تلویزیون به زبان ساده

 اتاقی نیز در کنار استودیو وجود دارد که اتاق کنترل نامیده می‌شود. افراد مستقر در این اتاق می‌توانند همه آنچه را که در استودیو رخ می‌دهد، ببینند. آنها می‌توانند همه تصویرهایی را که دوربین‌ها می‌گیرند، بر روی صفحات تلویزیون‌های خود مشاهده کنند.

کارگردان در اتاق کنترل می‌نشیند. کارگردان صحنه‌های لازم برای ضبط یا پخش مستقیم را از میان تصاویر تلویزیون‌های مختلف انتخاب می‌کند و دستور می‌دهد که باید از یک صحنه به صحنه دیگری رفت و در واقع، آنچه مردم بر روی صفحه تلویزیون می‌بینند، با نظر کارگردان انتخاب شده است.

تصاویر با دوربین‌های تلویزیونی به صورت زیر گرفته می‌شود: ابتدا نور بر بازیگران می‌تابد. سپس این نور از بازیگران به داخل دوربین منعکس می‌شود. در داخل دوربین، نور منعکس‌شده توسط یک لامپ مخصوص به جریان الکتریکی تبدیل می‌شود.

دوربـیـن‌هـای جدید، تصویرهای رنگی هم می‌گیرند.

بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی در استودیو به اجرا درمی‌آیند. استودیوها را معمولا به شکل مستطیل و با مساحت‌های گوناگون می‌سازند. مثلا برای یک برنامه عروسکی از استودیوی کوچک استفاده می‌کنند. یا برای ضبط سرود و یا نمایش از استودیوی بزرگتری استفاده می‌شود.

بسیاری از برنامه‌های تلویزیونی در خارج از استودیو به اجرا درمی‌آیند. برنامه‌های خارج از استودیو را پخش بیرونی می‌نامند.

گاهی نیز برنامه‌های تلویزیونی را می‌توان از یک نقطه به نقطه دیگر فرستاد. برای این کار، ابتدا یک دستگاه فرستنده، امواج تلویزیونی را به ماهواره (قمر مصنوعی)‌ای می‌فرستد که در ارتفاع زیاد بر فراز زمین قرار گرفته است. سپس ماهواره این امواج را به آنتن‌های گیرنده و بسیار بزرگ در کشورهای دیگر منتقل می‌کند تا از آنجا برای استفاده داخلی پخش شود. با این روش برنامه‌ها به‌‌طور غیرمستقیم به تلویزیون‌های خانگی در کشورهای دیگر می‌رسد.