در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
تئاتر در هر قالبی مظلوم است
«احمد آسوده» تهیهکنندگی تلهتئاتر «منم اومدم» را به عهده دارد. او درباره تولید این نمایش میگوید: «حدود یک ماه پیش از تولید، تمرین با بازیگران شروع شد و در حال حاضر 5 روز است که در این استودیو مشغول ضبط هستیم. کار حدود 80 دقیقه خواهد بود و محبوبه بیات، خسرو احمدی، حسین محباهری، حمید فلاحی، اکبر رحمتی و جمعی دیگر از دوستان در آن بازی میکنند.»
او با گله از کمبود امکانات برای ضبط نمایشهای تلویزیونی میگوید: «ضبط این تلهتئاتر قرار بود خیلی زودتر شروع شود، ولی به دلیل نبودن استودیو، تولید دچار وقفه شد. در حال حاضر هم استودیو 11 به طور کامل در اختیار ما قرار نگرفته و نیمی از آن دکور برنامه 90 است. در واقع برای ضبط این تلهتئاتر، نصف استودیو در اختیار گروه است.» این تهیهکننده در ادامه میگوید: «مساله دیگری که همیشه دغدغه من بوده، این است که چرا برای ساخت تلهتئاتر تنها یک شبکه فعال است و چرا برای پخش آن تبلیغات مناسب صورت نمیگیرد و تنها یک روز پخش میشود؟ چه اشکالی دارد که همه شبکهها در هفته، ساعتی را برای پخش تلهتئاتر، چه خارجی و چه داخلی اختصاص دهند؟
و نکته قابل توجه این که همان هفتهای یک بار پخش تلهتئاتر نیز قربانی جدول پخش برنامهها میشود، چون بدون برنامهریزی منظم، معمولا تلهتئاتر در ساعتهایی پخش میشود که شبکههای دیگر برنامههای پرمخاطب مانند سریال یا فیلم سینمایی پخش میکنند و عملا این تله تئاترها دیده نمیشوند.»
آسوده با اشاره به تعدد دکورها در این تئاتر تلویزیونی میگوید: «در این تلهتئاتر 6 دکور طراحی شد و تقریبا برای هر 10 دقیقه، یک دکور طراحی و اجرا شده و از این نظر نسبت به تلهتئاترهایی که تنها با یک دکور ضبط میشوند، متفاوت است و انرژی و هزینه چند برابری مصرف کرده است.
همین مساله درباره دستمزد بازیگران هم صدق میکند. به عنوان مثال، بازیگرانی که در یک تلهتئاتر بازی میکنند، تقریبا نصف دستمزدی را که در یک سریال میگیرند، در تلهتئاتر دریافت میکنند و درواقع تنها نیرویی که این هنرمندان را به سمت تئاتر تلویزیونی میکشد، فقط و فقط عشق است.»
آسوده پس از این تلهتئاتر، ضبط نمایش دیگری را به نام «خانم ساویج عجیب» به کارگردانی محمد یعقوبی برای شبکه 4 سیما آغاز خواهد کرد.
یک آدم ساده و گرفتار
خسرو احمدی با لباس بنددار آبیرنگ و عینک با قاب پهن و چهرهای درمانده، خیلی بانمک به نظر میرسد. به سراغ او میروم و از نقشی که در «منم اومدم» دارد، میپرسم: «نقش یک مرد ارمنی به نام آقای «شوماون» را بازی میکنم که به دلیل مشکلات زندگی مجبور است 2 جا کار کند. شوماون یک آدم ساده و گرفتار است که با این که در 2 شیفت کار میکند، به فکر یافتن شغل سوم میافتد و مجبور میشود برای یافتن شغل سوم به کسی رشوه بدهد اما همین تصمیم باعث سلسله اتفاقهای خندهداری میشود و ماجراهای جدیدی را شکل میدهد.»
احمدی حدود 2 ماه برای این نقش تمرین داشته و از این که با دژاکام کار کرده، اظهار رضایت میکند.
حضور خسرو احمدی در گروه «منم اومدم» باعث خوشنودی همه است، زیرا آنقدر شاد و بانمک است که در فواصل ضبط لبخند را بر لبان همه مینشاند. دوباره تمرین برای ضبط شروع میشود. به دکورها نزدیک میشوم. فضای یک راهرو با چند اتاق است که گویا سکانسهای آخر نمایش در این راهرو که مربوط به یک اداره است روی میدهد. دکوری با رنگهای گرم که کمی باریک به نظر میرسد.
امیر دژاکام، کارگردان هنری تلهتئاتر، روی یک صندلی مقابل صحنه نشسته است و با بازیگران تمرین میکند. «حمید فلاحی» یکی از بازیگران این نمایش است که بارانی و شالگردن بلندی به تن دارد و قرار است در این نمایش با پای گچ گرفته بازی کند، چوبهای زیر بغلش از قدش بلندتر است و او را در حرکت دچار ناراحتی میکند. او نیز نقش یکی از کارمندان این اداره را بازی میکند.
سراغ دژاکام میروم. آرام و صبور است و متفکر. چند کاغذ در دست دارد.
دژاکام درباره این تلهتئاتر چنین میگوید: «متن این نمایشنامه نوشته ژرایر آنانیان یک نویسنده ارمنستانی است که آندرانیک چخومیان آن را ترجمه کرده است. «منم اومدم» داستان زندگی مردی را در ارمنستان به تصویر میکشد. نقش مرد را خسرو احمدی و نقش همسرش را محبوبه بیات بازی میکنند. این نمایش در ارمنستان حدود 2 سال اجرا داشته و فکر میکنم بازیگران ما هم توانستهاند به خوبی از عهده اجرای نقشها برآیند.» او با اظهار رضایت از انتخاب بازیگرانی چون محب اهری، بیات، احمدی و ... میگوید: «از انتخاب بازیگران کاملا راضی هستم، چون بیشتر آنها عضو گروه تئاتری ماهان هستند که من سالهاست با آنها همکاری دارم و بازیگران نقشهای فرعی هم از دانشآموختگان رشته بازیگری هستند که در مجموع، گروه هنری خوبی را تشکیل دادهاند و امیدوارم در زمان پخش نیز رضایت مخاطب را جلب کنیم.»
دیر اومدم و زود میرم!
اکبر رحمتی، بازیگر دیگری است که قرار است فقط در سکانسهای پایانی تلهتئاتر نقش داشته باشد. سرحال است و با روی خوش از نقش خود میگوید: «من تازه امروز به گروه اضافه شدهام. در واقع دیر اومدم و زود هم میرم! فقط قرار است در این سکانس در راهروی اداره بازی کنم. یک نقش کوتاه است اما حضور کنار هنرمندان و کارگردان اثر، باعث خوشحالیام بود.»
رحمتی در حال حاضر مشغول بازی در سریال «کلاه پهلوی» است.
قرار است دوباره تمرین شروع شود. مسعود فروتن کارگردان تلویزیونی باسابقه تلهتئاتر، مثل همیشه بین اتاق فرمان و استودیو در حال تکاپوست و اگر هم در استودیو نباشد، معمولا صدایش از گوشی مسعود سرمدی مدیر صحنه به گوش میرسد. فروتن مصاحبه را دوست ندارد. متفکر است و خوشفکر.
بازیگران این سکانس قرار است از پشت صحنه با عجله وارد راهروی اداره بشوند و مشاجرهای بین چند نفر روی دهد. همه پشت دکور جمع شدهاند. صدای خسرو احمدی به گوش میرسد: «یکی کلاه منو بده»!
همه میخندند. فروتن سراغ مسوول اجرای دکور میرود و از او میخواهد زاویه یکی از دیوارهای راهرو را تغییر بدهد. فرصت مناسبی است که سراغ محبوبه بیات بروم.
یک زن ارمنی با کلاه پوست
بیات را در گریمی متفاوت در این تلهتئاتر خواهیم دید؛ یک زن ارمنی با کلاه پوست و چکمه. او درباره نقشش در این نمایش میگوید:
«نقش خانم هدا نوش، همسر آقای شومان را بازی میکنم. زن تقریبا کج خلقی که همسرش را در یافتن شغل سوم یاری میکند. آنها درگیر سوءتفاهماتی میشوند که ماجراهای خندهداری را رقم میزند. فضای کار یادآور دوران کمونیستی پیش از فروپاشی شوروی است و افراد این نمایشنامه جزو طبقه متوسط و فقیر ارمنستان هستند.
وقتی نمایشنامه را خواندم این نقش را پذیرفتم، چون هم متن خوبی داشت و هم تا امروز تقریبا در بیشتر تئاترهای دژاکام با او همکاری داشتهام.»
بیات اصولا از بازی در تلهتئاتر خرسند است و پیش از این نیز در تئاتر تلویزیونی «قطار ارواح» به کارگردانی هادی مرزبان بازی کرده است.
ضبط نهایی قرار است شروع شود. تقریبا همه در حال آماده شدن هستند. از گروه خداحافظی میکنم و از استودیوی 11 بیرون میآیم.
منصوره بسمل
عوامل و دستاندرکاران تلهتئاتر «منم اومدم»
تهیهکننده: احمد آسوده
کارگردان هنری: امیر دژاکام
کارگردان تلویزیونی: مسعود فروتن
اجرای دکور: عباس برزگر
دستیار کارگردان: عباس عبداللهزادهطراح
نور: مجید گلزاریان
طراح صحنه و لباس: فریبا رحمانی
منشی صحنه: زهره عابدی
مدیر صحنه: مسعود سرمدی
دستیار صحنه: فرشته وطنپور
طراحان گریم: نوید فرحمرزی و مژگان ناظمی
صدابردار: تیرداد رضایی
بازیگران: محبوبه بیات، حسین محباهری، خسرو احمدی، اکبر رحمتی، حمید فلاحی، مسعود رضا عجمی، تینو صالحی، ابوالفضل امامیزاده، موناموسوی، دنیا محمدی، امین اکبری، سیدحسام الدین شریفی، سهیلملکآرایی و سینا نصراللهی.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: