به نظر می رسد اعزام ایساف به ولایات از لحاظ سیاسی بی تاثیر باشد.
به این دلیل به جای آن
گروههای بازسازی ولایات مرکب از سربازان مسلح به سلاح های سبک برای کمک به بازسازی
اعزام خواهند شد
امریکا چند گروه و انگلیس و نیوزیلند هر کدام یک گروه بازسازی دارند و آلمان نیز احتمالا گروهی را در کندوز مستقر خواهد کرد.
اگر اوضاع بخوبی پیش برود احتمالا بزودی
تعدادی از این گروهها در سراسر کشور حضور خواهند داشت .
این گروهها ماموریت مبهمی دارند
آنها نیروی ائتلاف نیستند اما از حمایت هوایی ائتلاف برخوردارند ، جزیی از ایساف هم نیستند اما از
تجارب آن سود می برند.
از مزیت متحرک بودن و انعطاف پذیری ویژگی هایی مهم در افغانستان
برخوردارند. یک ژنرال امریکایی می گوید:«ما داریم قرن امپراتوری رم را دوباره می سازیم ، اما چرا
نه؛» با این حال این گروهها در بهترین شرایط فقط یک نیروی میانجی خواهند بود.
آنها کمتر از آن
هستند که خود بتوانند باعث تغییرات بسیار شوند:
گروه 72 نفری انگلیس در مزار شریف مسوول
خدمت در منطقه ای به وسعت اسکاتلند است .
نیروی ائتلافی تحت رهبری امریکا با عنوان «عملیات آزادی مداوم» جدا از ایساف ، بشدت
مشغول تلاش برای تثبیت اوضاع در قسمت جنوبی افغانستان بوده است اگرچه تعیین میزان موفقیت
آن دشوار است.
بسیاری از اعضای طالبان از آتش هلیکوپترهای آپاچی جان به در نمی برند
اما اسامه بن لادن و ملاعمر ، رهبر طالبان ، هنوز دستگیر نشده اند و اوضاع جنوب کشور خطرناکتر
می شود.
عملیات عمده - که در حال حاضر توسط سربازان ایتالیایی و نخستین سربازان ارتش
ملی جدید افغانستان انجام می شود - غالبا به دستگیری عده ای اندک که ممکن است تروریست
یا چوپان باشند ، منجر می شود.
دستگیرشدگان به پایگاه بگرام در شمال کابل فرستاده می شوند تا
از آنان بازجویی کنند.
تعدادی از آنان در آنجا مرده اند اما به تدریج که از درگیری های شدید کاسته
می شود ، موضوع هزینه های حضور نیروهای ائتلاف مطرح می شود مخصوصا با توجه به این که
امریکایی ها سالی حدود 10 میلیارد دلار هزینه دارند که این در مقایسه با سالی نیم میلیارد دلار
هزینه ایساف آزاردهنده تر می شود.
افغانستان ; سقوط دوباره
بخش دوم : خوش بین ها و بدبین ها