شبی با سلطان سنجر

پوششی بی‌نظیر از رنگ‌ها، سرشاری این روستا را بیشتر در چشم تماشا می‌آراید. نوع پوشش بانوان روستا بویژه از روند تخریب رضا خانی و... در امان مانده است.

هر ساله در این روستا مراسمی با شرکت همه زنان و مردان اجرا می‌شود که بنا بر آن، ظهر 19 تیرماه همگی از روستا خارج می‌شوند و دسته دسته همراه بچه‌ها به سوی پیریا سلطان سنجری حرکت می‌کنند که سلطان زنجیرش می‌گویند.

عصر پیش از فرو رفتن آفتاب، بر بلندی کوه سلطان سنجر رسیده و در میان سنگ‌های تلنبار شده جای می گیرند. این مراسم برای دعای سلامت و پربرکتی است. اطراف «پیر» پر است از خانواده‌هایی که شب را دور آتش به سر می‌برند، پس از شبانه‌ای روحانی به اضافه چرای دام‌ها گردحصار پیر با برآمدن آفتاب، مردم به سوی منطقه‌ سووانالیق سرازیر می‌شوند جایی بین راه روستا و حصار پیر.

در آنجا مردم در گروه‌هایی گوشه و کنار دره‌ بزرگ گرد یکدیگر می‌نشینند، گل می‌گویند و گل می‌شنوند واز مهمانان‌شان پذیرایی می‌کنند.

هر گروه از خانواده‌ها سفره‌ای از «چوچَه یا داستانا»ی پخت خودشان به اضافه پنیر و چای می‌اندازند. در این لحظات است که احساس غریبه بودن نمی‌کنی، براحتی می‌توانی سر سفره‌شان بنشینی و همسخن شان شوی.

دویوجان در 50 کیلومتری شرق مرند از توابع آذربایجان شرقی، بر دامنه‌های قره‌داغ شکفته شده است. این روستا 180 خانوار دارد که دامداری و کشاورزی شغل عمده آنهاست. دویوجان به خاطر ارتفاعش از سطح دریا دارای آب و هوایی خنک است. در شرق روستا غاری به نام کوهول وجود دارد که کف آن را زلالی آب مثل آینه‌ای بی انتها عکسباران کرده است.

رضا عظیمی