غلظت آزبست درتهران50برابر اروپاست!

دکتر یوسف رشیدی در گفت‌وگو با ایسنا، افزود: آلاینده آزبست جز گروه سرطان‌زا A تقسیم‌بندی شده است که وجود این آلاینده در هوا می‌تواند سبب بروز سرطان ریه شود و سلامتی شهروندان را با خطر مواجه کند. از سوی دیگر افرادی که در مدت طولانی در معرض آزبست باشند احتمال ابتلای آنها به سرطان ریه بسیار زیاد است.

وی با اشاره به اندازه‌گیری‌های اولیه صورت گرفته در این خصوص برای اولین بار در کشور گفت: اندازه‌گیری‌های انجام شده نشان می‌دهد میزان الیاف آزبست در هوای تهران 50 برابر کشورهای اروپایی و امریکایی است.

مدیرعامل شرکت کنترل کیفیت هوا تصریح کرد: احتمال دارد وجود آزبست در هوا تهران ناشی از لنت ترمزها و صفحه کلاژ خودروها باشد که باید در بررسی‌های بعدی این موضوع مشخص شود.

وی خاطرنشان کرد : اولین اندازه‌گیری ذرات آزبست در نقطه‌ای از شهر که با ترافیک سنگینی مواجه نیست، صورت گرفته اما نمونه‌گیری‌های بعدی در نقاط پرتردد شهر که ترافیک سنگین دارند و همچنین نقاط مسکونی صورت خواهد گرفت.

رییس راهور تهران:
میزان آلاینده سرطان‌زای آزبست در ریه ماموران پلیس 4 برابر هوای تهران است

در این حال سرهنگ سید هادی هاشمی، رییس پلیس راهنمایی و رانندگی تهران بزرگ با اشاره به آزمایش انجام شده بر روی نیروهای پلیس در پایتخت گفت: آمارها نشان می‌دهد میزان الیاف آلاینده سرطان‌زا آزبست در ریه ماموران پلیس تهران چهار برابر میزان آزبست هوای پایتخت است!

وی افزود: این آماربرداری نشان می‌دهد میزان آلاینده آزبست در ریه مامورانی که در تقاطع‌ها و محدوده ورودی زوج و فرد و طرح ترافیک مستقر هستند، بیشتر از سایر ماموران است.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی:
مصوبه ممنوعیت استفاده از آزبست همچنان جدی گرفته نمی‌شود

دکتر سعید متصدی، عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی و رییس کارگروه آلودگی صدا و هوای کمیته محیط زیست شورای شهر تهران نیز با اشاره به مشاهده موارد قطعی ابتلا به بیماری بسیار خطرناک سرطان مزوتلیما ناشی از آزبست در کشور گفت: متأسفانه با گذشت بیش از 2 سال از مصوبه دولت مبنی بر ممنوعیت استفاده از آزبست در صنایع، هنوز این ماده خطرناک مصرف می‌شود و نظارتی بر آن نیست که این امر زنگ خطری برای سلامت شهروندان در کشور است.

وی با اشاره به مصوبه ممنوعیت استفاده از آزبست در کارخانجات کشور گفت: بر اساس مصوبه شورای عالی محیط زیست استفاده از آزبست از ابتدای مردادماه سال 86 ممنوع بود، این در حالیست که متاسفانه همچنان استفاده از این ماده بسیار خطرناک و سرطان‌زا در صنایع ادامه دارد.

وی با اشاره به اینکه «آزبست» یکی از ترکیباتی است که در ورقهای آزبست سیمانی با نام‌های ایرانیت و ... استفاده می‌شود، افزود: از این ماده همچنین در صنایع لنت‌سازی و به عنوان یک عایق مناسب در کفپوش‌ها نیز استفاده می‌شود.

رییس کارگروه آلودگی صدا و هوای کمیته محیط زیست شورای شهر تهران با اشاره به مطالعات انجام شده در خصوص آزبست در جهان گفت: این مطالعات نشان می‌دهد این ماده سرطان‌زا بوده به شکلی که امروزه بسیاری از کشورهای دنیا آن را از چرخه صنعتی خود حذف کرده‌اند.

وی با یادآوری اینکه به جز «نهبندان» در خراسان جنوبی، معدن آزبست در کشور نداریم، افزود: اکثر آزبست مصرفی در صنایع وارداتی است.

رییس کارگروه آلودگی صدا و هوای کمیته محیط زیست شورای شهر تهران با اشاره به مصوبه شورای عالی حفاظت محیط زیست به ایسنا گفت: بر اساس این مصوبه که در مردادماه سال 79 به تصویب رسید، مصرف آزبست برای کارخانجات جدید ممنوع شده یعنی اجازه احداث کارخانه جدید با ماده اولیه آزبست نباید داده می‌شد، از سوی دیگر باید طی یک برنامه هفت ساله مصرف این ماده به کلی حذف و مواد جایگزین آن استفاده می‌شد.

وی افزود: مصوبه مذکور با توجه به اینکه بیشتر آزبست‌ها از طریق هوا ایجاد مشکل می‌کنند در لوله‌های آزبست سیمانی مجاز دانسته شده است.

رییس کارگروه آلودگی صدا و هوای کمیته محیط زیست شورای شهر تهران تاکید کرد: بر اساس این مصوبه از سوم مردادماه سال 86 باید مصرف آزبست در کشور ممنوع می‌شد این در حالیست که با گذشت 2 سال از پایان مهلت تعیین شده بسیاری از کارخانجات هنوز این ماده خطرناک را مصرف می‌کنند.

وی با اشاره به اثرات آزبست بر سلامت گفت: آزبستوزیس که در واقع بیماری خوش‌خیم آزبست محسوب می‌شود، با گسترش خود موجب مرگ فرد شده و این بدان معناست کمترین اثر آزبست بروز این بیماری و مرگ است.

عضو هیأت علمی دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی ادامه داد: از دیگر بیماریهای آزبست می‌توان به بیماریهای ریوی از جمله سرطان‌های ریه و سایر سرطان‌ها اشاره کرد که در این میان مزوتلیما یکی از خطرناکترین سرطان‌های شناخته شده در دنیاست و تقریبا می‌توان گفت افرادی که به آن مبتلا شده‌اند، به دلیل نبود درمان، محکوم به مرگ هستند!

وی با اشاره به اینکه در حال حاضر چندین مورد قطعی سرطان مزوتلیما در صنایع آزبستی کشور در بیمارستان‌های زیرمجموعه دانشگاه‌های شهید بهشتی به ثبت رسیده است، افزود: این بیماری جزو بیماریهای مزمن و شغلی بوده و حدود 40 سال برای بروز آن زمان لازم است.

رییس کارگروه آلودگی صدا و هوای کمیته محیط زیست شورای شهر تهران با تاکید بر اینکه سازمان حفاظت محیط زیست باید بر اجرای این مصوبه نظارت کند، افزود: در عین حال وزارتخانه‌های بهداشت و صنایع نیز باید هرچه سریعتر وارد عمل شده و ممنوعیت استفاده از آزبست را به مرحله اجرا بگذارند.

وی با اشاره به اینکه حدود 50 سال است که آزبست در صنایع کشور مصرف می‌شود، به ایسنا گفت: این در حالیست که اخیرا بیماران این ماده بسیار خطرناک وارد بیمارستان‌ها شده‌اند.

متصدی تاکید کرد: در برخی بیماران خانواده‌های آنها نیز به این بیماری مهلک مبتلا شده‌اند.

وی با بیان اینکه جایگزین آزبست در دنیا وجود دارد تاکید کرد: سلامت و زندگی افراد خیلی بیشتر از هزینه جایگزینی آزبست ارزشمند است.

گفتنی است نخستین بار در 800 سال قبل از میلاد تئوفراستوس که از شاگردان ارسطو بود در کتاب خود به نام «درباره سنگ‌ها» به ماده بدون نامی، شبیه چوب پوسیده که در اثر اختلاط با نفت می‌سوزد، بدون آنکه آسیبی ببیند اشاره کرده‌است که بعدها این ماده آزبست نام گرفت. در ساختمان آزبست، پنبه کوهی یا پنبه نسوز، عناصری مانند سیلیس، منیزیم و آهن وجود دارد. آزبست در طبیعت به رنگهای سفید، قهوه‌ای و آبی به چشم می‌خورد.

در سال 1820 میلادی یک دانشمند ایتالیایی، برای نخستین بار لباس ضد آتش، را با استفاده از الیاف آزبست تولید کرد. در اوایل قرن بیستم، یک مهندس اتریشی به نام لودویک هاچک از ترکیب الیاف این ماده با سیمان، موفق به اختراع سیمان نسوز شد، که با استقبال جهانی روبرو گشت

الیاف آزبست می‌تواند به ذرات بسیار ریز و غیرقابل رویتی تبدیل شود. این ذرات نامرئی که قطر آن‎ها کمتر از 5/0 میکرون است، در هنگام تنفس به اعماق ریه نفوذ می‌کنند و برای همیشه در آن جا می‌مانند. با گذشت زمان این ذرات بر اثر تحریکات مداوم خود می‌توانند سبب بیماری‌های آزبستوزیس (Asbestosis)، سرطان ریه و یا بیماری مزوتلیوما (Mesothelioma) شوند که همه آن‎ها نهایتا به مرگ منتهی می‌شوند.

بیماری‌های ناشی از استنشاق آزبست عبارت‌اند از: آزبستوزیس، سرطان ریه، مزوتلیوما، و سرطان حنجره.

آزبست در طبیعت وجود دارد و می‌تواند وارد آبها شود، مدارک علمی موجود بیانگر این واقعیت است که با وجود اینکه آزبست در شبکه آبرسانی وجود دارد، مخاطرات بهداشتی از آن مشاهده نمی‌شود و بررسی‌ها موید آن است که میزان آزبست موجود در آب آشامیدنی از نظر سلامتی، زیان‌آور نیست.

الیاف آزبست توسط استخراج از معدن، اره‌کشی، عملیات تخریب ساختمان‌هایی که در عایق‌سازی آنها از آزبست استفاده شده و بطور کلی تخریب هر فرآورده آزبست‌دار به محیط زیست وارد می‌شوند. در شهرهای بزرگ یکی از مهم‌ترین راه‌های ورود آزبست به هوا از طریق لنت ترمز و کلاچ خودرو است.

مصرف آزبست از حدود سال 1980 میلادی در کشورهای صنعتی جهان به شدت کاهش پیدا کرده است. این در حالیست که در بسیاری از کشورهای درحال توسعه مصرف آن در حال افزایش است.

در سال 1996 میلادی نخست وزیر فرانسه، فرمانی مبنی بر ممنوعیت استفاده از آزبست صادر کرد. این فرمان 6 ماده‌ای مقرر کرده بود که استفاده از آزبست در کلیه محصولات تا سال 2001 میلادی محدود و سپس بطور کامل قطع گردد تا از آلودگی زیست محیطی ناشی آزبست جلوگیری گردد.

به طور کلی اروپاییان معتقدند که آزبست سمی است و اثرات مخرب آن کاملا شناسایی شده است. روسیه، چین و کانادا 65 درصد تولید آزبست در جهان را در اختیار دارند.

بر طبق مصوبه شورای عالی حفاضت محیط زیست در دوم مرداد 1379، مصرف آزبست در ایران از اول مرداد 1386 ممنوع شده است. در تبصره این مصوبه آمده است که در صورتی که پس از 4 سال محرز شود که برای تولید لوله‌های آزبست سیمانی از نظر فنی، اقتصادی و زیست محیطی جایگزین مناسبی برای آزبست یافت نشده است، این تصمیم در مورد لوله‌های آزبست سیمانی قابل تجدیدنظر خواهد بود.

آزبست نام تجاری چندین ماده معدنی است که به شکل وسیع در تهیه لنت ترمز اتومبیل و برخی مصالح ساختمانی به کار می‌روند و یکی از آلاینده‌های مهم هوا است. پراکنده شدن ذرات آزبست در هوا سبب ایجاد اختلالات تنفسی و ابتلا افراد به بیماری‌های وخیم ریوی می‌شود. سابق بر این آزبست برای حفاظت از آتش‌سوزی و ایزوله کردن لوله‌های آب گرم، پوشش و نمای ساختمان و لنت ترمز خودروها استفاده می‌شد.

روزانه بیش از یک میلیون خودرو در سطح شهرهای بزرگ در آمد و شد هستند که به لحاظ وضعیت خاص ترافیک رانندگان پیوسته از ترمز استفاده می‌کنند و با هر بار استفاده از ترمز خودرو مقداری از لنت ترمز تحت عمل اصطکاک لنت با کاسه یا دیسک چرخ ساییده شده و آزبست موجود در آن به شکل غبار از درز کاسه‌های چرخ و یا به طور مستقیم از کنار دیسک چرخ به زمین می‌ریزد و در هوا پراکنده شده و براثر جریان‌های سطحی هوای نزدیک به آسفالت خیابان (که حرکت اتومبیل‌ها آن را تشدید می‌کند) در محیط شهر پراکنده می‌شود.