استقبال جهانی از انتخابات افغانستان

مقامات بین‌المللی از این حضور قدردانی کرده و آن را انتخاباتی تاریخی خوانده‌اند. این انتخابات در شرایطی به عنوان گامی در راستای دستیابی به دموکراسی بیشتر درافغانستان مطرح ‌شده که با توجه به گمانه‌زنی‌هایی که در مورد امکان تقلب در انتخابات وجود دارد، به نظر می‌رسد افغانستان هنوز تا رسیدن به دموکراسی مسیری طولانی در پیش داشته باشد.

مردم افغانستان در حالی روز پنجشنبه پای صندوق‌های رای رفتند که در برخی مناطق، آنها این احساس را داشتند که باید به گزینه‌ مرگ یا زندگی خود رای دهند تا یکی از کاندیداهای انتخابات افغانستان. با این حال حضور افغان‌ها در پای صندوق‌های رای این حس را به جامعه بین‌المللی القا کرده که ملت افغان از جریان‌های دموکراتیک رو به رشد بوجود آمده توسط غرب در این کشور که در تقابل با خشونت‌های طالبان قراردارد، خشنود است.

البته این حضور شاید حامل این پیام نیز باشد که هنوز خیلی زود است افغانستان را کشوری شکست خورده بنامیم چرا که با وجود همه خشونت‌هایی که در این کشور وجود دارد، دموکراسی و رسیدن به آن جزو اولویت‌های این کشور است و این چیزی است که انتخابات اخیر این کشور تا حدی گواه آن بود.

در کنار استقبال مقامات مختلف از شرکت مردم افغانستان در انتخابات، این نگرانی وجود دارد که نتایج برآمده از انتخابات ظن تقلب در انتخابات را تقویت کند. این خطر در شرایطی احساس می‌شود که با وجود آن که رئیس ستاد انتخاباتی کرزای از پیشتازی وی خبر داده است‌ ستاد انتخاباتی عبدالله عبدالله، رقیب اصلی کرزای ضمن انکار اظهارات طرف مقابل ادعا دارد انتخابات حتما به دور دوم کشیده می‌شود.از دیگر سو باید گفت که فقدان سرشماری‌های دقیق در افغانستان ظن امکان تقلب در انتخابات را تقویت می‌کند چرا که طبق اطلاعات کمیسیون انتخابات افغانستان در انتخابات جاری این کشور 17 میلیون نفر واجد شرایط بودند که این تعداد در سال 2004 حدود 5/12 میلیون نفر گزارش شد.

رمضان بشردوست، از دیگر کاندیداهای این انتخابات نیز با اشاره به احتمال زیاد تقلب در انتخابات، آن را بیشتر یک کمدی خوانده تا یک انتخابات سالم. البته نباید از نظر دور داشت که نتایج نظرسنجی‌هایی که پیش از این انجام شده بود همه حکایت از پیروزی حامد کرزای داشت.

فارغ از آن که رئیس‌جمهور آتی افغانستان چه کسی است به علت ساختارهای ضعیفی که در این کشور وجود دارد افغان‌ها به رئیس‌جمهوری قوی نیازمندند که قبل از هرچیز به شرایط امنیتی این کشور ثبات بخشد. رئیس‌جمهوری که بتواند با وجود گروه‌هایی چون طالبان، قدرت را در دولت متمرکز کند و اختیارات مورد نیاز استان‌ها را به آنها اعطا کرده و تمام گروه‌های غیر قانونی را خلع سلاح سازد.

افغانستان به سیستمی عادلانه نیازمند است؛ سیستمی که تاثیر آن بر رهبران شبه نظامیان چشمگیر باشد.

منبع: فوکوس