هدیه‌هایی که دوستشان نداریم

مریم کوچولو دیروز جشن تولد گرفته بود و خوشحال بود که کلی هدیه جمع می‌کند.

اما وقتی همه مراسم طی شد و موقع هدیه گرفتن رسید، دید که تقریبا همه مدعوین عروسک آورده بودند.

هیچ کس نمی‌دانست او در سن 12 سالگی چقدر دلش می‌خواست یک کتاب آموزشی خیاطی، گلدوزی و یک چرخ کوچک خیاطی حتی از نوع اسباب بازی داشته باشد. اما عجیب است حتی مادرش از او نپرسیده بود که چه چیزی دوست دارد. او عروسک‌های امسال را هم گذاشت روی انبوه عروسک‌هایی که هر سال در روز تولدش جمع می‌کند. او دیگر از دیدن آنها چندان خوشحال نمی‌شود.

سیما دوست او نیز همین مشکل را دارد. به همین دلیل وقتی یکی از دوستانش تولد می‌گیرد، اولین کاری که می‌کند این است که تکراری‌ترین و زشت‌ترین عروسکش را که هنوز از جعبه درنیاورده است، کادو می‌کند و به دوستش می‌دهد تا در واقع از شرش خلاص شود.

او این کار را به توصیه مادرش انجام می‌دهد. وقتی که او خانه خریده بود، 70 درصد کسانی که به دیدنش آمدند برایش ظرف میوه‌خوری آورده بودند.

حالا او 10 تا ظرف میوه‌خوری دارد که اسم کسانی را که برایش آورده‌اند رویشان نوشته که اشتباهی آن را دوباره به خودشان کادو ندهد!

مورد دیگر یک عروس خانم خوشبخت است.

زهرا که تازه قدم به زندگی مشترک گذاشته، نمی‌داند با 9 عدد اتویی که برایش آورده‌اند چه کند؟

2 عدد پشتی که در این دوره و زمانه هیچ کاربردی ندارد و یک جفت همزن که از بدترین نوع آن است و خوب می‌داند بزودی خراب خواهد شد.

بقیه چیزهایی که آورده‌اند مثل فلاکس چای، میوه‌خوری و ظرف چیزهایی است که هیچ نیازی نداشته و در جهیزیه‌اش موجود بوده‌اند.

به این ترتیب آپارتمان کوچک 40 متری آنها حالا پر از وسایلی است که هیچ نیازی به آنها ندارد.

او با خودش می‌گوید: اگر به جای اینها پول می‌دادند، شاید الان جای بزرگ‌تری کرایه کرده بودیم.

خوب! اگر دقت نظر خود را بیشتر کنیم، متوجه چیزهای دیگری نیز می‌شویم.

سارا کوچولو وقتی به دنیا آمد، مادر بزرگش در سیسمونی او هیچ عروسکی نگذاشت. او گفت وقتی بچه به دنیا بیاید، خیلی‌ها برایش عروسک می‌آورند.

حالا او یک سالگی‌اش را جشن گرفته است و نه تنها هیچ کس برای او هنگام تولد عروسک و اسباب‌بازی نیاورد، بلکه امسال هم همه به فکر مامان بچه بودند تا خود او. فکر می‌کنم در عوض سارا کوچولو کلی جهاز جمع کرده است. از سرویس پارچ و لیوان گرفته تا گلدان کریستال و چیزهای دیگر.

راستی وقتی می‌خواهیم برای کسی کادو ببریم باید چه ضوابطی را در نظر بگیریم؟

نادیا عمرانی می‌گوید: خاله و شوهر خاله من دچار فشار خون و دیابت هستند. من تصمیم گرفته‌ام برای مناسبت‌های شاد مثل اعیاد، وقتی به دیدنشان می‌روم شیرینی نبرم. یادم می‌آید دفعه آخری که به عید دیدنی آنها رفته بودم، حال خوشی نداشتند. آنها می‌گفتندهرکسی که آمد با یک جعبه شیرینی وارد شد و واقعا نمی‌شد این همه شیرینی را به صاحبانش پس داد. آنها ناراحت می‌شدند.

با وسوسه هم بسختی می‌شود کنار آمد. نتیجه این شد که ما به هر بهانه‌ای چای می‌گذاشتیم و 2 تا شیرینی در کنارش می‌خوردیم و یک دفعه واقعا حالمان بد شد. قند و فشار خون از حد گذشته بود و یخچال هنوز پر از شیرینی بود.

مجبور شدم همه را در خیابان خیرات مرده‌هایمان کنیم. کاش زودتر به فکرمان رسیده بود!

صادق جمشیدی یک کارشناس اقتصادی می‌گوید: ما باید دادن هدیه را به عنوان یک پروژه اقتصادی ببینیم. نه از سر باز کردن هدایایی که روی دستمان مانده است.

در برخی از فرهنگ‌ها برای هدیه دادن به عروس و داماد بخشی از جهیزیه دختر را خانواده‌ها تقبل می‌کنند و پول کادو‌ها را روی هم می‌گذارند تا مبلغ قابل توجهی شود و مثلا یخچال خوب یا اجاق گاز مناسب خریداری شود.همین دقت را باید همه داشته باشند و از خریدن چیزهای تکراری یا تحمیل سلیقه خود به دیگران خودداری کنند.

گاهی یک هدیه کوچک ولی خاص و به درد بخور خیلی بیشتر شما را در ذهن دوستانتان نگاه می‌دارد تا هدیه‌ای که یک عمر روی دستشان باقی می‌ماند.

وی ادامه می‌دهد: هدیه دادن و هدیه گرفتن یک سنت حسنه است که می‌تواند به اقتصاد خانواده کمک کند نه این‌که باری بر دوش شما و دیگران بگذارد.

جمشیدی می‌گوید: اغلب هدیه‌ای که داده می‌شود مثل قرضی است که طرف مقابل را مدیون می‌کند یک روز چیزی به همان ارزش پس بدهد. خصوصا در مراسم عروسی و چیزهایی از این قبیل.

پس بهتر است تعارف و رو دربایستی را کنار بگذارید و از هم بپرسید که چه چیزی احتیاج دارید یا با هوشمندی به این نیاز پی ببرید.

وقتی برای بچه‌ها هدیه می‌برید چیزی ببرید که نیاز کودک را برطرف می‌کند یا لباسی که سایز امسال یا سال آینده او باشد.

حتی اگر خانواده منتظر فرزند دوم خود هستند، می‌توانید کادو‌ها را در کنار هم و با هماهنگی طوری انتخاب کنید که فرزند دوم نیز از سیسمونی بی‌بهره نماند.

راه‌های بسیاری وجود دارد که شما می‌توانید بهترین استفاده را از فرصت هدیه دادن و هدیه گرفتن کنید. اگر خوراکی هدیه می‌برید و شخص بیماری خاصی دارد، این نکته را در نظر بگیرید و مثلا جای شیرینی از آجیل، میوه، پسته خام و چیزهایی که برای سلامتی او مفید است استفاده کنید.

وقتی به عیادت بیمار می‌روید، حتما سوال کنید چه چیزهایی می‌تواند بخورد.

همیشه فکر نکنید باید هدیه را خرید. گاهی طلا و پول بهترین هدیه است که به شخص قدرت تصمیم‌گیری و بهره‌برداری بیشتری می‌دهد.

چیز‌های خیلی شخصی را هدیه ندهید. چیزهایی مثل کفش و لباس که نیاز به پرو دارند یا باید به چهره و اندام شخص بیاید باید توسط خودش خریداری شود.

گاهی اگر حس می‌کنید چیزی که شخص نیاز دارد بیش از توان مالی شما قیمت دارد، کادویی به مشارکت دوستان دیگر تهیه کنید و روی کارت تبریکی به همین مناسبت اسامی کسانی را که کادو را تهیه کرده‌اند نوشته از سوی آنان تبریک بگویید.

همیشه روحیات و سلیقه شخص را برای خریدن کادو در نظر بگیرید نه خودتان را.

کلا‌م آخر اینکه مفید بودن هدیه را در راس اهداف خود برای خرید هدیه قرار دهید.

ماندانا ملا‌ علی