وقتی راهی جز فرار باقی نمی‌ماند

بررسی مشکل: آقای الف دچار گریز تجزیه‌ای شــده اســت. رفـتـار ایـن گـونـه افـراد غـیـرعـادی و نمایش‌گونه است. اصطلاح گریز به این معنی است که این بیماران به طور فیزیکی از خانه یا محل کار خود دور می‌شوند و قادر نیستند جنبه‌های مهم هویت پیشین خود (مانند نام، خانواده و شغل)‌ را به یاد آورند. به نظر می‌رسد انگیزه این افراد تمایل به کناره‌گیری از تجارب دردناک احساسی باشد. انواعی از عوامل شخصی و استرس‌زا مانند مشکلات زناشویی، مالی، شغلی و عوامل استرس‌زای مربوط به جنگ شخص را نسبت به گریز تجزیه‌ای مستعد می‌کنند. از سایر خصوصیات مستعدکننده می‌توان به افسردگی، اقدام به خودکشی، اختلالات عضوی، صرع و سابقه سوء مصرف مواد اشاره کرد. باید دانست بیمار مبتلا به گریز تجزیه‌ای معمولا در مسیر هدفداری از خانه دور می‌شود و این حالت اغلب چند روز طول می‌کشد و در خلال این دوره بیمار نسبت به زندگی و ارتباطات گذشته خود فراموشی کامل دارد و حتی نمی‌داند چیزی را فراموش کرده است. پس از بازگشت به حالت عادی فقط وقایع پیش از گریز را به خاطر می‌آورد.

درمان: مصاحبه روانپزشکی، مصاحبه به کمک دارو و هـیـپـنــوتـیــزم در آشـکــارسـازی عـوامـل استرس‌زای روانی زمینه‌ساز دوره گریز موثر است. البته حتی پس از بهبودی فرد نمی‌تواند وقایع مربوط به دوره فرار را به یاد بیاورد.