آموزش تفاوت شوخی و تمسخر از کودکی

در چنین مواردی در ناراحتی او شریک شوید. تصدیق کنید که مسخره شدن ناراحت‌کننده است. بگذارید کودکتان بداند که شما درکش می‌کنید. برای مثال به او بگویید: «وقتی اون پسره بهت گفت چاقالو عصبانی شدی، نه؟» و پیشنهاد کنید که به مسخره‌کننده بگوید که چقدر باعث جریحه‌دار شدن احساسات وی شده است. او را تشویق کنید با کودکانی بازی کند که با وی رفتار خوبی دارند و احساس خوبی در او به وجود می‌آورند.

به کودک خود بگویید گرچه نمی‌‌تواند آنچه را که دیگران می‌گویند کنترل کند، می‌تواند در مورد نحوه‌ واکنش خود تصمیم‌ بگیرد. از وی بپرسید که چه راهی به فکرش می‌رسد و توضیح دهید که راه‌های مختلفی برایش وجود دارد. می‌‌توانید حتی یک نمایش راه بیندازید که در آن شما نقش فرزند خود و کودک نقش آزاردهنده‌اش را بازی می‌کند.

یا می‌توانید به او بیاموزید که در پاسخ دادن آرام‌تر باشد. اگر تمسخر موجب تحریک و عصبانیت کودک شما نشود، فرد مسخره‌کننده احساس قدرت یا لذت از اذیت کودک شما را نخواهد داشت. وقتی کودکتان را مسخره می‌کنند، او می‌‌تواند به کار خودش ادامه دهد و یا بسادگی راه خود را کشیده و برود.?

به او یاد بدهید که کمک بخواهد. از سر گذراندن تمسخر مهارت زیادی می‌‌طلبد، پس از کودک خود انتظار نداشته باشید که بتواند با خونسردی با قضیه کنار بیاید. اگر وی از مسخره شدن در مهدکودک بشدت ناراحت است لازم است که در کنار شما با معلم خود در این باره حرف بزند. معلم می‌تواند با تشویق مهارت‌های مثبت اجتماعی در کودک شما از کودکتان حمایت نماید.

اگر فرزندتان به سبب این موضوع در وضعیت بدی قرار گرفته است، به دنبال مشاوره حرفه‌ای بگردید.

برخلاف پند و توصیه خود عمل نکنید. چه بسا تمسخری که موجب ناراحتی کودکتان شده است نه از جانب همکلاسی‌هایش، بلکه از سوی شما باشد و ممکن است شما اصلا متوجه آن نباشید. دست‌انداختن دلسوزانه همیشه کارساز نیست و شوخ‌طبعی به همراه ندارد.

سحر کمالی نفر