امثال احد شیخ لاریها، کریم باقریها، دینمحمدیها و خطیبیها در بستر فوتبال پرجوشش تبریز رشد و تکامل یافته و در تیم ملی به بزرگی رسیده و صاحب جایگاه شدهاند.
تراکتورسازی، ماشینسازی و شهرداری تبریز نیز از تیمهای با ریشه فوتبال آذربایجان شرقی هستند که همواره و با وجود تمام نداریها با سیلی نیز که شده صورت خود را سرخ نگاه داشته اند تا هواداران دو آتیشه و البته با اخلاق تبریزی، با موفقیت این تیمها در فوتبال کشور به خود ببالند و همواره نیز حامی و پشتیبان نمایندگان خود در عرصه باشگاهی باشند.
برای آنان نیز فرق نمیکرد تیمشان لیگ برتری است یا دسته یکی، اگر چه همیشه این حق برایشان محفوظ بوده و هست که نمایندهای در سطح اول فوتبال ایران داشته باشند.
تراکتورسازی که به نوعی نماد فوتبال دیار ائلگلی و شاعر نامی مرحوم شهریار است، 2 فصل قبل در آستانه صعود به لیگ برتر قرار گرفت، اما شیرینفرازیها در نقطه پایان یقه این تیم و مربیاش فرشاد پیوس را گرفتند تا حضور نماینده سرافراز آذربایجان شرقی در لیگ برتر 2 سال به تعویق بیفتد.
اما امسال آنان با حضور ناصر شفق به عنوان مدیرعامل تشکیلاتیتر و منسجمتر عمل کردند تا با ارائه بازیهایی خوب، به انتظار 8 ساله تبریزیها برای حضور در لیگ برتر پایان دهند.
بیشک باید حضور تراکتورسازی را در لیگ برتر به فال نیک گرفت و به طور مسلم حضور این تیم پر طرفدار بر غنای کیفی لیگ بسی اضافه خواهد کرد تا ورزشگاه 70 هزار نفری یادگار امام (ره) تبریز پس از سالها خمیازه کشیدن، دیگر بار با حضور طرفداران پرجنبوجوش نفس تازه کرده و به بهترین شکل از تیمهای میهمان پذیرایی کند.
آنچه مسلم است با حضور تراکتورسازی در لیگ برتر، استعدادهای پرشمار فوتبالی این خطه فرصت بیشتری برای بروز و ظهور خواهند یافت تا با به صحنه آمدن نسل تازه فوتبال آذربایجان شرقی، فوتبال ملی ایران نیز حسابی از این اتفاق بهرهمند شود.
حجتالله اکبرآبادی
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم