قاب خوانندگان

قدرت سینما

«ستاره‌ها» همیشه به جهت شرایط خاصشان بین همگان محبوب‌اند. چه در حوزه ورزش چه در زمینه علم و فناوری و چه در زمینه‌های هنری و در این بین بخصوص سینما. «سینما» قادر است آدم‌هایی را مطرح کند که آنها خود در مسیر حوادث داستان‌ها و قصه‌های گوناگون فیلم‌ها غوطه‌ورند و قطعا همان آثار می‌باشد که سبب می‌گردد تا‌ آنها طرح گشته، بزرگ شوند و پس از چندی تبدیل به ستاره‌هایی شوند که با وجود آنان برخی از داستان‌ها و البته برخی از فروش فیلم‌ها هویت به خود می‌گیرد.
کد خبر: ۲۵۵۲۴۰

مردم با این ستاره‌ها به جهت نقش‌ها و شخصیت‌هایی که بازی می‌کنند ارتباط برقرار می‌کنند و در ذهن و افکارشان آنان را متفاوت با سایر مردم می‌پندارند ولی آنها نیز به مانند مردم عادی به زندگی خود مشغول‌اند و حتی در ذهنشان نیز آنان هم ستاره‌هایی دارنند. این وضعیت جاری بهترین دستمایه برای ساخت فیلمی با عنوان سوپراستار شد که «تهمینه میلانی» این کارگردان زن ایرانی این روزها در حال اکران دارد. دستمایه‌ای که نمی‌‌توان تصور کرد که میلانی آن را ساخته باشد،‌ چرا که معمولا موضوعات و محور قصه‌های میلانی حول‌و‌حوش زنان و دختران بوده ولی این بار او در طراحی قصه‌اش با محور قرار دادن یک مرد، کمی در سبک و سیاق سابقش تفاوت ایجاد کرده. از این دست فیلم‌ها در چند سال اخیر به نمایش درآمده ولی چگونه است که این اثر میلانی با اقبال عمومی روبه‌رو گشته. میلانی از سوپراستار فیلمش، شخصیتی خاص را خلق می‌کند. شخصیتی که آنقدر محبوب و عزیز است که آثار سینمایی بعضا با نیم‌نگاه او به نگارش درمی‌آید و تاکید بر این امر، دقت نظر میلانی را به سینمای امروز ما نشان می‌دهد و با باریک‌بینی و بسیار نرم این موضوع در «سوپراستار» بیان گشته و با چند سوال کوتاه آن جمع می‌گردد، اما نگاه دیگر میلانی در این اثرش به خود شخصیت یک بازیگر مطرح است، ضمن معرفی او، محبوبیت و علاقه‌مندی مردم نسبت به وی، موضوعی را «میلانی» مطرح می‌کند که خیلی حاصل نگاه شخصی آدم‌هاست. غرور و بزرگ‌بینی آفتی که حقا وجود دارد و این آفت در قابی خاص توسط میلانی مطرح می‌گردد. شاید این طعنه هشداری بوده که در سینمای ما میلانی می‌بیند، اما نویسنده برای رسیدن به این اتفاق، داستان را به سمت و سوی دختری می‌کشاند که گرچه تا پایان ماجرا مشخص نیست که او از کجا و برای چه وارد قصه می‌شود، اما عاملی در پدید آمدن یک هوشیاری در «ستاره سینما» می‌شود. دریچه‌ای که او به زندگی می‌بیند و گویا خودش از نقش‌هایش تاثیر گرفته به یکباره بر هم می‌ریزد و او از خواب غفلت بیدار می‌شود. در طراحی این بیداری، نویسنده آن را به سمت و سویی استثنایی می‌کشاند و شخصیت را به یکباره خالی و تهی می‌کند و با شکسته شدن او جهت داستان را به واقعیات زندگی نزدیک‌تر می‌کند. واقعیات این بار دریچه‌ای تازه به «سوپر استار» می‌دهد و اتفاقا به نظر می‌رسد داستان به یکباره خیزی منطقی به خود می‌گیرد. «تهمینه میلانی» در این اثر اگرچه نه به طور مستقیم بلکه کاملا غیرمستقیم حضور و نقش یک دختر را در بیداری قهرمان داستانش پدیدار می‌کند و این تاکید وی سبب می‌گردد تا این بار نیز کارنامه میلانی تهی از تاثیرات زنان بر داستانش نباشد. «سوپر استار» به هر حال یک واقعیت خاص در عالم هنر و سینماست، واقعیتی که اکثرا آن‌را نمی‌بینند و فقط به شخصیت داستان و بازیگر آن بسنده می‌کنند ولی غافل از آن هستند که این بازیگران کاملا لوکس و طلایی، خود در زندگی شخصی‌شان مثل بقیه مردم زندگی دارند، مشکل دارند و ... و میلانی انصافا توانست فارغ از بسیاری از حواشی این حوزه آن را بیان نماید.

رایا رشیدی

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها