در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تلهفیلم برای پخش از تلویزیون ساخته میشود بنابراین باید هم از لحاظ داستان و هم ساختار با مدیوم تلویزیون همخوانی داشته باشد. در سینما میتوان به سراغ داستانهای ویژه رفت. میتوان فیلمنامهای نوشت و آن را در یک سبک سینمایی مقابل دوربین برد. در سینما میتوان یک فیلم با ریتم کاملا کند ساخت یا فیلمی پراکشن را به نمایش گذاشت. سینما را مخاطب خودش انتخاب میکند و زمانی که به سالن تاریک سینما وارد میشود، میداند که آنچه را انتخاب کرده است به تماشا مینشیند. سینما میتواند دوره کمتماشاچی را سپری کند، همانگونه که چند سال پیش سینمای ایران این تجربه را از سر گذراند، اما تلویزیون باید مخاطب فراوان داشته باشد. این رسانه نمیتواند و نباید دوره کمبیننده را برای خود پیشبینی کند چون در این صورت نابود میشود. مخاطب تلویزیون زمانی مقابل این صفحه شیشهای مینشیند و به مشتری دائم آن تبدیل میشود که آنچه را میخواهد در آن پیدا کند. تلویزیون برای بقای خود به عموم مخاطبان نیاز دارد و مخاطب خاص در هیچ زمانی نمیتواند حیات این رسانه را تضمین کند. آثار نمایشی اعم از سریال و فیلمهای تلویزیونی آبشخوری هستند که میتوانند ذائقه متوسط عموم مخاطبان را سیراب کنند. به همین دلیل است که کارگردانان تلهفیلمهای تلویزیونی هم باید آثاری بسازند که با ذائقه این گروه از مخاطبان همخوانی داشته باشد. مخاطبانی که نه وقت این را دارند و نه حوصله که پای تماشای داستانهای پیچیده با ساختارهای غیرمتعارف بنشینند. عموم مخاطبان تلویزیون بیشتر دوست دارند داستان زندگی خود و اطرافیان خود را در این آثار ببینند. به همین دلیل است که درامهای اجتماعی و خانوادگی بیشترین مخاطب را در تلویزیون دارند. البته این بدان معنا نیست که شعور مخاطب که روزبهروز به هوشمندی او افزوده میشود از طرف سازندگان آثار تلویزیونی نادیده گرفته شود و آنها فکر کنند هر ساخته آسان و به اصطلاح سردستی را میتوانند به مخاطب نشان دهند و او را پای تلویزیون نگه دارند.
شاید شما هم تاکنون شنیدهاید که مثلا فلان کارگردان تلویزیون را خوب میشناسد و میداند چگونه آثاری را بسازد تا مخاطب با آن ارتباط برقرار کند و پیام اثر را هم دریافت کند. برخی بر این باورند که کارگردانی در تلویزیون آسان است چون آنتن تلویزیون برای پر شدن به هرگونه اثری نیازمند است، حتی اگر این اثر کمارزش باشد، اما با نگاهی به تلهفیلمهایی که در چند ماه اخیر از شبکههای تلویزیون پخش شدهاند میتوان به این نتیجه رسید که قرار نیست آنتن گرسنه با هر نوع غذایی سیر شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: