به یاد چهلمین روز درگذشت دکتر حسین عظیمی

یکی از جدی ترین اشکالات وارد بر اغلب دانشمندان و محققان علوم اقتصادی در ایران ، تقلید بی چون و چرای آنها از روشها و الگوهایی است که در کتابها و دانشگاه های خارجی - و بویژه غربی - آموخته اند.
کد خبر: ۲۵۳۴۸
این عیب اساسی نه فقط در تدریس و تالیف ، بلکه حتی در توصیه های سیاستگذاری این اقتصاددانان بوضوح مشهود است . از نگاه این عده ، سیاستی مقبول و صحیح است که در «کشورهای دیگر» جواب داده باشد. به عبارت دیگر،این دسته از اقتصاددانان در زمان تحصیل خود با مسائل کشاورزان یا صنعتگران مثلا میشیگان و منچستر آشنا شده و روش حل مشکلات آنها را فراگرفته اند، ولی به هنگام مراجعه به میهن ، به جای این که ابتدا مساله کشاورزان یا صنعتگران وطن را عمیقا درک کنند، همان راه حل هایی را که برای رفع مشکلات اقتصادی غربی ها فراگرفته اند، برای کشاورزی و صنعت ایران هم پیشنهاد می دهند. خدایش بیامرزد. دکتر حسین عظیمی نه فقط از این عیب کاملا بری بود ، بلکه نسبت به این انحراف خطرناک بکرات هشدار می داد. او با وجود مقام علمی بالای خود ، با روستاییان می نشست ، با آنها هم صحبت می شد ، محیط زندگی و کار آنها را لمس می کرد ، به مسائل آنها عمیقا فکر می کرد و برای حل مشکلات اقتصاد ایران ، چاره می اندیشید. شاید بزرگترین درسی که مرحوم استاد عظیمی به نسل جدید و آینده اقتصاددانان ایران داد ، این بود که ابتدا باید به مساله کشاورزان و صنعتگران «ایرانی» را شناخت و مسائل فرهنگی ، اجتماعی اقلیمی را نیز در ارائه راه حل و پیشنهاد سیاستگذاری های اقتصادی لحاظ کرد. روحش شاد که ایرانی ترین اقتصاددان بود.

سید امیر سیاح
newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها