دیدیه دروگبا از اولین جام جهانی به میزبانی قاره سیاه می‌گوید

حالا نوبت آفریقاست

دیدیه دروگبای ساحل عاجی که فاصله کمی تا 32 ساله شدن دارد، در این دهه از حدود و ثغور یک ورزشکار صرف فراتر رفته و با درخشش و گلزنی در فوتبال اروپا و نگه داشتن تیم انگلیسی چلسی در اوج تبدیل به پدیده‌ای خاص و شناخته شده‌ترین چهره کشورش و یکی ازمعروف‌ترین آفریقایی‌های دنیا شده است.
کد خبر: ۳۰۱۳۲۶

او اخیرا با رساندن مجدد تیم ملی کشورش به دور پایانی جام‌جهانی 2010، یک بار دیگر در سطح ملی نیز سرنوشت‌ساز شده و در فاصله کمتر از 6 ماه تا شروع این مرحله در آفریقای جنوبی بسیاری از چشم‌ها به این سانترفوروارد 89/1 متری قدرتی است که هم فن دارد و هم توان فیزیکی 90 دقیقه جنگیدن با بهترین مدافعان اروپا را. مردی که کاپیتانی «فیل‌ها» (تیم ملی ساحل عاج)‌ را نیز برعهده دارد، در مصاحبه پیش رو از جام‌جهانی نوزدهم که به سبب برگزاری‌اش در آفریقا فوتبالیست‌ها و جوامع قاره سیاه را در معرض تشتی تازه و کانون توجهی عظیم قرار داده، حرف می‌زند و از خودش و تیم ملی کشورش و نقش و نگار احتمالی آینده می‌گوید.

ساحل عاج با گل شما برای دومین دوره متوالی، راهی مرحله نهایی جام‌‌جهانی شد؟ راهیابی به میزبانی مرحله نهایی اولین جام‌جهانی آفریقا چه حس و حالی دارد؟

پیش از هر چیزی باید تذکر دهم که این یک توفیق گروهی است و هرچه در تیم ساحل عاج به دست آید، حاصل کار تمامی اعضای تیم است و نه درخشش‌های فردی. موفقیت‌های ما نیز متعلق به تمامی کشور و ملت ساحل عاج است و فقط به خاطر گل‌های من نیست. با این دیدگاه باید بگویم که از حضور در این عرصه جهانی بسیار خوشحال و غرق در غرور هستیم. این بهترین فرصت برای فوتبال آفریقاست تا نشان بدهد چه کارهایی از من برمی‌آید و قدرتش را ثابت کند. جام‌جهانی 2010 باید به گونه‌ای در آفریقای جنوبی برگزار شود که همگی بابت آن احساس غرور کنیم. ما از حالا مطمئنیم که این جام بسیاری از باورهای کهنه و کلیشه‌ای درباره آفریقایی‌ها را عوض کرده و تصویری تازه از آنها در جهان خواهد ساخت. مردم جهان می‌توانند ببینند که این قاره در تضاد با تصوراتشان بسیار زیباست.

اما از تیم ملی ساحل عاج و بخصوص شخص شما انتظارات زیادی در این جام می‌رود؟

تا به حال که هم خوب بازی کرده و هم خوب نتیجه گرفته‌ایم اما تا آنجا که به من مربوط می‌شود، می‌خواهم کاری کنم که تیم ملی کشورم تا سرحد امکان در این جام پیروز و صعودکننده باشد. قدر مسلم این که نه من و نه سایر اعضای تیم ملی ساحل عاج به دنبال درخشش‌های فردی و کسب افتخارات شخصی نیستیم بلکه مایلیم این تیم با کاری گروهی اوج بگیرد و از این طریق بهترین تبلیغ برای کشورمان صورت بگیرد. از طرف دیگر ما خواه‌ناخواه یکی از نمایندگان آفریقا در این جام که برای اولین‌بار در قاره‌مان برگزار می‌شود خواهیم بود و این مسوولیتی اضافی بر دوشمان خواهد بود.

خیلی‌ها می‌گویند این مسابقات بهترین فرصت و مکان برای این است که یک تیم آفریقایی تا نیمه‌نهایی و حتی فینال پیش بتازد و قهرمان شود. اگر این را باور داشته باشیم، آیا می‌توانیم ساحل‌عاج را در اندازه‌های برگزاری این مهم بدانیم؟

این مسابقات انگیزه‌ای قوی را در ما ایجاد کرده و همگی به آن به عنوان میدانی خاص می‌نگریم.

البته می‌دانیم که به رغم برگزاری بازی‌ها در خاک آفریقا، کار ما آفریقایی‌ها در این جام بسیار سخت و حتی دشوارتر از کار اروپایی‌ها خواهد بود.

سال‌هاست که برزیل، ‌آلمان، ایتالیا و اخیرا فرانسه در جام‌های جهانی خوب نتیجه می‌گیرند و این بار انگلیس را هم داریم و همچنین هلند را که تیم‌هایی پرمهره و مجرب‌اند. با این حال وقتی ما آفریقایی‌ها به مرحله پایانی جامی به بزرگی این پیکارها در خاک خودمان قدم می‌گذاریم به معنای الزام و اجبار ما در ارائه بازی‌های زیبا و قوی در ژوهانسبورگ است. من و یارانم به خودمان قول داده‌ایم اگر به فینال نمی‌رسیم به گونه‌ای بازی کنیم که آفریقا در چشم جهانیان متعالی شود و از این پس احترام بیشتری به مردم این قاره بگذارند.

اگر میزبانی آفریقای‌جنوبی موفق باشد و ما هم خوب بازی کنیم، جهانیان ایمان خواهند آورد که ملت آفریقا سختکوش و توسعه خواه است و باید به آنها احترام گذاشت.

نگفتید کدام تیم آفریقایی شانس بیشتری برای رسیدن به مراحل نهایی این جام دارد.

من نمی‌دانم چه می‌شود و بر سر تیم‌های آفریقایی چه می‌آید و غنا، کامرون و خودمان به کجا خواهیم رسید، اما آنچه قطعی است، این‌که ما تیم‌هایی قدرتمند هستیم و خود را از تیم‌های دیگر کوچک‌تر نمی‌دانیم. حتی نگاهی به اسامی نفرات تیم ما و توجه به این‌که تعداد قابل ملاحظه‌ای از آنها در باشگاه‌های بزرگ اروپایی حرف اول را می‌زنند، شما را معتقد به صحت حرف من می‌کند.

اسم آفریقای جنوبی را نیاوردید.

حساب کار آنها و جایگاهشان کاملا روشن است و شاید نیازی به گفتن من نداشته باشد. این تیم به عنوان میزبان جام نوزدهم از امتیازاتی ویژه و اضافه بر دیگر آفریقایی‌ها بهره می‌گیرد.

وقتی من ابتدای راه فوتبال حرفه‌ای خود در اروپا بودم، آنها جام ملتهای آفریقا (1996) را بردند؛ هر چند بعدها نزول کردند و تیم فعلی‌شان نیز کم‌ستاره‌تر از ما و کامرون است، اما جام کنفدارسیون‌های امسال که در خاک خودشان برگزار شد، نشان داد برخلاف تصورات رایج، تیم خوب و متحدی دارند و این تیم در سال 2010 حتما کارهای مهمی انجام خواهد داد؛ هرچند توان بالقوه فنی‌شان زیاد نیست و از این نظر زیر دست ما قرار می‌گیرند.

اعتقاد عمومی در سال 2006 این بود که تیم ملی ساحل عاج هم در قیاس با نفرات و ستاره‌هایی که در اختیار داشت، کمتر از حد توقع، نتیجه گرفت و در حالی که غنا از گروهش بالا رفت، شما و یارانتان در همان مرحله گروهی حذف شدید.

نمی‌دانم هرچه بود ما در آن جام، درس‌های مهمی گرفتیم که می‌خواهیم در جام پیش‌رو مورد استفاده قرار دهیم. یادتان باشد این اولین باری بود که ما به مرحله نهایی جام جهانی می‌رسیدیم و تجربه لازم را نداشتیم.

از طرف دیگر، در گروه واقعا سختی قرار گرفتیم. آیا فکر می‌کنید همگروه شدن با آرژانتین و هلند، کار آسانی است؟البته نمی‌خواهم بهانه بیاورم؛ زیرا اگر از شانس‌های خود استفاده می‌کردیم، می‌توانستیم از همان گروه سخت هم بالا برویم. در مجموع، ما فوتبال خوب و حساب‌شده‌ای ارائه کردیم؛ ولی در برخی دقایق، فاکتور شانس با ما همراه نبود. 3 سال و نیم پس از آن تاریخ، ما بسیار پرتجربه‌تر هستیم و می‌دانیم چه چیزی در این رقابت‌های تازه انتظار ما را می‌کشد و برای آن مهیا شده‌ایم. نمی‌دانیم این بار رقبای ما در مرحله اول جام چه کسانی خواهند بود و این قضیه بزودی با قرعه‌کشی پیکارها مشخص می‌شود؛ اما فرقی هم نمی‌کند، چون آنها باید نگران ما باشند و برای این دیدارها، برنامه‌‌ریزی مفصل کنند؛ زیرا ما برای هر نبردی آماده‌ایم و با نام و اوصاف رقبای خود کاری نداریم و دچار دغدغه هم نمی‌شویم.

ساحل عاج در این 8 - 7 سال و بواقع در دوره اوجگیری شما، بسیار موفق بوده است. راز این توفیق چیست؟

نفرات تیم ملی ساحل عاج مثل اعضای خانواده شده‌اند. تفاهم و ادراک ما نسبت به یکدیگر در سطحی بالاست و این باعث جواب دادن طرح‌های تاکتیکی‌مان در میدان مسابقات نیز شده است. همه ما بازی برای تیم ملی کشورمان را افتخار می‌دانیم و در این راه، سختکوشی می‌کنیم. تیم ملی کنونی ساحل عاج هم طرح و تاکتیک دارد و هم بازیکنان فداکار.

پس از مدتی، نزول و مبارزه با مدیران چلسی و دل ندادن به کار از اواخر فصل پیش به بعد تبدیل به همان مهاجم برجسته در این تیم شده‌اید. قضیه از چه قرار است؟

نزول‌هایی از این دست برای هر کسی در صحنه ورزش پیش می‌آید. مهم این است که دوباره بپا خیزید و از نو بدرخشید و این کاری است که من انجام داده‌ام. به گذشته و پشت سرتان کاری نداشته باشید و فقط به آینده و پیش‌رویتان نگاه کنید.

مترجم : وصال روحانی
منبع: Fifa.Com

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها