حوادث یک به یک می‌آیند ؛ شیوا هم قربانی شد

شیوا فقط 7 سال داشت و پدر و مادرش با واژه‌های کودکانه او آشنا و مانوس بودند،‌ اما اکنون او نیز قربانی بی‌مبالاتی کسانی شده است که هیچگاه نخواسته‌اند باور کنند که در مقابل مردم مسوول هستند.

همسایه‌ها در تحقیقات به قاضی گفته بودند، چندین‌بار برق‌گرفتگی را به اداره برق منطقه گزارش کرده بودیم، اما هیچ‌کس حاضر به حضور در محل و رفع عیب نبود تا این‌که شیوا، قربانی این بی‌توجهی شد.

اگر چه بروز حوادث اجتناب‌ناپذیر است، اما می‌توان با یادآوری مسوولیت خود، از اتفاقات اینچنینی پیشگیری کرد.

اگر مسوولان آب و فاضلاب در غرب تهران نسبت به مراقبت از مخازن آب توجه می‌کردند، مردم منطقه 2 ماه آب آلوده نمی‌نوشیدند و اگر مسوولان برق منطقه مشیریه به درخواست مردم اهمیت می‌دادند، امروز مادری در فراق فرزند 7 سا‌له‌اش ضجه‌ نمی‌زد.

نگارنده به یاد می‌آورد چند سال پیش و در پی وقوع زلزله‌ای در کشور ژاپن و تخریب لوله‌های آب شرب مردم، مدیر منطقه‌ای که نتوانسته بود بسرعت لوله‌‌های آب شرب را ترمیم کند، با باقی گذاشتن یک نامه عذرخواهی، خودکشی کرد. هدف از این یادآوری این نیست که خدای ناکرده فردی را وادار به خودکشی کنیم و اصولا تجربه به ما یاد داده است که مقایسه مسوول ژاپنی و فلان مسوول خودی در اداره آب و برق قیاس مع‌الفارق است، اما بر این باوریم، اگر پس از بروز هر نوع حادثه مسوولان نظارتی موضوع را پیگیری و با قدرت و قاطعیت با عوامل خاطی و بی‌توجه برخورد کنند، به طور یقین همگان به این باور خواهند رسید که باید پاسخگوی عملکرد خود باشند.

امروز شیوا در زیر خروارها خاک آرام گرفت. براستی فردا نوبت کدامین شیوای دیگر است؟

کاش آن فرد مسوول که علی‌رغم تماس‌ها برای رفع عیب از پست برق کنار چراغ راهنمایی توجهی نشان نداده بود، امشب راحت بخوابد و با مشاهده فرزندانش به یاد شیوا نیفتد؛ کاش....

ناصر صبوری