سکوت در برابر مسافر زمان

مدت‌ها بود که شما را در سریال‌های تلویزیونی ندیده بودیم. چرا؟

شاید عمده‌ترین دلیلی که باعث شد گزیده‌تر کار کنم، این بود که متاسفانه کارهای خوب در این سال‌ها کمتر ساخته می‌شود. البته این، به این معنا نیست که تا به حال در کارهایی که بازی کرده‌ام، همگی جزو بهترین‌ها بوده است. اما حتی کارهای متوسط و کارهایی که حداقل انگیزه‌های لازم را برای بازیگر ایجاد می‌کند، واقعا کم ساخته می‌شود.

یعنی می‌خواهید بگویید همه کارها ضعیف هستند؟

حداقل اگر هم نباشد، به من پیشنهاد نمی‌شود. برای همین هم است که ترجیح دادم کمتر در تلویزیون حضور پیدا کنم.

پس منتظر بودید تا یک نقش خوب به شما پیشنهاد شود؟

بله. دقیقا همین‌طور است. اما به هر حال یک بازیگر گاهی مجبور است بر خلاف میل باطنی‌اش در برخی کارهای متوسط هم حضور پیدا کند.

در سریال‌های مسافر زمان 2 و همه بچه‌های من حضور داشته‌اید. آیا ضبط هر دو سریال همزمان بود؟

بله، تقریبا. سال گذشته چیزی نزدیک به 9 ماه درگیر بازی در سریال مسافر زمان 2 بودم و بعد از آن هم در سریال خانم برومند بازی کردم.

چگونه برای سریال همه بچه‌های من دعوت شدید؟

در ابتدا از من برای بازنویسی متن‌ها دعوت به همکاری شد. البته مسوولیت تمام متن‌ها به عهده خانم راضیه برومند بود و من در این مورد تنها چند جلسه با ایشان همکاری کردم و از آنجایی که در این قصه محوریت اکثر نقش‌ها به عهده خانم‌هاست و تنها چند نقش کوتاه برای آقایان وجود داشت، تصمیم بر این گرفته شد که نقش فریدون را به من واگذار کنند که یکی از شخصیت‌های فرعی سریال بود.

فریدون تفاوتی هم با نقش‌های قبلی‌تان داشت؟

بـلـه. بـه نـظـرم فـریـدون، شـخـصـیـت جالب و دوست‌داشتنی‌ای بود و مانند او را در اطرافمان زیاد می‌بینیم. فریدون، آدم اهل مطالعه‌ای است و در یک فضای فانتزی و ذهنی زندگی می‌کند و در زندگی‌اش بیشتر سرگرم درس بوده است. برای همین هم مادرش فکر می‌کند که او یک نابغه است و سعی می‌کند تمام راحتی او را برای شکوفا شدن استعدادش فراهم کند.

کدام وجه فریدون برای خودتان جذاب‌تر بود؟

ببینید فریدون با تمام امکاناتی که در اختیار دارد؛ ولی باز هم از زندگی‌اش چندان راضی نیست و در مقطعی سعی می‌کند خودش را از چارچوبی که مادرش برایش تعریف و ترسیم کرده است، خارج کند. این مساله‌ برای خودم جالب بود که در عین داشتن تمام امکانات، باز از زندگی‌اش ناراضی است.

با توجه به این که در اکثر سریال‌های خانم برومند حضور داشته‌اید، ویژگی‌های ایشان را به لحاظ کارگردانی چطور ارزیابی می‌کنید؟

من تقریبا از سریال هتل به این طرف در اکثر سریال‌های خانم برومند بازی کرده‌ام و برخلاف تصوری که اکثرا نسبت به سختگیر بودن ایشان دارند، باید بگویم که اصلا این طور نیست و یا حداقل در مورد من این سختگیری وجود نداشته است و همیشه از کارکردن با ایشان لذت برده‌ام و درس‌های زیادی آموختم. خانم برومند از معدود کارگردان‌هایی هستند که به جزئیات کارهایشان احاطه دارند و به ظرایف کار دقت می‌کنند.

شاید برای همین هم هست که اکثر کارهایشان پرمخاطب می‌شود؟

بله. دقیقا همین طور است. ضمن این که خانم برومند ضمن حساسیتی که نسبت به نقش‌ها و ارائه آنها دارند، به متن‌ها هم خیلی توجه می‌کنند. به هر حال تجربه‌های زیادی از همکاری با خانم برومند به دست آورده‌ام.

برویم سراغ سریال مسافر زمان. با توجه به این که قصه این سریال به گذشته هم اشاره دارد، چگونه با نقش‌تان ارتباط برقرار کردید؟

مـن تـرجـیـح مـی‌دهـم در مورد شخصیت‌ها و نقش‌هایی که در این سریال به نمایش درآمده است، صحبت نکنم.

با این حساب چرا بازی در این سریال را پذیرفتید؟

در وهله اول، فیلم نام و کلیت این سریال برای من جذاب بود؛ چراکه بعد از سال‌ها در این سریال سعی شده بود هرچند کوتاه نگاهی به گذشته ایران داشته باشد. تصور می‌کنم که در این سال‌ها کمتر فیلمسازی به این سـمـت رفـته است و برای همین هم هست که کمپانی‌های خارجی، تاریخ ایران را ضعیف نشان داده‌اند. به هر حال نگاهی که به تاریخ ایران در این سریال وجود داشت، باعث شد که بازی در آن را قبول کنم.

آقای ناصرنصیر شما در تئاتر هم بازی می‌کنید و هم کارگردانی. در حال حاضر نمایشی برای اجرا دارید؟

من در تئاتر عضو گروهی به سرپرستی فرهاد آئیش هستم. که سالی یک بار، نمایشی را به روی صحنه می‌بریم و با توجه به این که فصل اجرای تئاتر بیشتر در نیمه دوم سال است، هنوز کاری برای تمرین و اجرا در نظر نگرفته‌ایم. البته صحبت‌هایی شده است که امیدوارم هر چه زودتر بتوانیم مثل سال گذشته کاری را برای اجرا آماده کنیم.

در مورد تلویزیون چطور. آیا کاری آماده پخش یا تصویربرداری دارید؟

خیر. چون مجموعه مسافر زمان یک پروژه تقریبا طولانی بود که خیلی از من وقت و انرژی گرفت. البته دو پیشنهاد برای بازی در تلویزیون داشته‌ام که یکی از آنها باید در شهرستان تصویربرداری می‌شد که به این دلیل نپذیرفتم. چون رفت و آمد برایم سخت بود و دیگری فیلمنامه خوبی نداشت. بنابراین تصمیم گرفتم تا زمانی که پیشنهاد خوبی ندارم، به ترجمه کتاب و کارهای دیگرم مشغول باشم.

شما در مجموعه‌های زیادی به عنوان نویسنده حضور داشته‌اید. نوشتن برایتان دلچسب‌تر است یا بازی کردن؟

به هر حال هر کدام از این کارها ویژگی‌های خاص خودشان را دارند اما نوشتن برایم شیرین‌تر و جذاب‌تر است. و آرامش خاصی را به من می‌بخشد.

راستی چرا بیشتر در کارهای طنز بازی می‌کنید؟

چون کارهای طنز البته اگر استاندارد لازم را داشته باشد باعث جذب مخاطب و شادی او می‌شود و برای خودم هم شیرین‌تر و جالب‌تر است. و خسته‌ام هم نمی‌کند.

محبوبه ریاستی