از شکست تا اوج‌گیری دوباره

استیلای مجدد راجر فدرر

حکومت فدرر بر تنیس که از تابستان 2003 و با اولین قهرمانی او در ویمبلدون تنها گرنداسلم برگزار شده روی زمین‌های چمن شروع و از 2004 با پیروزی او در هر دو گرنداسلم ویمبلدون و یو.اس. اوپن صاحب قوام بیشتری شد، در سال روبه پایان نیز جلوه چشمگیری داشت به همین سبب است که نام او در کنار اوساین بولت، ابردونده 23 ساله جاماییکایی، لیونل مسی فوتبالیست 24 ساله آرژانتینی، آلبرتو کونتاه‌دور دوچرخه‌سوار 27 ساله اسپانیایی، کوبی برایانت بسکتبالیست 32 ساله آمریکایی و ولادیمیر کلیچکو بوکسور 34 ساله اکراینی جزو بهترین‌های سال آمده است و یک جدول حقیقی‌تر و دقیق‌تر او را تقریبا همپا با بولت صاحب عنوان مرد سال ورزش جهان می‌کند.

کد خبر: ۳۱۸۰۵۳

آرام و متین

این تنیسور راست دست مجرب، مسلط و فکور که معمولا متین و‌ آرام است، بعد از ناکامی‌های خود در سال 2008 و عقب ماندن از نادال اسپانیایی از نیمه دوم سال 2009 که لرزش‌ها و مصدومیت و فرم بد نادال شروع شد، برای جهش دوباره و استقرار مجدد در صدر جدول تنیس و تجدید استیلای خود بر این ورزش آماده نشان داد.

وقتی راجر فدرر 11 بهمن 88 در مسابقات تنیس اوپن استرالیا 2010 در ملبورن با پیروزی 3 بر صفر بر «اندی مورای» اسکاتلندی در دیدار نهایی قهرمان شد، برای چهارمین بار بود که این «گرنداسلم» را فتح می‌کرد. این شانزدهمین تورنمنت بزرگ چهارگمانه‌ای بود که این تنیسور 29 ساله اهل سوئیس در آن اول شد و این نظریه را که وی احتمالا برترین بازیکن تاریخ این ورزش است، وجاهت بیشتری بخشید. انکار دستاوردهای او، کار بسیار سختی است. فدرر در 23 «گرند اسلم» اخیر در 22 مورد حداقل به نیمه‌نهایی رسیده و در 19 «گرند اسلم» آخر در 18 مورد فینالیست بوده است.

در سال 2009 وی به فینال هر چهار گرند اسلم تنیس رسید و اوپن فرانسه و ویمبلدون را برد و اوپن استرالیا و «یو.اس.اوپن» را به «رافائل نادال» اسپانیایی و «خوان مارتین دل‌پوترو» آرژانتینی سپرد. قهرمانی او در اوپن فرانسه در رولان گاروس خرداد امسال اولین پیروزی او در تنها گرنداسلم برگزار شده روی زمین‌های خاکی بود و بعد از 3 شکست متوالی او در فینال این پیکارها در سال‌های 2006 تا 2008 در برابر نادال‌ که بحق سلطان clay لقب گرفته است، طلسم وی را در پاریس شکست. فدرر حالا در هر 7 دوره آخر ویمبلدون فینالیست بوده و در 6 مورد قهرمان شده است. او در یو.اس. اوپن نیز 6 سال متوالی به فینال رسیده و در هر 5 دوره نخست (2004 تا 2008)‌ جام قهرمانی را به دست آورده است.

حسرت رقبا

این عادت فدرر بوده که به لطف تداوم کم‌نظیرش همیشه در هرم تنیس و پای قهرمانی هر تورنمنت مهم و قابل ذکری در 8 سال اخیر بماند، حال آن‌که رقبای بزرگ وی بعد از حتی یک قهرمانی در گرند اسلم‌ها هم پسرفت داشته‌اند و نوواک ژوکوویچ صربستانی که گرند اسلم اوپن استرالیا در سال 2008 را برد و دل‌پوترو که شهریور امسال در فلاشینگ مدوی نیویورک اول شد، نمونه‌های روشنی هستند و حتی نادال هنوز استمرار فوق‌العاده‌اش در زمین‌های خاکی را روی زمین‌های هاردکورت تکرار نکرده است.

دوقلوهای شیرین

فدرر که با این حساب سال 2010 را نیز با فتح اولین گرنداسلم (اوپن استرالیا در ملبورن پارک) شروع کرده و خداوند وی را برای اولین بار به نعمت‌ پدر شدن و داشتن دوقلوهایی دلبند نایل کرد، می‌گوید: «دوران درخشانی را می‌گذرانم. مثل یک سفر شیرین می‌ماند. صبر می‌کنم تا ببینم کجا پایان می‌گیرد».

فدرر از 19 «گرند اسلم» اخیر جهان تنیس در 18 مورد آن فینالیست بوده است

شاید پایان مورد اشاره او چندان نزدیک نباشد، زیرا او تا آخر امسال شمار نعمت‌هایی را که در آن در صدر جدول ATP قرار داشته را، به عدد 273 می‌رساند و به نظر می‌آید در سال جدید (1389)‌ این رقم از 300 نیز بگذرد. همه این‌ها در حالی شکل گرفته که فدرر مدعی است که تداوم و موفقیتش به این سبب است که رقبای جوان‌تر او با درخشش خود وی را به بالاتر بردن سطح کارش وادار کرده‌اند. آیا این فقط یک دلجویی کاملا آشکار و کم اثر از رقبایی بکرات شکست خورده نیست؟

این حریفان چه کسانی هستند. از آنها به گونه ذیل یاد می‌کنیم:

رافائل نادال

تنیسور 24 ساله و چپ دست اسپانیایی که هم فن بالا و هم قدرت جنگندگی چشمگیری دارد، به‌رغم شروع عالی‌اش و فتح اولین گرنداسلم 2009 در استرالیا، از اواسط بهار 88 پسروی ‌کرد و از شکست در برابر رابین سودرلینگ سوئدی در دور چهارم گرنداسلم اوپن فرانسه، سرزمین حکومت 4 ساله‌‌‌اش (و تحکیم‌کننده سلطه وی بر زمین‌های نارنجی و خاکی)‌ چنان شوکه شد که در نیمه دوم سال نیز نتوانست آن را فراموش و جبران کند

خوان مارتین دل پوترو

تنیسور 23 ساله آرژانتینی در یو.اس.اوپن کولاک کرد. هیچ‌کس فکر نمی‌کرد او در فینال در برابر فدرر که پیشتر در 20 فینال گرنداسلم بخت‌آزمایی کرده و 15 بار قهرمان شده بود، بختی داشته باشد. اما این تنیسور 98/1 متری در همان نخستین فینالش در یکی از تورنمنت‌های بزرگ چهارگانه به مقصود رسید و در 5 ست بر رقیبی پیروز شد که خودش نیز معترف است بهترین تنیسور تاریخ به شمار می‌آید.

نیکولای داویدنکو

دو پیروزی متوالی این روسی باکلاس در برابر فدرر در مسترز 2009 و اوپن قطر 2010 باعث شد وی رقابت‌های امسال اوپن استرالیا را با امید جدی فتح مسابقات شروع کند و کارشناسان در او سیمای مردی را یافتند که بعد از 7، 8 سال خوب بودن، سرانجام باور کرده است که می‌تواند نه فقط خوب بلکه فوق‌العاده باشد و گرنداسلم‌ها را هم ببرد.