بیمارستان در قاب دوربین

با آن که حوادث و وقایع پزشکی به جهت عجین بودن با بیمار و بیماری و درد، خیلی خوشایند به نظر نمی‌رسد اما در سریال تلویزیونی «پرستاران» شرایطی پدید آمده تا مخاطب به راحتی موضوعات را درک و تعقیب نماید و این امر مستلزم بسترسازی داستانی مناسب است. داستان پرستاران که شالوده اصلی هر بخش از این سریال است، داستانی نفس‌گیر و مبهم و پیچیده نیست. قصه یک درمانگاه یا بهتر بگوییم بیمارستان کوچکی است که تعدادی پزشک و پرستار در آن حضور دارند. این مجموعه پزشکی به مانند هر بیمارستانی همه شرایط و وقایع را دارد و محکم‌ترین بخش داستان اتفاقا همین‌جاست؛ یعنی واقعیت موجود از این روی است که وقتی چنین شرایط محیطی در فضاسازی اولیه قصه وجود دارد، در نتیجه با سرعت می‌بایست شخصیت‌ها را نیز با چنین شرایطی درگیر ساخت.

این شرایط حاکی از نوع برخورد پزشکی عوامل این بیمارستان با بیمار است. از پزشک تا پرستاران که بازیگران اصلی این مجموعه هستند، گویا همگی سال‌هاست نسبت به این حرفه تخصص کافی دارند. از این ‌روی است که داستان از یک روند ساختگی خروج پیدا کرده و به سرعت تبدیل به مستندی ظاهری می‌شود و هم‌پای آن قصه حرکتی فزاینده به خود می‌گیرد. در این حرکت کارگردان طی این سال‌ها، با ورود و خروج شخصیت‌های ثابت، به معرفی هریک از آنها می‌پردازد و سعی می‌کند از این شخصیت‌های محوری، شخصیتی بجا و قابل انعطاف داستانی پدیدار نماید و معمولا درخصوص هریک دغدغه‌های شخصی و خانوادگی آنها را پدیدار می‌کند. با ذکر این مطلب که محوریت اصلی هر داستان بیماران این مرکز پزشکی هستند، در اقدامی جالب کارگردان، بیماران را از دریچه‌های مختلف معرفی می‌کند.

برای ورود به این اصل، کلید کار را از بیماری آنها می‌زند و بیماری را عاملی مناسب در جهت شخصیت‌پردازی هریک جای می‌دهد. بیماران از بیماری، از زندگی و از گرفتاری‌های خود می‌گویند و از همین روی است که هر بار این پتانسیل وجود دارد تا قصه به سبک و سیاقی جدید ساخته شود. در هر مجموعه «پرستاران» قصه متنوعی ساخته می‌شود که هریک دارای چند قصه جداگانه هستند. این داستان‌ها برگرفته از خود شخصیت‌هاست و به نظر می‌رسد که کارگردان کمترین دخالت را در این مورد داشته. پرستاران سعی می‌کند خیلی از حوزه‌های اجتماعی و مشکلات حواشی جامعه امروزی را نیز طرح کند، بی‌آن که بخواهد دخل و تصرفی در آن داشته باشد. از ویژگی‌های خاص این مجموعه علاوه بر قصه‌های متنوع، تعلیق‌های بسیار کوتاه و منطقی است که در هر مجموعه در شرایط ظاهری داستان پدیدار می‌گردد. این تعلیق‌ها ضمن بروز پی‌نوشت‌های خاص که در تاکیدات مکرر شخصیت‌ها بروز می‌کند، قادر گشته تا داستان را با کششی ویژه همراه سازد و از همین روی است که پتانسیل تعلیق یکی از نقاط قوت این سریال است. البته نباید ناگفته بماند که بازی بازیگران در پدیدار ساختن شخصیت‌ها نیز خود نقطه قوت و کلیدی در این سریال دامنه‌دار اما جذاب و به دور از تکرار و یکنواختی است.

ریحانه صانعی