در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
در سال 1322 رادیو تهران بخش دیگری به تعداد بخشهای قبلی خود افزود و صبحها نیز برنامه آن 3 ساعت افزایش یافت و حالا دیگر برای روزهای تعطیل هم برنامه پخش میکرد، رادیو تهران از بدو تاسیس 2 فرستنده داشت که یکی برای موج متوسط و دیگری برای موج کوتاه طراحی شده بود. این رادیو برای پخش برنامههای خود از یک استودیو در محل اداره بیسیم استفاده میکرد، تا سال 1327 که یک فرستنده در اختیار رادیو قرار گرفت و یک استودیوی کوچک در میدان ارگ برای پخش اخبار ساخته شد.
سال 1336 هم نام رادیو تهران به رادیو ایران تغییر کرد و بعدها در کنار رادیو ایران فرستنده دومی به نام رادیو تهران نیز مشغول به کار شد که در ابتدای فعالیتش تنها موسیقی پخش میکرد. رادیو، صدایی برای ماندن و رسانهای برای ماندگاری است و رسانه هم تنها با حضور مخاطب ماندنی میشود. اولین صدایی که از این جعبه سخنگو به گوش مردم رسید، صدای دلنواز مرحوم رضا سحابی بود که گفت: «اینجا تهران است، صدای ایران.» و بعد قلب این جعبه شروع به تپیدن کرد تا با زندگی مردم همراه شود و آنها را با خود همدل کند. بعدها تقی روحانی، محمود سعادت، حسین توفیقیان و خانمها پرنیان، پژوهش، پرتوی و عاطفی و ... پشت میکروفن رادیو نشستند تا با مردم صحبت کنند.
رادیو طی این 70 سال به رشد و بالندگی چشمگیری رسید و اکنون از یک شبکه به بیش از 20 شبکه ارتقا پیدا کرده است و گذشته از این هر استانی یک رادیوی ویژه دارد تا بتواند برنامههای خاص استانی را برای مردم استان خود پخش کند.
رادیو در ایران با پیشرفتهایی در زمینه کمی و کیفی، تعدد شبکهها و نوع برنامهسازیای که داشته، از حضور در عرصههای بینالمللی نیز بینصیب نمانده است و با برگزاری جشنوارههای متعدد تولیدات رادیویی و اجلاس ABU که چندین دوره آن در ایران برگزار شده و خرداد ماه امسال نیز قرار است در زیباکنار برگزار شود، به اعتبار خود میافزاید.
زینت پستادست
گروه رادیو و تلویزیون
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: