این نانوحسگرهای مغناطیسی قادر به جستجوی همزمان 64 پروتئین هستند و میتوانند در تشخیص اولیه تومورها در هوش موثر باشند.با این نتایج، محققان امیدوارند در روند تشخیص سریع بسیاری از سرطانها در انسان دریچهای جدید گشوده شود.از این حسگرها میتوان در تشخیص علائم بیماریهایی غیر از سرطان هم استفاده کرد.
در مراحل اولیه سرطان میزان زیست نشانگرهای پروتئینی در خون بسیار بسیار کم است و بنابراین برای تشخیص آنها نیاز به یک فناوری فوقالعاده حساس است.
چنانچه بتوان این نشانهها را خیلی زود و در مراحل اولیه شکلگیری سرطان تشخیص دهیم میتوان با دخالتهای بموقع پزشکی شانس بهتری برای درمان فرد مبتلا به وجود آورد.
فناوری نانوحسگرهای مغناطیسی به پزشک این اجازه را میدهد تا خیلی سریع بفهمد آیا بیمار به یک دوره شیمی درمانی پاسخ خواهد داد یا خیر. یعنی به جای نیاز به 2 تا 3 ماه زمان، در روز دوم یا سوم درمان مشخص میشود درمان مؤثر است یا خیر.
این حسگرها قادر به کشف زیست نشانگرهای پروتئینی وابسته به سرطان در غلظتی به اندازه یک در 100 بیلیون (30 مولکول در هر میلیمتر مکعب خون) است.
اگرچه این زیست حسگرها بر اساس فناوری تشخیص مغناطیسی ساخته شدهاند، اما بسیار حساستر از نمونههای قبلی هستند که اکنون در روشهای مختلف بالینی از آنها استفاده میشود و کارآیی به مراتب بالاتری دارند. بسیاری از روشهای جاری تنها قادر به انجام یک آنالیز در زمان مشخص است.
به منظور انجام چند آنالیز همزمان محققان تراشهای متشکل از 64 نانوحسگر مغناطیسی ساختند که میتواند برای تشخیص 64 پروتئین مختلف به کار گرفته شود. این روش از روش استاندارد ELISA سریعتر بوده و نتایج بررسی آن طی یک یا 2 ساعت آماده میشود.
هر گونه سیال بیولوژیک مانند ادرار، خون، بزاق دهان و پلاسمای خون که دکترها جهت آزمایش و تشخیص پروتئینهای سرطانی به کار میبرند، روی این حسگرها تاثیر برابری دارد.
این طرح ابتکاری به منظور سرعت بخشیدن در به کارگیری نانوتکنولوژی در پیشگیری، تشخیص و درمان سرطان اجرا شده و از سوی پیمان NCI پشتیبانی میشود.
مترجم:آتنا حسنآبادی / منبع : physorg