در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
اما مساله مهم در این باره توجه به شرایط اجتماعی و فرهنگی و روحیه هنرمند و مخاطبان در برقراری ارتباط و تعامل دو طرفه است؛ موضوعی که شاید از نظر برخی مسوولان کم اهمیت و ناچیز شمرده شود، اما به حقیقت اینگونه نیست و در واقع مهمترین و قویترین عامل ارتباطی بین هنرمندان و مخاطبان را باید در وضعیت روحی و احساسی آنها جستجو کرد که در ارتباطی تنگاتنگ با حال و هوای جامعه قرار دارد.
بیشک محصولات هنری بازتاب و آئینه وقایع اجتماعی هرجامعهای است که از صافی ذهن و ضمیر هنرمند میگذرد و به منصه ظهور میرسد و از آنجا که موسیقی به لحاظ حساسیت فوقالعاده و ظرافت بالایش بیش از دیگر هنرها در ارتباط با مخاطبان آسیبپذیر بوده و احتیاج به فضایی کاملا آرام و آماده برای این تعامل دارد در نتیجه افت کمی و قابل لمس برنامههای موسیقایی کاملا طبیعی جلوه میکند؛ دقیقا به همین دلیل بود که استاد فرهاد فخرالدینی با اشاره به وضع موجود از برگزاری کنسرت ارکستر موسیقی ملل سر باز زد.
به هرحال نمیتوان برای اجرای بسیاری از برنامههای هنری که نیاز به تمرکز و بسترسازی مناسب برای برقراری ارتباط با مخاطبان بویژه در برنامههای زنده و نفس به نفس دارد دست به تلاش بیهوده زد، چرا که تلاش برای برگزاری کنسرت در شرایط نامناسب کاملا نتیجه عکس میدهد و شاهد و مصداق بارز این نکته برگزاری کنسرت ارکستر سمفونیک تهران در تالار وحدت در هفتههای گذشته بود که مخاطبان آن حتی یک دهم ظرفیت سالن را هم پر نکرده بودند!
باید اذعان داشت که هنرمندان از بطن مردمند و از میان آنها و برای آنها به روی صحنه میروند و در نتیجه با فراز و فرود و با بالا و پایین رفتن احساسات و عواطف آنها بالا و پایین میروند؛ امید که این فراز و فرودها به نقطه ایدهآل و با ثباتی برسد تا چون گذشته با برگزاری برنامههای متنوع، شاهد اعتلای هنر موسیقی در کشور باشیم.
حمیدرضا عاطفی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: