نامه‌های ونگوگ عمومی شد

به عقیده کارشناسان این مجموعه نگاه چندجانبه این هنرمند به نامه‌هایش و نمود آن در آثار طراحی و نقاشی‌اش را نشان می‌دهد.

از سویی دیگر این موزه برای این نمایشگاه به طور اختصاصی 3 نامه از این هنرمند را به امانت گرفته است که ونگوگ به امیلی برنارد، نقاش برجسته فرانسوی که طی سال‌های 1941 تا 1968 زندگی می‌کرده، نوشته است. این نامه‌ها از کتابخانه مشهور مورگان در نیویورک به امانت گرفته شده است.

این نمایشگاه درواقع محصول بیش از 15 سال تحقیق موزه ونگوگ به همراه آکادمی سلطنتی هلند در مورد نامه‌نگاری‌های این هنرمند است که آثار به نمایش درآمده در آن در قالب کتابی منتشر خواهد شد.

در یکی از نامه‌هایی که در این نمایشگاه به نمایش درآمده، ونسان ونگوگ در 19 آوریل 1888 خطاب به امیلی برنارد نوشته: چه کسی تصور می‌کند که کلمات هیچ چیز نیستند. این واقعا خیلی جالب و البته سخت است که درباره چیزی حرف بزنی که چندی دیگر می‌خواهی آن را نقاشی کنی.

ونسان ویلم ونگوگ یا فینسنت فان خوخ هنرمند نقاش سرشناس هلندی است که در سال 1853 به دنیا آمد. این نقاش که این روزها بسیاری از معتبرترین کلکسیونر‌های جهانی آرزوی داشتن یک اثر از وی را در میان مجموعه آثار خویش دارند در زمان حیاتش در گمنامی کامل به سر می‌برد. کارشناسان نقاشی وی را منشاء آغاز جنبش پست امپرسیونیست در نقاشی معاصر جهان می‌دانند. امروز بیشتر مردم بعضی از این تابلوها را می‌شناسند؛ گل‌های آفتابگردان، صندلی خالی، شب‌های پرستاره، درختان سرو و بعضی پرتره‌هایش به صورت تصاویر چاپی، شهرت جهانی دارند و در بسیاری از اتاق‌های ساده مردم عادی نیز دیده می‌شوند. این دقیقا همان چیزی است که ونگوگ می‌خواست. او دوست داشت تابلوهایش تاثیر‌ مستقیم و قوی چاپ‌نقش‌های رنگی ژاپنی را داشته باشند که بسیار تحسینشان می‌کرد. هر چند که هنوز بسیاری علت مرگ ونگوگ را نمی‌دانند، اما بسیاری بیماری مرموز روحی که وی در پایان عمرش به آن گرفتار شده بود را عامل خودکشی این هنرمند در 29 ژوئیه 1890 می‌دانند.

این بیماری حتی باعث شد که یکی از گوش‌هایش را ببرد.