کماکان در بر همان پاشنه میگردد. نحوه انتخاب فیلمهای اکران نوروز نشان داد که سیاستهای جدید اکران، ناظر بر نوعی استانداردسازی است تا تماشاگر سینما بیشتر از این نسبت به فیلمها بیتفاوت نباشد و سالنهای سینمایی در انحصار فیلمهای سبک و کمارزش نماند. با این حال یکی از فیلمهایی که در نوبت اکران قرار دارد و بزودی سرو?کلهاش روی پرده سینماها پیدا میشود «شیر و عسل» نام دارد به کارگردانی آرش معیریان که ادامه منطقی همان فیلمهایی است که با کمترین حساسیت و بیشترین عجله تولید میشوند. سیاست جدید اکران و توصیه به تهیهکنندگان برای تولید آثار مقبولتر، در بلندمدت میتواند سینمای ایران را از سیر مکرری که طی این سالها در زمینه ساخت و نمایش آثار سطحی دچارش شده نجات دهد. امیدواریم از این پس اگر قرار است کمدی ساخته شود، به الگوهای جدی و مهمی مانند «اجارهنشینها» توجه شود و نیز این که در سایه فیلمهای کمدی، کمی به ژانرهای دیگر هم توجه شود. در ضمن آیا به این موضوع فکر کردهاید که چند سال است سینمای ایران از داشتن یک فیلم ارزشمند کودک و نوجوان محروم است؟
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم